Τριπλό δύσκολο στοίχημα για την Τουρκία

Η επίλυση του Κυπριακού μπαίνει στον πάγο για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Η προσδοκία για επικείμενη συμφωνία στο Κραν Μοντανά διαψεύστηκε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, προκαλώντας διάχυτη απογοήτευση.

Αμέσως ξεκίνησε το παιχνίδι επίρριψης ευθυνών, με την Τουρκία να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για την προώθηση εναλλακτικών σχεδίων, πέρα από τις πρόνοιες/πλαίσιο του ΟΗΕ. Mε τα σημερινά δεδομένα, η αναβίωση της διαδικασίας μοιάζει δύσκολη αλλά όχι απίθανη. Το κύριο εμπόδιο είναι οι προεδρικές εκλογές στην Κυπριακή Δημοκρατία τον Φεβρουάριο του 2018, αλλά και οι κοινοβουλευτικές εκλογές στην Τουρκία, πιθανόν και προεδρικές πριν το 2019.
Σε αυτό βέβαια έχει συμβάλει και ο ειδικός απεσταλμένος του Γ.Γ. του ΟΗΕ Άιντε, ο οποίος θεωρείται από Αθήνα και Λευκωσία κόκκινο πανί. Συνάμα, η απομάκρυνση της Άγκυρας από τον ευρωπαϊκό δρόμο και η επιδείνωση των σχέσεων με κομβικά κράτη, όπως η Γερμανία, περιορίζουν δραστικά τη δέσμευσή της στην κατεύθυνση της λύσης. Από την άλλη πλευρά, στον βαθμό που ενδιαφέρεται –έστω και τύποις- να μην «κάψει» το ευρωπαϊκό χαρτί, θα εξακολουθεί να αναζητά τη λύση. Εντούτοις, δύσκολα θα αποδεχτεί συμφωνία που δεν θα μπορέσει να υποστηρίξει στο τουρκικό ακροατήριο.

Το δύσκολο εσωτερικό και οι αποτυχίες στο εξωτερικό

Με το βλέμμα στραμμένο στο εσωτερικό, όπου η σύμπραξη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης με τους εναπομείναντες εθνικιστές του Μπαχτσελί έχει εδραιωθεί, η Τουρκία επαναφέρει σενάρια οριστικής διχοτόμησης ή και προσάρτησης των Κατεχομένων. Εκτός εάν η Άγκυρα αποκοπεί εντελώς από τη Δύση, ή το υπαγορεύσουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό, δεν θα προχωρήσει σε αυτές τις ενέργειες.
Πλην όμως, ή προκύψει αργότερα νέος κύκλος διαπραγματεύσεων ή όχι, η Άγκυρα θα επιδιώξει την αναβάθμιση της διεθνούς θέσης της Τουρκοκυπρίων. Αντιλαμβάνεται τα επίχειρα της απομόνωσης του ψευδοκράτους και τον συνακόλουθο περιορισμό των διαπραγματευτικών ελιγμών.
Από εκεί και πέρα, ο Ερντογάν είναι υποχρεωμένος να δείχνει τα δόντια του στην Ανατολική Μεσόγειο για σειρά λόγων. Στη Μέση Ανατολή συναντά δυσκολίες. Οι Κούρδοι της Συρίας παγιώνουν τις θέσεις τους. ΗΠΑ και Ρωσία προσώρας τους αντιμετωπίζουν ως ένα χρήσιμο σύμμαχο. Οι εξελίξεις αυτές αποδυναμώνουν αισθητά το αφήγημα Ερντογάν για μία πανίσχυρη περιφερειακά Τουρκία.
Μάλιστα, η Άγκυρα υποχρεώνεται σε συνεχείς αναδιπλώσεις, προκειμένου να βρει το κατάλληλο σημείο εξασφάλισής της. Ωστόσο, οι εξελίξεις αυτή τη στιγμή μόνο καθησυχαστικές γι’ αυτήν δεν κρίνονται. Συνάμα, η «αποχή» της από τις ενεργειακές διεργασίες, αλλά και η καθοριστική σημασία της ευρύτερης περιοχής για τα στρατηγικά της συμφέροντα, απαγορεύουν σκέψεις για απώλεια ερεισμάτων, έστω και σε μέρος της Κύπρου, με όποιο κόστος.

Η ενεργειακή πτυχή

Η πρόσβαση στους υδρογονάνθρακες της Κύπρου μέσω των Τουρκοκυπρίων σήμερα δείχνει αβέβαιη. Η Άγκυρα αναγκάζεται να ακολουθήσει την πεπατημένη της πρόκλησης έντασης, ώστε να καταδείξει πως δεν θα ανεχτεί να την παρακάμψουν. Εφόσον, όμως, δεν προκύψει επανένωση των δύο κοινοτήτων, δεν μπορεί να επιβάλει την άποψη της.
Γι’ αυτό, ρίχνει το βάρος στην επίκληση των δικαιωμάτων της στο τεμάχιο 6, όπου οι προσδοκίες για φυσικούς πόρους είναι σημαντικά μεγαλύτερες σε σχέση με το τεμάχιο 11 (όπου διεξάγεται η γεώτρηση σήμερα). Υψώνει,λοιπόν, ηθελημένα τον πήχη, ώστε να συνδυάσει την (εύκολη) υπαναχώρησή της με κάποιου είδους διασφάλιση ότι δεν θα εκκινήσουν ερευνητικές δραστηριότητες στο τεμάχιο 6.
Η εκπεφρασμένη πρόθεσή της να τοποθετήσει δική της πλατφόρμα δεν είναι μία εύκολη διαδικασία, διότι μεταξύ άλλων όσοι τη συνδράμουν θα λάβουν το ρίσκο νομικών συνεπειών. Οι σεισμικές έρευνες στην ευρύτερη περιοχή, η δέσμευση διαφόρων σημείων για ναυτικές ασκήσεις και πιθανές άλλες ενέργειες, αποσκοπούν στην επαναφορά της στο ενεργειακό και ευρύτερα γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Κατ’ αυτό τον τρόπο προσπαθεί να συντηρήσει την εικόνα του ισχυρού περιφερειακού δρώντα, ο οποίος απαιτεί τον σεβασμό και δύναται να επιβάλλει τους όρους του με ποικίλους τρόπους. Η εικόνα αυτή είναι απολύτως απαραίτητη στον Ερντογάν στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Οι προκλήσεις των επόμενων μηνών

Αναντίρρητα, η ενεργειακή διάσταση του Κυπριακού δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Πολύ περισσότερο μετά τα νέα δεδομένα που επέφερε η ανακάλυψη του γειτονικού κοιτάσματος Ζορ στην αιγυπτιακή ΑΟΖ. Η Ανατολική Μεσόγειος αθροίζεται στους δυνητικούς προμηθευτές της ευρωπαϊκής αγοράς. Εξυπηρετεί, λοιπόν, τον πάγιο στόχο και της ΕΕ και των ΗΠΑ για διαφοροποίηση των προμηθευτών ενέργειας στην ευρωπαϊκή αγορά και κατ’ αυτό τον τρόπο για ενίσχυση της ασφάλειας όσον αφορά την τροφοδοσία της.
Η παρούσα συγκυρία χαρακτηρίζεται από σοβαρές δυσχέρειες στην αποκλιμάκωση των εντάσεων με τη Μόσχα, αλλά και από δυσλειτουργίες στην εξασφάλιση εναλλακτικών πηγών, παρά την αφθονία φυσικού αερίου. Δεδομένου ότι δύο κράτη-μέλη της ΕΕ (Κύπρος και Ελλάδα) εμπλέκονται ενεργά στις διεργασίες, οι ερευνητικές και εξορυκτικές δραστηριότητες πρέπει να συνεχισθούν απρόσκοπτα.
Αυτό οφείλει να το λάβει σοβαρά υπόψη της η Τουρκία, εφόσον επιθυμεί να εξασφαλίσει μέρος της πίτας. Το μόνο σοβαρό πιθανό όφελος που διαφαίνεται σήμερα αφορά την υποθαλάσσια διασύνδεσή της με τα ισραηλινά κοιτάσματα. Κι αυτό, παρά τις διακυμάνσεις στις διμερείς σχέσεις και την έλλειψη εμπιστοσύνης που τρέφει το Τελ-Αβίβ για το καθεστώς Ερντογάν. Το Ισραήλ πρέπει ασφαλώς να σταθμίσει τις αβεβαιότητες με τα οφέλη που θα έχει από τη διάθεση μέρους του αερίου του στην τουρκική αγορά. Επίσης, πρέπει να σταθμίσει και κατά πόσο μπορεί αυτή η εξέλιξη να αποβεί σε βάρος άλλων πιο «ασφαλών» projects.
Επομένως, τα μεγάλα στοιχήματα-προκλήσεις των επόμενων μηνών είναι η ένταση των προσπαθειών της Άγκυρας σε τουλάχιστον τρία μέτωπα:

• Πρώτον, να βελτιώσει ποιοτικά το στάτους των Τουρκοκυπρίων στο διεθνές στερέωμα.
• Δεύτερον, να αποτρέψει νέες γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ, ειδικότερα στα τεμάχια 4, 5, 6 και 7, όπου ισχυρίζεται ότι διατηρεί απευθείας δικαιώματα (όχι ως πάτρωνας του ψευδοκράτους).
• Τρίτον, να επιτύχει συμφωνία με το Ισραήλ για τη μεταφορά του φυσικού αερίου του.

Στην πραγματικότητα, δεν απομένουν στην Άγκυρα  άλλες επιλογές όσο δεν επιλύεται το Κυπριακό και όσο οι σχέσεις της με την Αίγυπτο βρίσκονται σε βαρομετρικό χαμηλό. Εφόσον λοιπόν δεν διαφοροποιηθεί θεαματικά η υφιστάμενη κατάσταση, δεν μπορεί να επανακάμψει στα ενεργειακά τεκταινόμενα ούτε να πλήξει τον άξονα Αθήνας-Λευκωσίας-Τελ Αβίβ.

read more "Τριπλό δύσκολο στοίχημα για την Τουρκία"

Η απόρρητη ενημέρωση του Αμερικανού προέδρου για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Όλοι γνώριζαν, κάνεις δεν απέτρεψε την καταστροφή

Αποκαλυπτικά στοιχεία για την ..στωικότητα με την οποία η Ουάσιγκτον παρακολουθούσε τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία δρομολογούσε την πρώτη εισβολή στην Κύπρο μετά το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974, αλλά και την απόλυτη αδράνεια των ΗΠΑ, παρά τις σαφείς ενδείξεις που υπήρχαν για την δεύτερη εισβολή, έρχονται στο φως μέσα από την καθημερινή Απόρρητη ενημέρωση του Αμερικανού Προέδρου από την CIA.

Ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην Κύπρο απευθύνει έκκληση στις «Μεγάλες Δυνάμεις» να παρέμβουν και να αποτρέψουν την δεύτερη εισβολή με την διπλωματική πίεση να ασκείται στην Τουρκία ώστε να μην επιτεθεί στην ..δύναμη του ΟΗΕ. Και τελικά με ωμότητα οι Αμερικανοί παραδέχονται ότι η Τουρκία εκμεταλλεύεται στην ευκαιρία (του πραξικοπήματος του Σαμψών) για να προωθήσει τον στόχο της ,αυτόν της διχοτόμησης της Κύπρου.

Την Απόρρητη αυτή ενημέρωση που έφθανε κάθε πρωί στο Oval Office,στο κρίσιμο διάστημα από 17-26 Ιουλιου 1974 φέρνουμε στην δημοσιότητα από τα Αρχεία της CIA.

Δημοσιεύουμε επίσης Έγγραφο της CIA με την προειδοποίηση του Γ. Κληρίδη στον Αμερικανό πρεσβευτή για συγκέντρωση τουρκικών δυναμεων ,προάγγελο του Δεύτερου Αττίλα.

(σ.σ. οι επισημάνσεις στο μεταφρασμένο κείμενο είναι δικές μας):

The President Daily Brief (17 Ιουλιου 1974) TOP SECRET

Ο ανατραπείς πρόεδρος Μακάριος που εγκατέλειψε χθες την Κύπρο με βρετανική βοήθεια , αναμένεται να φθάσει στο Λονδίνο σήμερα το πρωί. Προφανώς είναι καθ’ οδόν για την έδρα του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη.

Η υπό την ελληνική ηγεσία Κυπριακή Εθνοφρουρά ελέγχει σύμφωνα με τις αναφορές όλες τις περιοχές του νησιού και χει άρει την απαγόρευση κυκλοφορίας. Σήμερα αναμένεται η καθιερωμένη ανά εξάμηνο αλλαγή της δύναμης των 950 ανδρών. Κάθε προσπάθεια αύξησης της δύναμης αυτής η της αναβάθμισης εξοπλισμού της θα θεωρηθεί από την Τουρκία ως μεγάλη πρόκληση.

Η Τουρκική παρέμβαση στην Κύπρο είναι πλέον πιθανή και η Άγκυρα προβαίνει σε όλες τις αναγκαίες πολιτικές και στρατιωτικές προετοιμασίες. Χερσαίες δυνάμεις μετακινούνται στην Νότια Τουρκία.

Οι όροι υπό τους οποίους ο πρωθυπουργός Ετσεβίτ θα μπορούσε να διατάξει στρατιωτική δράση περιλαμβάνουν:

- Ευθεία επίθεση εναντίον των Τουρκοκυπρίων

- Την διακήρυξη Ένωσης με την Ελλάδα

- Μια καταφανώς μη αποδεκτή κυβέρνηση στην Λευκωσία.

Η Ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει να υποστηρίζει ότι οι εξελίξεις στην Κύπρο αποτελούν εσωτερική υπόθεση και η Ελλάδα παραμένει στην αρχή της μη παρέμβασης στις υποθέσεις άλλων χωρών.

(λογοκριμένο κείμενο)

Αρκετά μέλη της νέας κυβέρνησης που ανακοινώθηκε από τον «Προέδρο» Σαμψών υποστηρίζουν ανοικτά την Ένωση με την Ελλάδα.

Στην σύντομη και χωρίς απόφαση συνεδρίαση του ΣΑ του ΟΗΕ χθες , ο κύπριος εκπρόσωπος ζήτησε τα στρατεύματα που προέρχονται εκτός νησιού να σταματήσουν να παρεμβαίνουν στις υποθέσεις της Κύπρου. Έτυχε της υποστήριξης του εκπροσώπου της Σοβιετικής Ένωσης.

Το Συμβούλιο του ΝΑΤΟ συζήτησε επίσης την πιθανή εμπλοκή της Ελλάδας και τη Τουρκίας στην κατάσταση στην Κυπρο. Τα περισσότερα μέλη αισθάνονται ότι το βάρος πέφτει στην Αθηνα για να αποδείξει τους ισχυρισμούς της ότι η πολιτική της δεν εχει αλλάξει

(ακολουθεί λογοκριμένο κείμενο)

The president Daily Brief (18 Ιουλιου 1974) TOP SECREΤ

“Οι συζητήσεις για το Κυπριακό πρόβλημα αναμένεται να συνεχισθούν σήμερα στο Λονδίνο

(λογοκριμένο κείμενο)

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ετσεβίτ και ο υπουργός άμυνας Ισίκ συναντήθηκαν επίσης με τον με τον πρωθυπουργό Ουίλσον κι άλλους αξιωματούχους για συνομιλίες σε σχέση με την Συνθήκη του 1960 ,υπό την οποία η Βρετανια και η Τουρκία ,αλλά και η Ελλαδα είναι Εγγυήτριες της Ανεξαρτησίας της Κυπρου.

Πριν αναχωρήσει από το Ηνωμένο Βασίλειο ο Ετσεβίτ είπε στον Αμερικανό πρεσβευτή ότι θα διερευνήσει με τους Βρετανούς «όλες τις ειρηνικές λύσεις πριν εξετάσει άλλες..». Είπε ακόμη ότι η Άγκυρα ελπίζει ότι το status quo ante μπορεί να αποκατασταθεί χωρίς τουρκική στρατιωτική παρέμβαση .Ο Ετσεβίτ είπε ότι εάν το νέο κυπριακό καθεστώς διατηρήσει τον έλεγχο του νησιού ,η Τουρκία ίσως θελήσει να απέχει από την επέμβαση εάν μπορεί να υπάρξει εγγύηση για έναν διάδρομο στην θάλασσα για τους τούρκους κατοίκους του νησιού..

Η Άγκυρα είναι ήρεμη και ενώ δεν έχει υπάρξει προσπάθεια για ερεθισμό του δημόσιου αισθήματος για το Κυπριακό , όλες οι πολιτικές δυνάμεις θα υποστήριζαν μια σθεναρή τουρκική αντίδραση.

Υψηλόβαθμοι Έλληνες αξιωματούχοι διαβεβαίωσαν την αμερικανική πρεσβεία ότι η Αθήνα δεν θα χρησιμοποιήσει την προγραμματισμένη γι αυτή την εβδομάδα αντικατάσταση της μισής Δύναμης των 950 ανδρών για να αυξήσει το μέγεθος της μονάδας αυτής.

(ακολουθεί λογοκριμένο κείμενο)

«Η Μόσχα εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση για την Κυπρο χθες το βράδυ η οποία ηταν σε μετριοπαθείς τόνους και απέφυγε κάθε υπαινιγμό ότι η Σοβιετική Ένωση θεωρεί ότι η ασφάλεια της επηρεάζεται από τις εξελίξεις στο νησί. Η Δήλωση επανέλαβε την στήριξη στην Ανεξαρτησία της Κύπρου και στην “νόμιμη” κυβέρνηση του Προέδρου Μακαρίου και απαιτεί την άμεση αποχώρηση όλου του ελληνικού στρατιωτικού προσωπικού από το νησι ..Οι Σοβιετικοί πάντως δεν υποσχέθηκαν να βοηθήσουν δραστήρια την όποια κυπριακή κίνηση για την επιστροφή του Μακάριου στην Εξουσία.
(ακολουθεί λογοκριμένο κείμενο)

PRESIDENT DAILY BRIEF 20 Ιουλίου 1974

Τουρκικά στρατεύματα από 40 πλοία και αποβατικά σκάφη άνοιξαν ένα ευρύ προγεφύρωμα στην βόρεια ακτής της Κυπρου περίπου 15 μίλια βόρεια της Λευκωσίας. Η αμερικανική πρεσβεία στην Λευκωσία ανέφερε χθες ότι Τούρκοι αλεξιπτωτιστές έπεσαν πέριξ της κυπριακής πρωτεύουσας περιλαμβανομένου του τουρκικού τομέα της πόλης και των δρόμων που οδηγούν στις βόρειες ακτές και στο αεροδρόμιο .Προφανώς οι Τούρκοι θέλουν να διασφαλίσουν μια περιοχή στην πρωτεύουσα και κατόπιν να συνδεθούν με τις δυνάμεις που προχωρούν στο νησί από τις ακτές.

(λογοκριμένο κείμενο)

Οι άμεσοι στόχοι της Τουρκίας είναι να εγκαταστήσει τις δυνάμεις της στο νησί και κατόπιν να διαπραγματευθεί . Πριν από την αποβίβαση των Τούρκων ο βοηθός υπουργός Σίσκο, ανέφερε την σαφή εντύπωση του ότι οι Τούρκοι είδαν την κατάσταση σαν ιδανική στιγμή για να επιτύχουν με την στρατιωτική παρέμβαση τον από μακρού στόχο τους για την διχοτόμηση του νησιού.

Οι Έλληνες ηγέτες είπαν στον Σίσκο το πρωί ,ότι εκτός κι αν υπάρξει άμεση κατάπαυση πυρός από την Τουρκία, σχεδιάζουν να διακηρύξουν την Ένωση με την Κύπρο και να κηρύξουν τον πόλεμο στην Τουρκία.

President’s Daily Brief 23 Ιουλίου 1974 Principal Developments

Οι παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός πρακτικά διακόπηκαν μόλις έπεσε το σκοτάδι χθες βράδυ αλλά ακόμη ορισμένες συγκρούσεις υπάρχουν και σήμερα .Παρά την κατάρρευση της κατάπαυσης του πυρός , οι Έλληνες και οι Τούρκοι έχουν συμφωνήσει να συναντηθούν στην Γενεύη πιθανόν αύριο για να αρχίσουν ειρηνευτικές συνομιλίες.
Οι παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός αρκετές χθες το απόγευμα, διακόπηκαν με το σκοτάδι χθες βράδυ. Οι συγκρούσεις αναμένεται να επαναληφθούν σήμερα .Οι Έλληνες και οι Τούρκοι παρά την κατάρρευση της κατάπαυσης του πυρός έχουν συμφωνήσει να συναντηθούν στην Γενεύη αυτή την εβδομάδα -πιθανόν αύριο- για να ξεκινήσουν ειρηνευτικές συνομιλίες. Οι δυο χώρες και η Βρετανία συναντώνται ως Εγγυήτριες Δυνάμεις της Κυπριακής Ανεξαρτησίας από της Συνθήκες του 1960.

(Λογοκριμένο κείμενο)

Οι στρατιωτικές ενέργειες και των δυο πλευρών πριν από την κατάπαυση του πυρός υποδηλώνουν ότι συνεχίζουν να επιδιώκουν τακτικό πλεονέκτημα στις περιοχές βόρεια της Λευκωσίας. Οι τουρκικές δυνάμεις επιτέθηκαν στις θέσεις της Εθνικής Φρουράς στο “Geunyeli” δυτικά του δρόμου «Κερύνειας -Λευκωσίας βόρεια της πρωτεύουσας. Διασφαλίζοντας αυτή την περιοχή ενισχύονται οι δυνατότητες της Τουρκίας για μια επίθεση εναντίον του αεροδρομίου το οποίο βομβάρδισαν χθες το απόγευμα. Στα Ανατολικά του δρόμου οι ελληνοκυπριακές δυνάμεις κατέλαβαν χωριά, που τους δίνουν την δυνατότητα να πραγματοποιούν επιθέσεις στην τουρκική πτέρυγα.

Οι Σοβιετικές στρατιωτικές αντιδράσεις στην Κυπριακή κατάσταση είναι χαμηλού επιπέδου ..Οι Σοβιετικές ναυτικές δυνάμεις παραμένουν δυτικά της Κυπρου . Η Μόσχα εχει ενημερώσει τις ΗΠΑ ότι ένα σκάφος θα φθάσει στην Λάρνακα στην νότια ακτή της Κυπρου για να εκκενώσει Σοβιετικούς πολίτες.

(Λογοκριμένο κείμενο)

Σε συνέντευξη τύπου χθες ο Τούρκος πρωθυπουργός Ετσεβίτ περιέγραψε την τουρκική θέση “αμετάκλητα κατοχυρωμένη». Επέμεινε ότι η Κυρήνεια θα παραμείνει σε τουρκικά χέρια για να προσφέρει ένα άνοιγμα στην θάλασσα. Υποστηρίζοντας ότι η χώρα του είναι έτοιμη για μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων , ο Ετσεβίτ είπε ότι η Τουρκία πάει στην Γενεύη χωρίς καμία προϋπόθεση.

(Λογοκριμένο κείμενο)

.. στην Τουρκία η επέμβαση στην Κύπρο αντιμετωπίζεται από την πολιτική δεξιά και αριστερά σαν καταστροφή(λογοκριμένο κείμενο).

Φήμες για πραξικόπημα κυκλοφόρησαν ευρύτατα στην Αθήνα χθες. Η ελληνική κυβέρνηση επίσημα χαρακτήρισε τις φήμες ψευδείς.

Στην συνεδρίαση του ΣΑ χθες η προσοχή εστιάσθηκε στην ενίσχυση των Ειρηνευτικών Δυνάμεων του ΟΗΕ στην Κύπρο. Ο ΓΓ Βαλντχάιμ, πιστεύει ότι η δύναμη των 2300 ανδρών πρέπει να αυξηθεί για να επιτηρεί την κατάπαυση του πυρός. Ο Βαλντχάιμ ζήτησε από τις χώρες που έχουν τώρα δυνάμεις που υπηρετούν στο νησί (Αυστραλία, Αυστρία, Βρετανία, Δανία, Ιρλανδία, Φιλανδία ,Καναδά και Σουηδία ,να εξετάσουν την αύξηση της συμμέτοχης τους σε δυνάμεις. Οι διαπραγματεύσεις είναι σε εξέλιξη για τον ακριβή αριθμό που απαιτείται. Υπολογισμοί φθάνουν μεταξύ 4000 και 5000.
Οι ειρηνευτικές δυνάμεις που στάλθηκαν στην Κυπρο το 1964 για να αποτραπούν διακοινοτικές συγκρούσεις έμειναν στο αυστηρά προδιαγεγραμμένο πλαίσιο στην προσπαθεια τους να ανταποκριθούν στην εντολή τους στην διάρκεια των πρόσφατων συγκρούσεων.

President’s Daily Brief 25 Ιουλιου 1974 Principal Developments

Η κατάπαυση του πυρός στην Κύπρο φαίνεται να εφαρμόζεται . Η Τουρκία υποσχέθηκε χθες βράδυ ότι οι δυνάμεις της δεν θα επιτεθούν στα στρατεύματα των Ηνωμένων Εθνών που επιτηρούν το αεροδρόμιο της Λευκωσίας. O νέος κύπριος πρόεδρος Κληρίδης είπε ότι επιθυμεί πρόωρες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές . Είπε ότι δεν θα ήταν σοφό για τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο να επιστρέψει τώρα. Η νέα ελληνική κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει τον Μακάριο ως τον νόμιμο επικεφαλής της κυβέρνησης του νησιού.

Η κατάπαυση του πυρός φαίνεται να εφαρμόζεται. Οι μάχες σταμάτησαν στην Κυρήνεια χθες. Μόνο μερικές συγκρούσεις αναφέρθηκαν γύρω από τουρκοκυπριακά χωριά. (λογοκριμένο κείμενο) … οι Τούρκοι αποβίβασαν ενισχύσεις και βαρύ εξοπλισμό στην Κυρήνεια χθες.

Διπλωματική πίεση στην Άγκυρα απέτρεψε μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση μεταξύ των ενισχυμένων τουρκικών δυνάμεων και των δυνάμεων του ΟΗΕ για τον έλεγχο του αεροδρομίου της Λευκωσίας. Στην συνάντηση του ΣΑ του ΟΗΕ χθες βράδυ, ο πρέσβης της Τουρκίας ανακοίνωσε την συμφωνία της κυβέρνησης του για να μην γίνει επίθεση στις δυνάμεις του ΟΗΕ που τώρα αυξήθηκαν με βρετανικές δυνάμεις και αεροσκάφη.

(λογοκριμένο κείμενο)

Οι πιθανότητες του Κληρίδη έναντι του Μακαρίου σε περίπτωση εκλογής θα αυξηθούν εάν, όπως ο αρχηγός του κόμματος Παπαϊωάννου είπε σε Αμερικανό διπλωμάτη χθες ,αποφασίσουν οι κύπριοι κομμουνιστές να τον στηρίξουν.. Η κατάσταση έχει περιπλακεί από την ανακοίνωση στην Αθήνα χθες ότι νέα ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζει τον Μακάριο ως νόμιμο επικεφαλής της κυπριακής κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του πρωθυπουργού Καραμανλή ,ανεξαρτήτως της ονομασίας της είναι κυρίως κεντροδεξιός συνασπισμός δυο κομμάτων . Η νέα κυβέρνηση του περιλαμβάνει ανθρώπους ταλαντούχους και με τεχνοκρατική εξειδίκευση , περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση στην περίοδο της στρατιωτικής διακυβέρνησης. Ο αποκλεισμός της Αριστεράς θα αποτελεί αίτια τριβών. Οι αριστεροί ηγέτες θα συναντιόντουσαν χθες να διαμορφώσουν μια έκκληση προς τον Καραμανλή ζητώντας να επανεξετάσει το στάτους τους ,ως outsiders.Η Αριστερά σχεδιάζει να ανοίξει εκ νέου μια από τις εφημερίδες της σήμερα.

President’s Daily Brief 26 Ιουλίου 1974 Principal Developments

Η Κύπρος ήταν γενικά ήρεμη χθες, αν και οι Τούρκοι συνέχισαν να φέρνουν ενισχύσεις. Οι συνομιλίες της Γενεύης για την Κύπρο άρχισαν χθες βράδυ ,όπως είχαν προγραμματισθεί.

Οι τουρκικές δυνάμεις κινήθηκαν για να ενισχύσουν τους κατοίκους μερικών τουρκοκυπριακών χωριών βορειοανατολικά της Λευκωσίας που είχαν εγκαταλειφθεί η είχαν παραδοθεί στις ελληνοκυπριακές δυνάμεις τις τελευταίες ημέρες.
Σε μια κλήση του προς τον Αμερικανό πρεσβευτή ,ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην Κύπρο ζήτησε από τις “Μεγάλες Δυνάμεις” να βοηθήσουν για την ανάσχεση της τουρκικής προέλασης. Τα Ηνωμένα Έθνη δεν είναι σε θέση να αποκαταστήσουν επαφή με τις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις στο νησί.

Οι εκπρόσωποι της Ελλάδας , Τουρκίας και Βρετανίας συναντήθηκαν στην Γενεύη χθες το βράδυ . ΟΙ αρχικές συνομιλίες αφιερώθηκαν σε διαδικαστικά θέματα ,αν και οι Έλληνες και οι Τούρκοι αντάλλαξαν κατηγορίες για παραβιάσεις της εκεχειρίας.

Ο Έλληνας υπουργός εξωτερικών επέμεινε ότι η Διάσκεψη της Γενεύης θα πρέπει να περιορισθεί αυστηρά στην εφαρμογή της απόφασης του ΣΑ για κατάπαυση του πυρός. Ο Τούρκος ομόλογος του υποστήριξε την διεύρυνση του στόχου της ώστε να συμπεριλάβει ερωτήματα για την μελλοντική πολιτική οργάνωση της Κύπρου.

(Ακολουθεί λογοκριμένο κείμενο)

CIA/WHSS
CIA/ OCI/WH12 740725
25 Ιουλίου 1974

Θέμα: Περαιτέρω τουρκικές ενισχύσεις στην Κύπρο

Ο ασκών χρέη Προέδρου Κληρίδης ,κάλεσε τον πρέσβη Ντέιβις, στις 07.50 EDT σήμερα για να αναφέρει ότι έχει πληροφορίες ότι δέκα τουρκικά σκάφη εμφανίσθηκαν στην Κυρήνεια και αποβιβάζουν στρατεύματα και υλικό .Ο Κληρίδης ειρηνεύει την κίνηση αυτή σαν απόδειξη ότι οι Τούρκοι σκοπεύουν να επεκτείνουν την περιοχή ελέγχου πέραν της εγκατάστασης ενός διάδρομου από την ακτή μέχρι την Λευκωσία. Ο Κληρίδης λέει ότι οι Τούρκοι έχουν ήδη αρκετά στρατεύματα στο νησί για τον έλεγχο του Διαδρόμου συνεπώς η αποβίβασή προσθέτων δυνάμεων είναι εξαιρετικά δυσοίωνη εξέλιξη”.

(Ακολουθεί μια ακόμη σελίδα λογοκριμένη).

read more "Η απόρρητη ενημέρωση του Αμερικανού προέδρου για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο "

Ώρα για "ρουά ματ" στην ανατολική Μεσόγειο

Στη διεθνή σκακιέρα οι συγκυρίες για κάθε χώρα δεν ακολουθούν απαραίτητα την εσωτερική κατάστασή της. Αυτό ισχύει κατεξοχήν στην παρούσα φάση για την Ελλάδα. Η αποτυχία του πραξικοπήματος στην Τουρκία και οι επιλογές της ηγεσίας του νεοοθωμανικού κατεστημένου εκεί κυριαρχούν στη διαμόρφωση των εξελίξεων όχι μόνο για τα δεδομένα στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά και για το εύρος ή τις δυναμικές που αναπτύσσονται στην Ευρασία.

Ο τρόπος που χειρίζεται την εσωτερική πραγματικότητα ο Ερντογάν, μ? ένα πρωτοφανές «προγκρόμ», διαμορφώνει στην Τουρκία περιβάλλον υπέρβασης του κεμαλισμού και επείγουσας συγκροτήσεως του σουλτανάτου. Σε αντίθεση με όσα γίνονται παραδεκτά στην κυρίαρχη συζήτηση στη Δύση, ο Ερντογάν δεν πρέπει να θεωρείται παράφρων ή μεσσιανιστής με την πρωτογενή έννοια. Το ΑΚΡ στην Τουρκία επιχειρεί μια νέα δομή για την Οθωμανία. Ο Ταγίπ Ερντογάν με κάθε κόστος δοκιμάζει μια τεράστια πολιτικοδιπλωματική και γεωπολιτική στροφή για την Τουρκία.

Εγκαταλείπει τη Δύση -στην ευρωπαϊκή και τη νατοϊκή δομή της- και στρέφεται στην Ευρασία. Οχι ως επιπλέον μέλος ή «φτωχός συγγενής» στη διαδρομή Ρωσία - Κίνα, αλλά στη γεωπολιτική ενότητα της Ευρασίας, που παίζει σημαντικότατο ρόλο στη διεθνή τάξη ισχύος Κασπία - Μαύρη Θάλασσα. Αφού η νεοοθωμανική Τουρκία δοκίμασε τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης του λαού από το ΑΚΡ να ηγεμονεύσει επί των σουνιτών σε σύμπραξη με την Αδελφότητα των Μουσουλμάνων κυριαρχώντας στην Ισλαμική Διάσκεψη (τον ΟΗΕ της ενότητας των μουσουλμάνων) και απέτυχε, λόγω των πολέμων και των διασπάσεων στη Μεσοποταμία και στη συνέχεια του εγχειρήματος της Αραβικής Ανοιξης, τώρα πλέον αλλάζει προσανατολισμό.

Εγκαταλείπει το «σουνιτικό τόξο» της Μ. Ανατολής - Αφρικής, όπου η παρουσία της Δύσης είναι καθοριστική, και αναζητά, με την κυρίαρχη ηγεμονική μορφή του Ερντογάν επικεφαλής, τη θέση της στον άξονα της χριστιανικής (σλαβικής) Ρωσίας και του σιίτικου Ιράν των Περσών. Η σχέση ένταξης αυτής στην Ανατολή προϋποθέτει ένα «διαβατήριο» για την Τουρκία. Και αυτό, όσο και αν «ξενίζει» στην πρώτη προσέγγιση, δεν είναι η Κωνσταντινούπολη ή το «παράλιο μέτωπο» της Μ. Ασίας. Ο κεντρικός πυρήνας των Νεοοθωμανών επιλέγει την Ανατολία (με πρωτεύουσα την Αγκυρα) και αυτή είναι το «διαβατήριο» που πρέπει να κρατά για να έχει δεσπόζουσα θέση στη διαδρομή Μαύρη Θάλασσα - Κασπία, δηλαδή στον ενεργειακό «δρόμο του μεταξιού».

Το καθεστώς Ερντογάν, με αφορμή το εγχείρημα πραξικοπήματος του Ιουλίου, επιχειρεί έναν «αγώνα δρόμου» για να δομήσει μια επόμενη Τουρκία στη «στέπα», που είναι ο φυσικός της χώρος, και όχι στη θάλασσα, που είναι το ανέφικτο όνειρό της. Οι Τούρκοι δεν είναι Ελληνες και δεν θα γίνουν τέτοιοι όσα εδάφη του Ελληνισμού και αν καταλάβουν.

Απέναντι στην πραγματικότητα αυτή που διαμορφώνεται, η Ελλάδα, παρά τη δομική χρεοκοπία της και τη μη αρμοδιότητα διακυβέρνησης του εγχώριου πολιτικού, οικονομικού - τραπεζικού και επιχειρηματικού κατεστημένου της -ο ρόλος τους ήδη έχει περιοριστεί σε αυτόν «διαχειριστή πολυκατοικίας»-, θα πρέπει να συνδράμει σε ένα ρουά ματ στην ανατολική Μεσόγειο: Να ανακοινώσει κοινή ΑΟΖ με την Αίγυπτο, την Κύπρο και τον Λίβανο, και να επεκταθεί σε όλα τα επίπεδα -συμπεριλαμβανομένου του στρατιωτικού, με πρόνοια τύπου άρθρου 5 του ΝΑΤΟ- η «πενταμερής (εγκάρδια) συμμαχία» Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου, Ισραήλ, Ιορδανίας, χωρίς «τρίγωνα» και χωρίς την «παγίδα» της Παλαιστίνης («πράσινη» διεθνής επιχειρηματική ζώνη τύπου Σιγκαπούρης στο μέλλον) σε αυτήν.

Με τον τρόπο αυτόν η Τουρκία, που στην παρούσα φάση έχει αποδιοργανώσει τον στρατό της, είτε θα αποδεχθεί τη «νέα τάξη» στην ανατολική Μεσόγειο είτε θα εμπλακεί σε μια θερμή σύγκρουση, που θα τη διαλύσει οριστικά. Ο Ερντογάν και οι Νεοοθωμανοί στην παρούσα φάση έχουν πιθανότητες, ακόμη και αν χάσουν το Βυζάντιο (από την Καππαδοκία ως την Αττάλεια) την επόμενη πενταετία, να διατηρήσουν την ενότητα της Ανατολίας. Στην αντίθετη περίπτωση, το χάος μπορεί να απορυθμίσει ολοσχερώς την τουρκική οντότητα άμεσα.

read more "Ώρα για "ρουά ματ" στην ανατολική Μεσόγειο "

Τούρκος στρατηγός ομολογεί επιχειρήσεις της Τουρκίας μέσα στη Συρία!

“Κάναμε επιχειρήσεις στη Συρία με επικεφαλής έναν πραξικοπηματία”

Ο πρώην Αρχηγός των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Ιλκέρ Μπασπούγ, μιλώντας στο CNN Turk υποστήριξε ότι ένας από τους νεκρούς αξιωματικούς πραξικοπηματίες, ήταν ο επικεφαλής των στρατιωτικών επιχειρήσεων της Τουρκίας στη Συρία!

Ο Μπασμπούγ αναφέρθηκε στον ταξίαρχο Σεμίχ Τερζί, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων το βράδυ της 15ης Ιουλίου, όταν η απόπειρα πραξικοπήματος ήταν σε εξέλιξη.

Είναι ενδιαφέρον ότι ένας πρώην Αρχηγός αναφέρεται δημόσια σε “στρατιωτικές επιχειρήσεις” της Άγκυρας στη Συρία. Δεν ρωτήθηκε και δεν εξήγησε πότε έγιναν αυτές οι επιχειρήσεις.

Ο ταξίαρχος Τερζί το βράδυ της απόπειρας πραξικοπήματος είχε επιχειρήσει να καταλάβει το Κέντρο Διοίκησης των Ειδικών Δυνάμεων.Ο Μπασπούγ αναφερόμενος στον Τερζί είπε ότι “αυτός ο δολοφόνος και προδότης ήταν ο αξιωματικός που είχε την ευθύνη για τις επιχειρήσεις των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Συρία”!

read more "Τούρκος στρατηγός ομολογεί επιχειρήσεις της Τουρκίας μέσα στη Συρία!"

Το ρίσκο του Ερντογάν οδηγεί στην καταστροφή της Τουρκίας

O Ερντογάν γίνεται η προσωπικότητα που εκβιάζει το ΝΑΤΟ και θέλει να αλλάξει τους παγκόσμιους κανόνες ισχύος ως νέος ισχυρός του πλανήτη. Οι ονειρώξεις του τούρκου προέδρου οδηγούν σε μία τραγική κατάληξη αποτέλεσμα της οποίας θα είναι ο διαμελισμός της σημερινής Τουρκίας 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία ο Ερντογάν μεταβλήθηκε στον ανώτατο άρχοντα του οποίου ο λόγος είναι νόμος. Το πογκρόμ κατά των γκιουλενιστών, κατά του Τύπου, κατά οιουδήποτε που ο τούρκος πρόεδρος θεωρεί πως είναι πολιτικά απέναντί του, έδωσε ένα σαφέστατο στίγμα μετακύλισης του τουρκικού πολιτεύματος, από δημοκρατία σε πολιτική (με ισλαμικά χαρακτηριστικά) δικτατορία.

Σε κάθε περίπτωση, κι ενώ συνεχίζονται οι διώξεις, ο Ερντογάν γνωρίζει πως όσα αποφασίζει και διατάσσει παραβιάζουν κάθε έννοια δικαίου και δημιουργούν πλείστα όσα προβλήματα στις σχέσεις του με τις χώρες της Δύσης. Και αντί να μειώνει σταδιακά τις διώξεις προκειμένου να εξασφαλίσει την ανεκτικότητα δυτικών χωρών, προχωρά σε κινήσεις ενάντια στη Δύση, με σειρά εκβιασμών (βλ. διακοπή της συμφωνίας με την Ε.Ε. για τους λαθρομετανάστες), απειλών (βλ. κατηγορία για συμμετοχή των ΗΠΑ στο πραξικόπημα) και απαιτήσεων (άρση της βίζας για την Ευρώπη, παράδοση Γκιουλέν κ.α.).

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αγνοώντας ηθελημένα πως η ύπαρξη της σημερινής Τουρκίας οφείλεται στην θέληση και την έμπρακτη (εις βάρος άλλων γειτονικών με την Τουρκία χωρών) συμπαράσταση της Δύσης, αποφασίσει τώρα να κάνει τη δική του επανάσταση κατά εκείνων που ευεργέτησαν τη χώρα του αλλά και τον ίδιο. Επιχειρεί τώρα να αναβαθμιστεί και από σουλτάνος να γίνει χαλίφης, εκπρόσωπος όλων των μουσουλμάνων του πλανήτη και ισότιμος παίκτης μεταξύ του διδύμου ΗΠΑ - Ρωσίας. Δυστυχώς για τον ίδιο, η ματαιοδοξία του τον οδηγεί σε σοβαρότατα στρατηγικά λάθη, ενώ οι πρακτικές που ακολουθεί χαράσσουν μία προδιαγεγραμμένη πορεία προς τον όλεθρό του...
Η γραμμή που έχει επιλέξει ο Ερντογάν, αποτυπώνεται χαρακτηριστικά σε άρθρο τουρκικής εφημερίδας, που υπογράφεται από τον İbrahim Karagül* και στο οποίο αναφέρεται χαρακτηριστικά:

"Μετά το δίλημμα «ή θα μικρύνουμε και θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε ή θα μεγαλώσουμε», τώρα είμαστε αντιμέτωποι με ένα άλλο δίλημμα: Ή «Ανοικοδόμηση της χώρας από την αρχή» ή διαμελισμός! Επιλέξαμε το δρόμο να συνεχίσουμε να υπάρχουμε μεγαλώνοντας. Τώρα περνάμε στην εποχή της «Ανοικοδόμησης της χώρας από την αρχή». Αυτή θα είναι η έσχατη γραμμή αμύνης μας!
Μετά την 15η Ιουλίου, προετοιμαζόμαστε για ανοιχτό πόλεμο. Η ιστορία θα γράψει για άλλη μια φορά τι είναι η χιλιόχρονη αντίσταση στην Ανατολή.
Οι σχεδιασμοί του 2017 μπορεί να είναι η ιστορία ενός Βιβλικού Πολέμου".

Κι ενώ στα όσα έγιναν τις πρώτες ημέρες μετά το τουρκικό πραξικόπημα υπήρξε μία σχετική ανοχή από ΗΠΑ και Ευρώπη σχετικά με τις πρώτες αντιδράσεις του τούρκου προέδρου, η συνέχεια απέδειξε πως ο ημιπαράφρονας «σουλτάνος» είναι αποφασισμένος όχι μόνο να επαναφέρει τις σχέσεις της Δύσης με την Τουρκία στο σημείο που βρισκόταν πριν το πραξικόπημα, αλλά επιπλέον να αποκομίσει και οφέλη εις βάρος της Δύσης! Ενώ, λοιπόν, όλοι εύλογα περίμεναν τον τούρκο Πρόεδρο να στραφεί προς τους ισχυρούς της Δύσης και να ζητήσει την βοήθειά τους, ο Ερντογάν αποφάσισε και έκανε το απολύτως απροσδόκητο, σκληραίνοντας τη στάση του απέναντί τους και θέτοντας δικούς του όρους για τη συνέχιση των μεταξύ του καλών σχέσεων! Και αυτή του η απόφαση στηρίζεται στο μεγάλο πλεονέκτημα της Τουρκίας που αποτελεί και το πλέον ευαίσθητο σημείο της Δύσης, δηλαδή στην γεωγραφική θέση της Τουρκίας…!

Η γεωγραφική θέση της Τουρκίας επιτρέπει σήμερα στον Ταγίπ Ερντογάν να παίζει ένα παιχνίδι που πολλοί θα το παρομοίαζαν με «ρωσική ρουλέτα». Και δικαίως, αφού η Ρωσία φαίνεται να εμπλέκεται στα σχέδια του Ερντογάν και την γεωστρατηγική και γεωπολιτική απειλή του προς την βορειο-ατλαντική συμμαχία του ΝΑΤΟ. Η επικείμενη συνάντησή του με τον ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά και η ταυτόχρονη συμπεριφορά του τούρκου προέδρου στην βάση του Ιντσιρλίκ, αλλά και σε δημοσιεύματα του φιλοκυβερνητικού τουρκικού Τύπου όπου γίνεται άμεση αναφορά για έξοδο της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ, είναι ο ύστατος εκβιασμός του «σουλτάνου».

Ο Ερντογάν με μία μόνο επιθετική κίνηση προς τη Δύση προσπαθεί να «ρεφάρει» όλες τις αποτυχίες του, τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας (η οποία απειλείται μ με τριχοτόμηση από τη στιγμή που ο ίδιος χώρισε τους τούρκους πολίτες σε δικούς του και σε αντιπάλους, αλλά και με τους Κούρδους να περιμένουν την ανά πάσα στιγμή ανακήρυξη της αυτονομίας και ανεξαρτησίας τους) όσο και στο εξωτερικό.

Μπορεί, βέβαια ο τούρκος πρόεδρος να ελπίζει σε υποχώρηση των δυτικών έναντι των απαιτήσεών του (οι οποίοι μπορούν κάλλιστα να κλείσουν τα μάτια τους σε ένα αυταρχικό καθεστώς του Ερντογάν) αφού το διακύβευμα της τουρκικής αποχώρησης από το ΝΑΤΟ αλλάζει άρδην τους γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς της Δύσης. Και μία τέτοια αλλαγή δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί την στιγμή που οι υπάρχουσες και οι επικείμενες γεωπολιτικές αλλαγές απαιτούν στην ΝΑΤΟϊκή λειτουργία την τουρκική συμμετοχή και παρουσία, εάν η Δύση επιθυμεί να είναι μία από τις δυνάμεις που θα έχουν ισχυρό λόγο και δεν θα είναι απλός θεατής στο νέο υπό δημιουργία γεωπολιτικό χάρτη από την Ουκρανία έως και το Ιράν. Έτσι, ο απρόβλεπτος Ερντογάν κατορθώνει το μέχρι στιγμής ακατόρθωτο. Θέτοντας τους δικούς του κανόνες και όρους γίνεται εκβιαστικά όχι μόνο ο πανίσχυρος άνδρας της Τουρκίας, αλλά και επιπλέον, εκείνος που είναι σε θέση να εξαναγκάσει το ΝΑΤΟ να αποδεχθεί τον οποιονδήποτε όρο θέτει ο ίδιος προς τη Δύση…!

Αυτός ο γεωπολιτικός και γεωστρατηγικός εκβιασμός του τούρκου προέδρου στηρίζεται στον δεύτερο ισχυρό άνδρα του πλανήτη, τον Βλαντιμίρ Πούτιν, και την πανίσχυρη Ρωσία. Μία μόλις εβδομάδα πριν το αποτυχημένο πραξικόπημα η Τουρκία είχε κατορθώσει να επιτύχει μία θετική προσέγγιση με την Ρωσία του Πούτιν και να καλύψει ταχύτατα τις διαφορές που υπήρξαν με την ένταση εξαιτίας της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού στις 24 Νοεμβρίου 2015. Αναπτύσσοντας ταχύτατα μία σχέση με την Μόσχα, ο Ερντογάν θέλει να δώσει βαρύτητα στην πιθανότητα εξόδου της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και με αυτό τον τρόπο να ασκήσει την μεγαλύτερη δυνατή πίεση κυρίως στην Ουάσιγκτον και δευτερευόντως στην Ευρώπη, την οποία έμμεσα απειλεί με πολιτική αναταραχή από τους τούρκους που διαμένουν σε αυτήν (βλ. Γερμανία και Αυστρία).

Μπορεί, βέβαια, η στροφή του Ερντογάν προς τη Ρωσία και η ταυτόχρονη απομάκρυνσή του από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ να αποτελούν μία στρατηγική κίνηση, όμως το ρίσκο είναι εξίσου υψηλό για την Τουρκία (που με απλές πολιτικές αποφάσεις που θα συνοδευθούν από υπόγειες κινήσεις μυστικών υπηρεσιών μπορεί να διαμελισθεί με ταχύτατους ρυθμούς). Και το ρίσκο της στροφής Ερντογάν έγκειται στην ανταπόκριση της Ρωσίας, στο κατά πόσο δηλαδή ο Πούτιν θα αποδεχθεί να πάει ως το τέρμα αυτή τη νέα «φιλία» με την Τουρκία και να την μετατρέψει σε ουσιαστική συνεργασία.

Και στο σημείο αυτό τίθενται τα ουσιαστικότερα ερωτήματα, οι έμπρακτες απαντήσεις των οποίων θα κρίνουν το μέλλον του ίδιου του Ερντογάν αλλά και της Τουρκίας.
- Θα επιλέξει ο Πούτιν να πάρει υπό την στρατιωτική προστασία της Μόσχας την Τουρκία και να αναπτύξει οικονομικές σχέσεις με την Άγκυρα, εγκαταλείποντας πιθανότατα μία αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών και δημιουργώντας ταυτόχρονα υψηλή αρνητική κλιμάκωση και στρατιωτική ένταση με το ΝΑΤΟ;
- Θα επιλέξει ο Πούτιν την Τουρκία έναντι της συνεργασίας με την Ευρώπη;
- Θα επιλέξει η Ρωσία να προσφέρει προστασία σε έναν ασταθή και υπέρ του δέοντος απαιτητικό νέο σύμμαχο δημιουργώντας αστάθεια στις σχέσεις της με χώρες που είναι ήδη σύμμαχοί της;
- Θα επιλέξει ο Πούτιν να αναβαθμίσει την Τουρκία και να δημιουργήσει νέα δεδομένα αντιμετώπισης μεταξύ των ισχυρών κρατών και των κρατών που τελούν υπό προστασία;
- Ή μήπως ο Πούτιν θα επιλέξει να δημιουργήσει ένα προσωρινό στάδιο αστάθειας στο ΝΑΤΟ, να αποκομίσει πολύτιμο χρόνο για τη Ρωσία, να εκμεταλλευθεί τη δεδομένη συνεργασία της Τουρκίας με το ISIS και στη συνέχεια να εγκαταλείψει την Τουρκία (η οποία θα δεχθεί τα επίχειρα της αστάθειάς της και από τους δύο ισχυρούς του πλανήτη) και να προχωρήσει σε νέα συμφωνία με τις ΗΠΑ για τα γεωπολιτικά, γεωστρατηγικά και γεωοικονομικά δεδομένα των επόμενων 100 και πλέον χρόνων;

Η λογική θέλει τον Πούτιν να κατανοεί την ισχύ τόσο της Ρωσίας όσο και των ΗΠΑ και επ’ ουδενί δεν θα ήθελε να προκαλέσει εξαιτίας της Τουρκίας μία αντιπαράθεση η κατάληξη της οποίας δεν θα είχε κανένα νικητή, αλλά θα επέφερε μόνο την καταστροφή. Επίσης, η κοινή λογική επιτάσσει στον Πούτιν να αποκτήσει ένα πρόσωπο συνεργασίας με τη Δύση και το ΝΑΤΟ (ήδη συμβαίνει στη Συρία), τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο, προκειμένου να υπάρξει μία γλώσσα συνεννόησης για τις επικείμενες συνταρακτικές γεωπολιτικές νέες συνθήκες και αλλαγές, αλλά και για να αποκτήσει πρόσβαση σε μία αγορά προσφέροντας τη δική του θεώρηση win-win στους οικονομικούς παράγοντες ισχύος.

Ο Ερντογάν, λοιπόν, μέσω εκβιασμών, των απειλών και των παράλογων απαιτήσεών του αναλαμβάνει ένα τεράστιο ρίσκο, με ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας. Διακύβευμα αυτών των επιλογών του τούρκου προέδρου δεν είναι μόνο η δική του πολιτική (ή και φυσική) καταστροφή και εξόντωση, αλλά η ίδια η Τουρκία, η οποία θα στοχευθεί από τις ΗΠΑ και θα γίνει αντικείμενο παραδειγματικής τιμωρίας για όποιον άλλο ενδιαφερόμενο θα επιχειρήσει να σκεφθεί να αμφισβητήσει την αμερικανική ισχύ.

Δυστυχώς για την ίδια την Τουρκία, παρά την περιστασιακή της εικονική δυναμική, η ματαιοδοξία του Ταγίπ Ερντογάν την οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή και τον διαμελισμό της. Και σε αυτή την εξέλιξη θα την οδηγήσει η ματαιοδοξία του τούρκου προέδρου, που καθημερινά αναλαμβάνει ολοένα και περισσότερες εξουσίες, αδυνατώντας να κατανοήσει πως το δικό του όνειρο έχει ήδη αρχίσει να γίνεται ο εφιάλτης της χώρας που σήμερα διοικεί υπό συνθήκες που δεν έχουν καμία σχέση με την δημοκρατία. Δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί ούτε και η κρυφή ελπίδα του τούρκου προέδρου, να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον των μουσουλμανικών και αραβικών χωρών, αλλά και των μουσουλμάνων όλου του κόσμου. Κι αυτό επειδή είναι ακόμη νωπές στους Άραβες οι μνήμες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που ο Ερντογάν θέλει να επαναφέρει.

Αυτή η αδιέξοδη ματαιοδοξία του Ερντογάν αποτελεί και την μέγιστη ευκαιρία για την Ελλάδα, η οποία οφείλει να παρουσιάσει ένα γεωπολιτικό σχέδιο ελληνικής παρέμβασης, με εθνικά χαρακτηριστικά, που θα αντικαθιστά την τουρκική πρόκληση και προσφέρει μία ειρηνική κοινή συνισταμένη στους ισχυρούς, και ταυτόχρονα θα δημιουργεί συνθήκες τάχιστης οικονομικής ανάπτυξης αλλά και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, την ανατολική Μεσόγειο έως και την Μέση Ανατολή. Φυσικά, μία τέτοια πρόταση απαιτεί το ανάλογης ποιότητας πολιτικό προσωπικό, το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα…

* Ο Ιμπραχίμ Καραγκιούλ είναι Γενικός Διευθυντής της εφημερίδας Yeni Şafak, ναυαρχίδας των ΜΜΕ που στηρίζουν τον Ερντογάν, και άτυπος σύμβουλός του

read more "Το ρίσκο του Ερντογάν οδηγεί στην καταστροφή της Τουρκίας "