Τριπλό δύσκολο στοίχημα για την Τουρκία

Η επίλυση του Κυπριακού μπαίνει στον πάγο για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Η προσδοκία για επικείμενη συμφωνία στο Κραν Μοντανά διαψεύστηκε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, προκαλώντας διάχυτη απογοήτευση.

Αμέσως ξεκίνησε το παιχνίδι επίρριψης ευθυνών, με την Τουρκία να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για την προώθηση εναλλακτικών σχεδίων, πέρα από τις πρόνοιες/πλαίσιο του ΟΗΕ. Mε τα σημερινά δεδομένα, η αναβίωση της διαδικασίας μοιάζει δύσκολη αλλά όχι απίθανη. Το κύριο εμπόδιο είναι οι προεδρικές εκλογές στην Κυπριακή Δημοκρατία τον Φεβρουάριο του 2018, αλλά και οι κοινοβουλευτικές εκλογές στην Τουρκία, πιθανόν και προεδρικές πριν το 2019.
Σε αυτό βέβαια έχει συμβάλει και ο ειδικός απεσταλμένος του Γ.Γ. του ΟΗΕ Άιντε, ο οποίος θεωρείται από Αθήνα και Λευκωσία κόκκινο πανί. Συνάμα, η απομάκρυνση της Άγκυρας από τον ευρωπαϊκό δρόμο και η επιδείνωση των σχέσεων με κομβικά κράτη, όπως η Γερμανία, περιορίζουν δραστικά τη δέσμευσή της στην κατεύθυνση της λύσης. Από την άλλη πλευρά, στον βαθμό που ενδιαφέρεται –έστω και τύποις- να μην «κάψει» το ευρωπαϊκό χαρτί, θα εξακολουθεί να αναζητά τη λύση. Εντούτοις, δύσκολα θα αποδεχτεί συμφωνία που δεν θα μπορέσει να υποστηρίξει στο τουρκικό ακροατήριο.

Το δύσκολο εσωτερικό και οι αποτυχίες στο εξωτερικό

Με το βλέμμα στραμμένο στο εσωτερικό, όπου η σύμπραξη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης με τους εναπομείναντες εθνικιστές του Μπαχτσελί έχει εδραιωθεί, η Τουρκία επαναφέρει σενάρια οριστικής διχοτόμησης ή και προσάρτησης των Κατεχομένων. Εκτός εάν η Άγκυρα αποκοπεί εντελώς από τη Δύση, ή το υπαγορεύσουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό, δεν θα προχωρήσει σε αυτές τις ενέργειες.
Πλην όμως, ή προκύψει αργότερα νέος κύκλος διαπραγματεύσεων ή όχι, η Άγκυρα θα επιδιώξει την αναβάθμιση της διεθνούς θέσης της Τουρκοκυπρίων. Αντιλαμβάνεται τα επίχειρα της απομόνωσης του ψευδοκράτους και τον συνακόλουθο περιορισμό των διαπραγματευτικών ελιγμών.
Από εκεί και πέρα, ο Ερντογάν είναι υποχρεωμένος να δείχνει τα δόντια του στην Ανατολική Μεσόγειο για σειρά λόγων. Στη Μέση Ανατολή συναντά δυσκολίες. Οι Κούρδοι της Συρίας παγιώνουν τις θέσεις τους. ΗΠΑ και Ρωσία προσώρας τους αντιμετωπίζουν ως ένα χρήσιμο σύμμαχο. Οι εξελίξεις αυτές αποδυναμώνουν αισθητά το αφήγημα Ερντογάν για μία πανίσχυρη περιφερειακά Τουρκία.
Μάλιστα, η Άγκυρα υποχρεώνεται σε συνεχείς αναδιπλώσεις, προκειμένου να βρει το κατάλληλο σημείο εξασφάλισής της. Ωστόσο, οι εξελίξεις αυτή τη στιγμή μόνο καθησυχαστικές γι’ αυτήν δεν κρίνονται. Συνάμα, η «αποχή» της από τις ενεργειακές διεργασίες, αλλά και η καθοριστική σημασία της ευρύτερης περιοχής για τα στρατηγικά της συμφέροντα, απαγορεύουν σκέψεις για απώλεια ερεισμάτων, έστω και σε μέρος της Κύπρου, με όποιο κόστος.

Η ενεργειακή πτυχή

Η πρόσβαση στους υδρογονάνθρακες της Κύπρου μέσω των Τουρκοκυπρίων σήμερα δείχνει αβέβαιη. Η Άγκυρα αναγκάζεται να ακολουθήσει την πεπατημένη της πρόκλησης έντασης, ώστε να καταδείξει πως δεν θα ανεχτεί να την παρακάμψουν. Εφόσον, όμως, δεν προκύψει επανένωση των δύο κοινοτήτων, δεν μπορεί να επιβάλει την άποψη της.
Γι’ αυτό, ρίχνει το βάρος στην επίκληση των δικαιωμάτων της στο τεμάχιο 6, όπου οι προσδοκίες για φυσικούς πόρους είναι σημαντικά μεγαλύτερες σε σχέση με το τεμάχιο 11 (όπου διεξάγεται η γεώτρηση σήμερα). Υψώνει,λοιπόν, ηθελημένα τον πήχη, ώστε να συνδυάσει την (εύκολη) υπαναχώρησή της με κάποιου είδους διασφάλιση ότι δεν θα εκκινήσουν ερευνητικές δραστηριότητες στο τεμάχιο 6.
Η εκπεφρασμένη πρόθεσή της να τοποθετήσει δική της πλατφόρμα δεν είναι μία εύκολη διαδικασία, διότι μεταξύ άλλων όσοι τη συνδράμουν θα λάβουν το ρίσκο νομικών συνεπειών. Οι σεισμικές έρευνες στην ευρύτερη περιοχή, η δέσμευση διαφόρων σημείων για ναυτικές ασκήσεις και πιθανές άλλες ενέργειες, αποσκοπούν στην επαναφορά της στο ενεργειακό και ευρύτερα γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Κατ’ αυτό τον τρόπο προσπαθεί να συντηρήσει την εικόνα του ισχυρού περιφερειακού δρώντα, ο οποίος απαιτεί τον σεβασμό και δύναται να επιβάλλει τους όρους του με ποικίλους τρόπους. Η εικόνα αυτή είναι απολύτως απαραίτητη στον Ερντογάν στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Οι προκλήσεις των επόμενων μηνών

Αναντίρρητα, η ενεργειακή διάσταση του Κυπριακού δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Πολύ περισσότερο μετά τα νέα δεδομένα που επέφερε η ανακάλυψη του γειτονικού κοιτάσματος Ζορ στην αιγυπτιακή ΑΟΖ. Η Ανατολική Μεσόγειος αθροίζεται στους δυνητικούς προμηθευτές της ευρωπαϊκής αγοράς. Εξυπηρετεί, λοιπόν, τον πάγιο στόχο και της ΕΕ και των ΗΠΑ για διαφοροποίηση των προμηθευτών ενέργειας στην ευρωπαϊκή αγορά και κατ’ αυτό τον τρόπο για ενίσχυση της ασφάλειας όσον αφορά την τροφοδοσία της.
Η παρούσα συγκυρία χαρακτηρίζεται από σοβαρές δυσχέρειες στην αποκλιμάκωση των εντάσεων με τη Μόσχα, αλλά και από δυσλειτουργίες στην εξασφάλιση εναλλακτικών πηγών, παρά την αφθονία φυσικού αερίου. Δεδομένου ότι δύο κράτη-μέλη της ΕΕ (Κύπρος και Ελλάδα) εμπλέκονται ενεργά στις διεργασίες, οι ερευνητικές και εξορυκτικές δραστηριότητες πρέπει να συνεχισθούν απρόσκοπτα.
Αυτό οφείλει να το λάβει σοβαρά υπόψη της η Τουρκία, εφόσον επιθυμεί να εξασφαλίσει μέρος της πίτας. Το μόνο σοβαρό πιθανό όφελος που διαφαίνεται σήμερα αφορά την υποθαλάσσια διασύνδεσή της με τα ισραηλινά κοιτάσματα. Κι αυτό, παρά τις διακυμάνσεις στις διμερείς σχέσεις και την έλλειψη εμπιστοσύνης που τρέφει το Τελ-Αβίβ για το καθεστώς Ερντογάν. Το Ισραήλ πρέπει ασφαλώς να σταθμίσει τις αβεβαιότητες με τα οφέλη που θα έχει από τη διάθεση μέρους του αερίου του στην τουρκική αγορά. Επίσης, πρέπει να σταθμίσει και κατά πόσο μπορεί αυτή η εξέλιξη να αποβεί σε βάρος άλλων πιο «ασφαλών» projects.
Επομένως, τα μεγάλα στοιχήματα-προκλήσεις των επόμενων μηνών είναι η ένταση των προσπαθειών της Άγκυρας σε τουλάχιστον τρία μέτωπα:

• Πρώτον, να βελτιώσει ποιοτικά το στάτους των Τουρκοκυπρίων στο διεθνές στερέωμα.
• Δεύτερον, να αποτρέψει νέες γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ, ειδικότερα στα τεμάχια 4, 5, 6 και 7, όπου ισχυρίζεται ότι διατηρεί απευθείας δικαιώματα (όχι ως πάτρωνας του ψευδοκράτους).
• Τρίτον, να επιτύχει συμφωνία με το Ισραήλ για τη μεταφορά του φυσικού αερίου του.

Στην πραγματικότητα, δεν απομένουν στην Άγκυρα  άλλες επιλογές όσο δεν επιλύεται το Κυπριακό και όσο οι σχέσεις της με την Αίγυπτο βρίσκονται σε βαρομετρικό χαμηλό. Εφόσον λοιπόν δεν διαφοροποιηθεί θεαματικά η υφιστάμενη κατάσταση, δεν μπορεί να επανακάμψει στα ενεργειακά τεκταινόμενα ούτε να πλήξει τον άξονα Αθήνας-Λευκωσίας-Τελ Αβίβ.

read more "Τριπλό δύσκολο στοίχημα για την Τουρκία"

Η παρανόηση των “συντρόφων” του ΣΥΡΙΖΑ

Η σημαία και τα παράξενα παραδοσιακά ιδεολογήματα
Αριστεία, σημαιοφόροι και ιδεοληπτικός εξισωτισμός

Τόσο στην Κουμουνδούρου όσο και στην κυβέρνηση έχουν κάνει μία μεγάλη παρανόηση. Οι ψηφοφόροι δεν τους ανέδειξαν δεύτερο κόμμα στις εκλογές του 2012 και πρώτο κόμμα στις δύο εκλογές του 2015, επειδή ξαφνικά υιοθέτησαν τα παραδοσιακά ιδεολογήματα του «μικρού ΣΥΡΙΖΑ». Όταν ζητούσε την ψήφο με αυτά τα ιδεολογήματα μόλις που κατάφερνε να υπερβεί το 3% και να εισέρχεται στη Βουλή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύθηκε εκλογικά όταν οι μνημονιακές πολιτικές αρχικά του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια και της ΝΔ ανέτρεψαν τις σταθερές του βίου εκατομμυρίων Ελλήνων. Πολλοί από όσους έπεσαν στον γκρεμό ή βρέθηκαν στο χείλος του, μη έχοντας εναλλακτική λύση, στράφηκαν στον Τσίπρα και στο κόμμα του.

Προσδοκούσαν ότι θα έκανε πράξη την προεκλογική επαγγελία του για απεγκλωβισμό από το Μνημόνιο. Από το 2010, άλλωστε, η Ελλάδα έχει περιέλθει σε μία κατάσταση, η οποία εκ των πραγμάτων έχει θέσει σε πρώτη και σχεδόν αποκλειστική μοίρα το οικονομικό-κοινωνικό πρόβλημα. Ήταν ακριβώς αυτό που καθόρισε σε αποφασιστικό βαθμό την εκλογική συμπεριφορά, οδηγώντας στις γνωστές ανατροπές του πολιτικού σκηνικού.

Όσοι, όμως, το 2012 και ακόμα περισσότερο το 2015 ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, δεν εστερνίσθηκαν, τις παραδοσιακές ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, συνεχίζουν να τις αποστρέφονται, ειδικά εκείνες που αφορούν τον εθνομηδενισμό, τον δικαιωματισμό και την αποδόμηση παραδοσιακών αξιών.

Εξισορρόπηση με «αριστερή» ατζέντα!

Οι επιδόσεις της κυβέρνησης Τσίπρα στο μέτωπο εναντίον του Μνημονίου είναι γνωστές. Από το καλοκαίρι του 2015 εφαρμόζει το 3ο Μνημόνιο, επιδεινώνοντας την ήδη πολύ δύσκολη θέση της «μικρομεσαίας θάλασσας» που αποτελεί τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας. Η αριστερή συνείδηση των βουλευτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να δοκιμάζεται όταν ψηφίζουν ή εγκρίνουν επώδυνα μνημονιακά μέτρα, αλλά το κάνουν με αποφασιστικότητα και χωρίς διαρροές.
Για να εξισορροπήσουν τις μνημονιακές «αμαρτίες» τους, οι Συριζαίοι επιχειρούν να προωθήσουν την «αριστερή» ατζέντα τους σε άλλα κοινωνικά μέτωπα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι πρωτοβουλίες που ανέλαβαν στο υπουργείο Δικαιοσύνης ο Παρασκευόπουλος και στο υπουργείο Παιδείας αρχικά ο Μπαλτάς, στη συνέχεια ο Φίλης και τον τελευταίο καιρό ο Γαβρόγλου.
Αναμφίβολα, κάποια πράγματα έπρεπε να αλλάξουν. Στην πραγματικότητα, όμως, οι σταυροφόροι της μεταμοντέρνας «αριστερής» αποδόμησης επιχείρησαν να επιβάλλουν την ατζέντα τους βολονταριστικά, ουσιαστικά περιφρονώντας τα «θέλω» της κοινωνίας. Πρόκειται για μία ακόμα εκδοχή του δόγματος της πρωτοπορίας.
Ως επαγγελματίες της Αριστεράς θεωρούν πως γνωρίζουν την «αλήθεια» της Ιστορίας και το συμφέρον του λαού καλύτερα από τον ίδιο. Γι’ αυτό και δεν έχουν κανένα ηθικοπολιτικό δισταγμό να τον υποκαθιστούν. Το δικό τους «αποφασίζουμε και επιβάλλουμε», άλλωστε, έχει αριστερό πρόσημο και κατ’ επέκτασιν είναι ιδεολογικά καθαγιασμένο!

Πυροβολούν τα πόδια τους

Το πρόβλημα για το Μαξίμου και την Κουμουνδούρου είναι ότι προωθώντας σε κυβερνητικό επίπεδο την ατζέντα του «μικρού ΣΥΡΙΖΑ» πυροβολούν τα πόδια τους πολιτικά-εκλογικά. Για την ακρίβεια, απωθούν και ψηφοφόρους, οι οποίοι, έστω και με μισή καρδιά, συνεχίζουν να δηλώνουν πως θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, επειδή θεωρούν πως ό,τι κάνει ο Τσίπρας το κάνει επειδή του έχουν βάλει το μαχαίρι στο λαιμό.
Ακόμα και αυτοί οι ψηφοφόροι, όμως, (κατά κανόνα προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ και κάποιοι από τη ΝΔ) δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν την ιδεοληπτική-αποδομητική ατζέντα της Κουμουνδούρου. Για την ακρίβεια, η ατζέντα του «μικρού ΣΥΡΙΖΑ» προσκρούει στα ιδεολογικά πιστεύω και στις αξίες της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων, ακόμα και όσων παραμένουν εκλογικά πιστοί στον Τσίπρα.
Το ζήτημα με την κλήρωση των σημαιοφόρων είναι ένας ακόμα κρίκος σε μία ήδη μακρά αλυσίδα αντίστοιχων αποφάσεων του υπουργείου Παιδείας. Στην πραγματικότητα είναι απόρροια της ιδεολογικής εχθρότητας προς την έννοια της αριστείας, η οποία έχει εκδηλωθεί και παλαιότερα. Και η εχθρότητα προς την αριστεία πηγάζει από την ιδεοληψία του εξισωτισμού.

Αριστεία και σημαιοφόροι

Προφανώς, επιβάλλεται το εκπαιδευτικό σύστημα να στηρίζει τους πιο αδύναμους μαθητές. Θα ήταν πραγματικά ηθικά, αλλά και κοινωνικά καταστροφικό το εκπαιδευτικό σύστημα να είναι προσανατολισμένο αποκλειστικά στους καλούς μαθητές. Αυτό, ωστόσο, είναι πολύ διαφορετικό από το να μην επιβραβεύει τους άριστους. Το σχολείο, ακόμα και το Δημοτικό, δεν μπορεί να διαμορφώνει αντιλήψεις και νοοτροπίες, οι οποίες βρίσκονται στον αντίποδα των συνθηκών που επικρατούν στην πραγματική ζωή.
Χαρακτηριστική του ιδεοληπτικού εξισωτισμού της Κουμουνδούρου είναι η σχετική δήλωση του Νίκου Φίλη. Θεωρεί ότι η επιβράβευση των αρίστων δημιουργεί «καθεστώς ποικίλων διακρίσεων και ανισοτήτων«. Υποστηρίζει ότι πρόκειται για θέσεις που θέλουν «να εμφυτεύσουν στην Παιδεία μια βαθιά ταξική αντίληψη». Γι’ αυτόν, όσοι δεν επιλεγούν για σημαιοφόροι «βιώνουν ένα είδος αρνητικής διάκρισης που μπορεί να αποβεί καθοριστικό για την υπόλοιπη ζωή τους«.
Για να κόψει, μάλιστα, τον Γόρδιο Δεσμό, ο Φίλης ζητάει την κατάργηση των σχολικών παρελάσεων, όπως το είχε προσπαθήσει και όταν ήταν υπουργός Παιδείας. Ο διάδοχός του Γαβρόγλου, όμως, επέλεξε να κλιμακώσει τον αποδομητικό εκσυγχρονισμό του, καταργώντας ουσιαστικά το τελετουργικό της μηνιαίας ανάρτησης της σημαίας.

Μωραίνει Κύριος…

Όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα, όσο πιο πολύ βυθίζονται στον μνημονιακό βάλτο, τόσο πιο επιθετικά αποδομητικοί γίνονται. Αυτό μπορεί να αμβλύνει το δικό τους συνειδησιακό πρόβλημα, αλλά από πολιτικής-εκλογικής απόψεως τους αποξενώνει και από την εναπομείνασα εκλογική βάση του «μεγάλου ΣΥΡΙΖΑ».
Όλα αυτά δεν είναι τίποτα περισσότερο από την προσπάθεια του «μικρού ΣΥΡΙΖΑ» να επιβάλει την ιδεοληπτική ατζέντα του στον «μεγάλο ΣΥΡΙΖΑ» και μέσω αυτού στην ελληνική κοινωνία. Το μόνο που καταφέρνει, όμως, είναι να επιταχύνει την πορεία πολιτικής-εκλογικής συρρίκνωσης.
Για μία ακόμα φορά επιβεβαιώνεται η ρήση «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι«.

read more "Η παρανόηση των “συντρόφων” του ΣΥΡΙΖΑ "

Η απόρρητη ενημέρωση του Αμερικανού προέδρου για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Όλοι γνώριζαν, κάνεις δεν απέτρεψε την καταστροφή

Αποκαλυπτικά στοιχεία για την ..στωικότητα με την οποία η Ουάσιγκτον παρακολουθούσε τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία δρομολογούσε την πρώτη εισβολή στην Κύπρο μετά το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974, αλλά και την απόλυτη αδράνεια των ΗΠΑ, παρά τις σαφείς ενδείξεις που υπήρχαν για την δεύτερη εισβολή, έρχονται στο φως μέσα από την καθημερινή Απόρρητη ενημέρωση του Αμερικανού Προέδρου από την CIA.

Ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην Κύπρο απευθύνει έκκληση στις «Μεγάλες Δυνάμεις» να παρέμβουν και να αποτρέψουν την δεύτερη εισβολή με την διπλωματική πίεση να ασκείται στην Τουρκία ώστε να μην επιτεθεί στην ..δύναμη του ΟΗΕ. Και τελικά με ωμότητα οι Αμερικανοί παραδέχονται ότι η Τουρκία εκμεταλλεύεται στην ευκαιρία (του πραξικοπήματος του Σαμψών) για να προωθήσει τον στόχο της ,αυτόν της διχοτόμησης της Κύπρου.

Την Απόρρητη αυτή ενημέρωση που έφθανε κάθε πρωί στο Oval Office,στο κρίσιμο διάστημα από 17-26 Ιουλιου 1974 φέρνουμε στην δημοσιότητα από τα Αρχεία της CIA.

Δημοσιεύουμε επίσης Έγγραφο της CIA με την προειδοποίηση του Γ. Κληρίδη στον Αμερικανό πρεσβευτή για συγκέντρωση τουρκικών δυναμεων ,προάγγελο του Δεύτερου Αττίλα.

(σ.σ. οι επισημάνσεις στο μεταφρασμένο κείμενο είναι δικές μας):

The President Daily Brief (17 Ιουλιου 1974) TOP SECRET

Ο ανατραπείς πρόεδρος Μακάριος που εγκατέλειψε χθες την Κύπρο με βρετανική βοήθεια , αναμένεται να φθάσει στο Λονδίνο σήμερα το πρωί. Προφανώς είναι καθ’ οδόν για την έδρα του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη.

Η υπό την ελληνική ηγεσία Κυπριακή Εθνοφρουρά ελέγχει σύμφωνα με τις αναφορές όλες τις περιοχές του νησιού και χει άρει την απαγόρευση κυκλοφορίας. Σήμερα αναμένεται η καθιερωμένη ανά εξάμηνο αλλαγή της δύναμης των 950 ανδρών. Κάθε προσπάθεια αύξησης της δύναμης αυτής η της αναβάθμισης εξοπλισμού της θα θεωρηθεί από την Τουρκία ως μεγάλη πρόκληση.

Η Τουρκική παρέμβαση στην Κύπρο είναι πλέον πιθανή και η Άγκυρα προβαίνει σε όλες τις αναγκαίες πολιτικές και στρατιωτικές προετοιμασίες. Χερσαίες δυνάμεις μετακινούνται στην Νότια Τουρκία.

Οι όροι υπό τους οποίους ο πρωθυπουργός Ετσεβίτ θα μπορούσε να διατάξει στρατιωτική δράση περιλαμβάνουν:

- Ευθεία επίθεση εναντίον των Τουρκοκυπρίων

- Την διακήρυξη Ένωσης με την Ελλάδα

- Μια καταφανώς μη αποδεκτή κυβέρνηση στην Λευκωσία.

Η Ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει να υποστηρίζει ότι οι εξελίξεις στην Κύπρο αποτελούν εσωτερική υπόθεση και η Ελλάδα παραμένει στην αρχή της μη παρέμβασης στις υποθέσεις άλλων χωρών.

(λογοκριμένο κείμενο)

Αρκετά μέλη της νέας κυβέρνησης που ανακοινώθηκε από τον «Προέδρο» Σαμψών υποστηρίζουν ανοικτά την Ένωση με την Ελλάδα.

Στην σύντομη και χωρίς απόφαση συνεδρίαση του ΣΑ του ΟΗΕ χθες , ο κύπριος εκπρόσωπος ζήτησε τα στρατεύματα που προέρχονται εκτός νησιού να σταματήσουν να παρεμβαίνουν στις υποθέσεις της Κύπρου. Έτυχε της υποστήριξης του εκπροσώπου της Σοβιετικής Ένωσης.

Το Συμβούλιο του ΝΑΤΟ συζήτησε επίσης την πιθανή εμπλοκή της Ελλάδας και τη Τουρκίας στην κατάσταση στην Κυπρο. Τα περισσότερα μέλη αισθάνονται ότι το βάρος πέφτει στην Αθηνα για να αποδείξει τους ισχυρισμούς της ότι η πολιτική της δεν εχει αλλάξει

(ακολουθεί λογοκριμένο κείμενο)

The president Daily Brief (18 Ιουλιου 1974) TOP SECREΤ

“Οι συζητήσεις για το Κυπριακό πρόβλημα αναμένεται να συνεχισθούν σήμερα στο Λονδίνο

(λογοκριμένο κείμενο)

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ετσεβίτ και ο υπουργός άμυνας Ισίκ συναντήθηκαν επίσης με τον με τον πρωθυπουργό Ουίλσον κι άλλους αξιωματούχους για συνομιλίες σε σχέση με την Συνθήκη του 1960 ,υπό την οποία η Βρετανια και η Τουρκία ,αλλά και η Ελλαδα είναι Εγγυήτριες της Ανεξαρτησίας της Κυπρου.

Πριν αναχωρήσει από το Ηνωμένο Βασίλειο ο Ετσεβίτ είπε στον Αμερικανό πρεσβευτή ότι θα διερευνήσει με τους Βρετανούς «όλες τις ειρηνικές λύσεις πριν εξετάσει άλλες..». Είπε ακόμη ότι η Άγκυρα ελπίζει ότι το status quo ante μπορεί να αποκατασταθεί χωρίς τουρκική στρατιωτική παρέμβαση .Ο Ετσεβίτ είπε ότι εάν το νέο κυπριακό καθεστώς διατηρήσει τον έλεγχο του νησιού ,η Τουρκία ίσως θελήσει να απέχει από την επέμβαση εάν μπορεί να υπάρξει εγγύηση για έναν διάδρομο στην θάλασσα για τους τούρκους κατοίκους του νησιού..

Η Άγκυρα είναι ήρεμη και ενώ δεν έχει υπάρξει προσπάθεια για ερεθισμό του δημόσιου αισθήματος για το Κυπριακό , όλες οι πολιτικές δυνάμεις θα υποστήριζαν μια σθεναρή τουρκική αντίδραση.

Υψηλόβαθμοι Έλληνες αξιωματούχοι διαβεβαίωσαν την αμερικανική πρεσβεία ότι η Αθήνα δεν θα χρησιμοποιήσει την προγραμματισμένη γι αυτή την εβδομάδα αντικατάσταση της μισής Δύναμης των 950 ανδρών για να αυξήσει το μέγεθος της μονάδας αυτής.

(ακολουθεί λογοκριμένο κείμενο)

«Η Μόσχα εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση για την Κυπρο χθες το βράδυ η οποία ηταν σε μετριοπαθείς τόνους και απέφυγε κάθε υπαινιγμό ότι η Σοβιετική Ένωση θεωρεί ότι η ασφάλεια της επηρεάζεται από τις εξελίξεις στο νησί. Η Δήλωση επανέλαβε την στήριξη στην Ανεξαρτησία της Κύπρου και στην “νόμιμη” κυβέρνηση του Προέδρου Μακαρίου και απαιτεί την άμεση αποχώρηση όλου του ελληνικού στρατιωτικού προσωπικού από το νησι ..Οι Σοβιετικοί πάντως δεν υποσχέθηκαν να βοηθήσουν δραστήρια την όποια κυπριακή κίνηση για την επιστροφή του Μακάριου στην Εξουσία.
(ακολουθεί λογοκριμένο κείμενο)

PRESIDENT DAILY BRIEF 20 Ιουλίου 1974

Τουρκικά στρατεύματα από 40 πλοία και αποβατικά σκάφη άνοιξαν ένα ευρύ προγεφύρωμα στην βόρεια ακτής της Κυπρου περίπου 15 μίλια βόρεια της Λευκωσίας. Η αμερικανική πρεσβεία στην Λευκωσία ανέφερε χθες ότι Τούρκοι αλεξιπτωτιστές έπεσαν πέριξ της κυπριακής πρωτεύουσας περιλαμβανομένου του τουρκικού τομέα της πόλης και των δρόμων που οδηγούν στις βόρειες ακτές και στο αεροδρόμιο .Προφανώς οι Τούρκοι θέλουν να διασφαλίσουν μια περιοχή στην πρωτεύουσα και κατόπιν να συνδεθούν με τις δυνάμεις που προχωρούν στο νησί από τις ακτές.

(λογοκριμένο κείμενο)

Οι άμεσοι στόχοι της Τουρκίας είναι να εγκαταστήσει τις δυνάμεις της στο νησί και κατόπιν να διαπραγματευθεί . Πριν από την αποβίβαση των Τούρκων ο βοηθός υπουργός Σίσκο, ανέφερε την σαφή εντύπωση του ότι οι Τούρκοι είδαν την κατάσταση σαν ιδανική στιγμή για να επιτύχουν με την στρατιωτική παρέμβαση τον από μακρού στόχο τους για την διχοτόμηση του νησιού.

Οι Έλληνες ηγέτες είπαν στον Σίσκο το πρωί ,ότι εκτός κι αν υπάρξει άμεση κατάπαυση πυρός από την Τουρκία, σχεδιάζουν να διακηρύξουν την Ένωση με την Κύπρο και να κηρύξουν τον πόλεμο στην Τουρκία.

President’s Daily Brief 23 Ιουλίου 1974 Principal Developments

Οι παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός πρακτικά διακόπηκαν μόλις έπεσε το σκοτάδι χθες βράδυ αλλά ακόμη ορισμένες συγκρούσεις υπάρχουν και σήμερα .Παρά την κατάρρευση της κατάπαυσης του πυρός , οι Έλληνες και οι Τούρκοι έχουν συμφωνήσει να συναντηθούν στην Γενεύη πιθανόν αύριο για να αρχίσουν ειρηνευτικές συνομιλίες.
Οι παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός αρκετές χθες το απόγευμα, διακόπηκαν με το σκοτάδι χθες βράδυ. Οι συγκρούσεις αναμένεται να επαναληφθούν σήμερα .Οι Έλληνες και οι Τούρκοι παρά την κατάρρευση της κατάπαυσης του πυρός έχουν συμφωνήσει να συναντηθούν στην Γενεύη αυτή την εβδομάδα -πιθανόν αύριο- για να ξεκινήσουν ειρηνευτικές συνομιλίες. Οι δυο χώρες και η Βρετανία συναντώνται ως Εγγυήτριες Δυνάμεις της Κυπριακής Ανεξαρτησίας από της Συνθήκες του 1960.

(Λογοκριμένο κείμενο)

Οι στρατιωτικές ενέργειες και των δυο πλευρών πριν από την κατάπαυση του πυρός υποδηλώνουν ότι συνεχίζουν να επιδιώκουν τακτικό πλεονέκτημα στις περιοχές βόρεια της Λευκωσίας. Οι τουρκικές δυνάμεις επιτέθηκαν στις θέσεις της Εθνικής Φρουράς στο “Geunyeli” δυτικά του δρόμου «Κερύνειας -Λευκωσίας βόρεια της πρωτεύουσας. Διασφαλίζοντας αυτή την περιοχή ενισχύονται οι δυνατότητες της Τουρκίας για μια επίθεση εναντίον του αεροδρομίου το οποίο βομβάρδισαν χθες το απόγευμα. Στα Ανατολικά του δρόμου οι ελληνοκυπριακές δυνάμεις κατέλαβαν χωριά, που τους δίνουν την δυνατότητα να πραγματοποιούν επιθέσεις στην τουρκική πτέρυγα.

Οι Σοβιετικές στρατιωτικές αντιδράσεις στην Κυπριακή κατάσταση είναι χαμηλού επιπέδου ..Οι Σοβιετικές ναυτικές δυνάμεις παραμένουν δυτικά της Κυπρου . Η Μόσχα εχει ενημερώσει τις ΗΠΑ ότι ένα σκάφος θα φθάσει στην Λάρνακα στην νότια ακτή της Κυπρου για να εκκενώσει Σοβιετικούς πολίτες.

(Λογοκριμένο κείμενο)

Σε συνέντευξη τύπου χθες ο Τούρκος πρωθυπουργός Ετσεβίτ περιέγραψε την τουρκική θέση “αμετάκλητα κατοχυρωμένη». Επέμεινε ότι η Κυρήνεια θα παραμείνει σε τουρκικά χέρια για να προσφέρει ένα άνοιγμα στην θάλασσα. Υποστηρίζοντας ότι η χώρα του είναι έτοιμη για μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων , ο Ετσεβίτ είπε ότι η Τουρκία πάει στην Γενεύη χωρίς καμία προϋπόθεση.

(Λογοκριμένο κείμενο)

.. στην Τουρκία η επέμβαση στην Κύπρο αντιμετωπίζεται από την πολιτική δεξιά και αριστερά σαν καταστροφή(λογοκριμένο κείμενο).

Φήμες για πραξικόπημα κυκλοφόρησαν ευρύτατα στην Αθήνα χθες. Η ελληνική κυβέρνηση επίσημα χαρακτήρισε τις φήμες ψευδείς.

Στην συνεδρίαση του ΣΑ χθες η προσοχή εστιάσθηκε στην ενίσχυση των Ειρηνευτικών Δυνάμεων του ΟΗΕ στην Κύπρο. Ο ΓΓ Βαλντχάιμ, πιστεύει ότι η δύναμη των 2300 ανδρών πρέπει να αυξηθεί για να επιτηρεί την κατάπαυση του πυρός. Ο Βαλντχάιμ ζήτησε από τις χώρες που έχουν τώρα δυνάμεις που υπηρετούν στο νησί (Αυστραλία, Αυστρία, Βρετανία, Δανία, Ιρλανδία, Φιλανδία ,Καναδά και Σουηδία ,να εξετάσουν την αύξηση της συμμέτοχης τους σε δυνάμεις. Οι διαπραγματεύσεις είναι σε εξέλιξη για τον ακριβή αριθμό που απαιτείται. Υπολογισμοί φθάνουν μεταξύ 4000 και 5000.
Οι ειρηνευτικές δυνάμεις που στάλθηκαν στην Κυπρο το 1964 για να αποτραπούν διακοινοτικές συγκρούσεις έμειναν στο αυστηρά προδιαγεγραμμένο πλαίσιο στην προσπαθεια τους να ανταποκριθούν στην εντολή τους στην διάρκεια των πρόσφατων συγκρούσεων.

President’s Daily Brief 25 Ιουλιου 1974 Principal Developments

Η κατάπαυση του πυρός στην Κύπρο φαίνεται να εφαρμόζεται . Η Τουρκία υποσχέθηκε χθες βράδυ ότι οι δυνάμεις της δεν θα επιτεθούν στα στρατεύματα των Ηνωμένων Εθνών που επιτηρούν το αεροδρόμιο της Λευκωσίας. O νέος κύπριος πρόεδρος Κληρίδης είπε ότι επιθυμεί πρόωρες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές . Είπε ότι δεν θα ήταν σοφό για τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο να επιστρέψει τώρα. Η νέα ελληνική κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει τον Μακάριο ως τον νόμιμο επικεφαλής της κυβέρνησης του νησιού.

Η κατάπαυση του πυρός φαίνεται να εφαρμόζεται. Οι μάχες σταμάτησαν στην Κυρήνεια χθες. Μόνο μερικές συγκρούσεις αναφέρθηκαν γύρω από τουρκοκυπριακά χωριά. (λογοκριμένο κείμενο) … οι Τούρκοι αποβίβασαν ενισχύσεις και βαρύ εξοπλισμό στην Κυρήνεια χθες.

Διπλωματική πίεση στην Άγκυρα απέτρεψε μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση μεταξύ των ενισχυμένων τουρκικών δυνάμεων και των δυνάμεων του ΟΗΕ για τον έλεγχο του αεροδρομίου της Λευκωσίας. Στην συνάντηση του ΣΑ του ΟΗΕ χθες βράδυ, ο πρέσβης της Τουρκίας ανακοίνωσε την συμφωνία της κυβέρνησης του για να μην γίνει επίθεση στις δυνάμεις του ΟΗΕ που τώρα αυξήθηκαν με βρετανικές δυνάμεις και αεροσκάφη.

(λογοκριμένο κείμενο)

Οι πιθανότητες του Κληρίδη έναντι του Μακαρίου σε περίπτωση εκλογής θα αυξηθούν εάν, όπως ο αρχηγός του κόμματος Παπαϊωάννου είπε σε Αμερικανό διπλωμάτη χθες ,αποφασίσουν οι κύπριοι κομμουνιστές να τον στηρίξουν.. Η κατάσταση έχει περιπλακεί από την ανακοίνωση στην Αθήνα χθες ότι νέα ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζει τον Μακάριο ως νόμιμο επικεφαλής της κυπριακής κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του πρωθυπουργού Καραμανλή ,ανεξαρτήτως της ονομασίας της είναι κυρίως κεντροδεξιός συνασπισμός δυο κομμάτων . Η νέα κυβέρνηση του περιλαμβάνει ανθρώπους ταλαντούχους και με τεχνοκρατική εξειδίκευση , περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση στην περίοδο της στρατιωτικής διακυβέρνησης. Ο αποκλεισμός της Αριστεράς θα αποτελεί αίτια τριβών. Οι αριστεροί ηγέτες θα συναντιόντουσαν χθες να διαμορφώσουν μια έκκληση προς τον Καραμανλή ζητώντας να επανεξετάσει το στάτους τους ,ως outsiders.Η Αριστερά σχεδιάζει να ανοίξει εκ νέου μια από τις εφημερίδες της σήμερα.

President’s Daily Brief 26 Ιουλίου 1974 Principal Developments

Η Κύπρος ήταν γενικά ήρεμη χθες, αν και οι Τούρκοι συνέχισαν να φέρνουν ενισχύσεις. Οι συνομιλίες της Γενεύης για την Κύπρο άρχισαν χθες βράδυ ,όπως είχαν προγραμματισθεί.

Οι τουρκικές δυνάμεις κινήθηκαν για να ενισχύσουν τους κατοίκους μερικών τουρκοκυπριακών χωριών βορειοανατολικά της Λευκωσίας που είχαν εγκαταλειφθεί η είχαν παραδοθεί στις ελληνοκυπριακές δυνάμεις τις τελευταίες ημέρες.
Σε μια κλήση του προς τον Αμερικανό πρεσβευτή ,ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην Κύπρο ζήτησε από τις “Μεγάλες Δυνάμεις” να βοηθήσουν για την ανάσχεση της τουρκικής προέλασης. Τα Ηνωμένα Έθνη δεν είναι σε θέση να αποκαταστήσουν επαφή με τις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις στο νησί.

Οι εκπρόσωποι της Ελλάδας , Τουρκίας και Βρετανίας συναντήθηκαν στην Γενεύη χθες το βράδυ . ΟΙ αρχικές συνομιλίες αφιερώθηκαν σε διαδικαστικά θέματα ,αν και οι Έλληνες και οι Τούρκοι αντάλλαξαν κατηγορίες για παραβιάσεις της εκεχειρίας.

Ο Έλληνας υπουργός εξωτερικών επέμεινε ότι η Διάσκεψη της Γενεύης θα πρέπει να περιορισθεί αυστηρά στην εφαρμογή της απόφασης του ΣΑ για κατάπαυση του πυρός. Ο Τούρκος ομόλογος του υποστήριξε την διεύρυνση του στόχου της ώστε να συμπεριλάβει ερωτήματα για την μελλοντική πολιτική οργάνωση της Κύπρου.

(Ακολουθεί λογοκριμένο κείμενο)

CIA/WHSS
CIA/ OCI/WH12 740725
25 Ιουλίου 1974

Θέμα: Περαιτέρω τουρκικές ενισχύσεις στην Κύπρο

Ο ασκών χρέη Προέδρου Κληρίδης ,κάλεσε τον πρέσβη Ντέιβις, στις 07.50 EDT σήμερα για να αναφέρει ότι έχει πληροφορίες ότι δέκα τουρκικά σκάφη εμφανίσθηκαν στην Κυρήνεια και αποβιβάζουν στρατεύματα και υλικό .Ο Κληρίδης ειρηνεύει την κίνηση αυτή σαν απόδειξη ότι οι Τούρκοι σκοπεύουν να επεκτείνουν την περιοχή ελέγχου πέραν της εγκατάστασης ενός διάδρομου από την ακτή μέχρι την Λευκωσία. Ο Κληρίδης λέει ότι οι Τούρκοι έχουν ήδη αρκετά στρατεύματα στο νησί για τον έλεγχο του Διαδρόμου συνεπώς η αποβίβασή προσθέτων δυνάμεων είναι εξαιρετικά δυσοίωνη εξέλιξη”.

(Ακολουθεί μια ακόμη σελίδα λογοκριμένη).

read more "Η απόρρητη ενημέρωση του Αμερικανού προέδρου για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο "

Προκλήσεις άνευ προηγουμένου στο Αιγαίο

Αυξημένος σε σχέση με τις προηγούμενες ημέρες ήταν τόσο ο αριθμός των τουρκικών αεροσκαφών που εισήλθαν σήμερα στο FIR Αθηνών χωρίς να καταθέσουν σχέδιο πτήσεως, όσο και ο αριθμός των τουρκικών αεροσκαφών που έφεραν όπλα.

Σε 4 περιπτώσεις η διαδικασία αναχαίτισης τους από ελληνικά μαχητικά εξελίχθηκε σε εικονική αερομαχία.

Όπως έγινε γνωστό από το ΓΕΕΘΑ, σήμερα εισήλθαν στο FIR Αθηνών χωρίς να καταθέσουν σχέδια πτήσεως 14 τουρκικά F-16 – 5 ζεύγη και μία τετράδα-, και 2 τουρκικά αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας. Έξι τουρκικά αεροσκάφη ήταν οπλισμένα.

Καταγράφηκαν 11 παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας του FIR Αθηνών που εξελίχθηκαν σε 32 παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου σε διάφορα σημεία του αρχιπελάγους. Οι 27 παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου σημειώθηκαν από τα δυο CN-235. Σε όλες τις περιπτώσεις τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρτστηκαν και αναχαιτίσθηκαν από αντίστοιχα ελληνικά μαχητικά.

read more "Προκλήσεις άνευ προηγουμένου στο Αιγαίο "

Στήνεται χοντρό παιχνίδι με το όνομα της ΠΓΔΜ και θα “σκάσει” σύντομα

Στα παρασκήνια της Συνόδου Κορυφής των ηγετών της Αδριατικής Χάρτας στην Ποντγκόριτσα, ο πρωθυπουργός των Σκοπίων, Ζόραν Ζάεφ, συζήτησε με την Αμερικανική Αντιπροσωπεία και συμφώνησε σε ένα νέο όνομα για τα Σκόπια, ώστε να εισέλθει το συντομότερο δυνατόν στο ΝΑΤΟ.

Ο Ζάεφ ζήτησε από τους Αμερικανούς υποστήριξη για το δημοψήφισμα σχετικά με την αλλαγή του ονόματος του κράτους, λόγω των φόβων ταραχών. Πληροφορίες, αναφέρουν ότι ο Ζόραν Ζάεφ παρουσίασε στον Αμερικανό αντιπρόεδρο Μάικ Πενς σε συνάντηση μαζί του -κεκλεισμένων των θυρών- την αλλαγή του ονόματος της χώρας του.

Ο Ζάεφ, σύμφωνα με πληροφορίες προσκείμενες στη σκοπιανή αντιπροσωπεία, έκανε μερικές προτάσεις για το νέο όνομα. Θα μπορούσε να ονομασθεί η πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατίας ως «Άνω Μακεδονία», «Βόρεια Μακεδονία» ή «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Ο Ζάεφ ζήτησε τη βοήθεια των Αμερικανών για την υλοποίηση του σχεδίου, επειδή οι πολίτες των Σκοπίων είναι αντίθετοι με την αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας του κράτους, αν και το διεθνές σύστημα έχει αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας»- FYROM.

Ο Αλεξάνταρ Μιτέφσκι, από το Κέντρο Έρευνας και Ανάλυσης των Σκοπίων, δήλωσε στο Sputnik, ότι η είδηση έγινε γνωστή στα Σκόπια, αλλά δεν είναι θέση να το επιβεβαιώσει ή να το αρνηθεί.

Το δημοσίευμα σημειώνει ότι η ιστοσελίδα της σκοπιανής κυβέρνησης, γράφει ότι ο Ζάεφ στην Ποντγκόριτσα είχε διμερή συνάντηση με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Μάικ Πενς, ο οποίος λέγεται ότι δήλωσε ότι τα Σκόπια μπορούν να υπολογίζουν στην υποστήριξη των ΗΠΑ και ότι στηρίζουν την πολιτική της κυβέρνησης και τις προσπάθειές της για ένταξη στο ΝΑΤΟ.

read more "Στήνεται χοντρό παιχνίδι με το όνομα της ΠΓΔΜ και θα “σκάσει” σύντομα"

Spiegel: O Σόιμπλε μετέτρεψε το Eurogroup σε όργανο άσκησης εξουσίας

Η απόσυρση του σχεδίου για την Ελλάδα ήταν το ναδίρ της σχέσης Μέρκελ-Σόιμπλε

«Ουδέποτε ο Β. Σόιμπε ανέλαβε την ηγεσία μιας χώρας και ίσως γι’ αυτό μετέτρεψε το Eurogroup σε όργανο άσκησης εξουσίας», γράφει το περιοδικό «Der Spiegel» λιγότερο από δύο μήνες πριν τις γερμανικές εκλογές με αφορμή τα 75α γενέθλια του υπουργού Οικονομικών σε μερικές εβδομάδες. «Όταν ο Β. Σόιμπλε αναφέρονταν τα τελευταία χρόνια στην ευρωζώνη, συνήθως επέπληττε, με εκφράσεις όπως, "η Ελλάδα είναι βαρέλι χωρίς πάτο", "πολλές χώρες ζουν πάνω από τις οικονομικές τους δυνατότητες" και "δεν τηρούνται οι συμφωνίες"», υπενθυμίζει το γερμανικό περιοδικό.

Σε αντίθεση με την Α. Μέρκελ, η οποία κατά τη διάρκεια της ευρωκρίσης υιοθέτησε τακτική παράκαμψης των προβλημάτων, ο Β. Σόιμπλε είχε σχέδιο. Στο παράδειγμα της Ελλάδας θέλησε να αποδείξει ότι η ευρωζώνη είναι κοινότητα αξιών όπου τηρούνται οι κανόνες. Σε διαφορετική περίπτωση οι χώρες-μέλη την εγκαταλείπουν. Επί μήνες συγκρούονταν με τον Αλέξη Τσίπρα και τον Γιάνη Βαρουφάκη επιδιώκοντας μια «προσωρινή αποχώρηση» της Ελλάδας από το ευρώ. Στο τέλος είχε με το μέρος του όχι μόνο την Α. Μέρκελ και τους Γερμανούς Σοσιαλδημοκράτες, αλλά και σχεδόν όλους τους υπουργούς Οικονομικών.

Τότε όμως, στη κρίσιμη συνεδρίαση, η Α. Μέρκελ απέσυρε το σχέδιο του υπουργού Οικονομικών για να μην τα ….χαλάσει με τον, τότε, Γάλλο πρόεδρο Φρ. Ολάντ. Ήταν το ναδίρ της σχέσης Μέρκελ-Σόιμπλε(…) Αυτό που απογοητεύει περισσότερο τον Β. Σόιμπλε είναι ότι η καγκελάριος εμφανίζεται ως σωτήρας της ευρωζώνης και εκείνος αναλαμβάνει να διαπραγματευθεί νέα πακέτα στήριξης για την Ελλάδα, να συγκρουστεί με το ΔΝΤ και να καθησυχάσει τους επικριτές μέσα στο χριστιανοδημοκρατικό κόμμα.

"Με την απόφαση για την Ελλάδα, χάθηκε ο πόλεμος. Από εκεί και πέρα μπορούσαμε να κερδίσουμε μόνο μάχες", λέει ένας έμπιστος του Γερμανού υπουργού Οικονομικών.

read more "Spiegel: O Σόιμπλε μετέτρεψε το Eurogroup σε όργανο άσκησης εξουσίας "

Γκάμπριελ: Οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας θα εμποδίσουν τον εφοδιασμό της Ευρώπης με φυσικό αέριο

Ο επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ υποστήριξε σήμερα ότι οι κυρώσεις που ενέκρινε την Τετάρτη η Ουάσινγκτον σε βάρος της Ρωσίας στοχεύουν εν μέρει να εμποδίσουν τον εφοδιασμό των Ευρωπαίων με ρωσικό φυσικό αέριο, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ.

"Το να ανακατεύεις με τόσο ευθύ τρόπο την εξωτερική πολιτική με τα οικονομικά συμφέροντα και να λες «θέλουμε να βγάλουμε το ρωσικό φυσικό αέριο από την ευρωπαϊκή αγορά» είναι σίγουρα κάτι που δεν μπορούμε να το δεχτούμε" είπε ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας σε συνάντηση που είχε με τον ομόλογό του της Σλοβακίας στο Βόλφσμπουργκ.

Οι κυρώσεις, που εγκρίθηκαν με συντριπτική πλειοψηφία από το αμερικανικό Κογκρέσο και επικυρώθηκαν την Τετάρτη, με επιφύλαξη, από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επικρίνονται όχι μόνο από τη Μόσχα αλλά και από τις Βρυξέλλες. Και αυτό γιατί μπορεί να πλήξουν ευρωπαϊκές εταιρείες και, μακροπρόθεσμα, τον εφοδιασμό της Ευρώπης με ρωσικό φυσικό αέριο.

Στο επίκεντρο των ανησυχιών βρίσκεται η κατασκευή του αγωγού Nord Stream 2 που θα συνδέει τη Ρωσία με τη Γερμανία μέσω της Βαλτικής Θάλασσας. Στο έργο μετέχουν ο ρωσικός κολοσσός Gazprom και πέντε ευρωπαϊκοί όμιλοι: ο γαλλικός Engie, οι γερμανικοί Uniper (πρώην EON) και Wintershall (BASF), ο αυστριακός OMV και ο αγγλοολλανδικός Shell.

Με βάση τον νόμο που ψήφισε το Κογκρέσο, ο Αμερικανός πρόεδρος θα έχει τη δυνατότητα να επιβάλει κυρώσεις στις εταιρείες που εργάζονται στους αγωγούς που προέρχονται από τη Ρωσία, περιορίζοντας για παράδειγμα την πρόσβασή τους σε αμερικανικές τράπεζες ή αποκλείοντάς τις από διαγωνισμούς για την ανάληψη δημοσίων έργων στις ΗΠΑ.

read more "Γκάμπριελ: Οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας θα εμποδίσουν τον εφοδιασμό της Ευρώπης με φυσικό αέριο "

Ο πολιτικός εκνευρισμός του Αλέξη Τσίπρα

Μια τακτική από τις μέρες της Σοβιετικής Ένωσης προσπάθησε να εφραμόσει ο πρωθυπουργός κατά την συζήτηση στην Ολομέλεια του νομοσχεδίου για την Παιδεία

Από τα «νεύρα» ως τα ψυχιατρεία

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Η επιλογή του κ. Τσίπρα κατά τη συζήτηση επί του νομοσχεδίου για την Παιδεία να αναφέρεται ξανά και ξανά σε κάποια υποτιθέμενα «νεύρα» της αξιωματικής αντιπολίτευσης και του προέδρου της δεν είναι τυχαία – όπως τυχαία δεν είναι και η επιλογή του να φέρει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο προς ψήφιση, καθώς αποτελεί ένα ακόμη κεφάλαιο της προπαγανδιστικής του προσπάθειας να μιλήσει στο ακροατήριό του, λέγοντας ουσιαστικά: «Βλέπετε; Μπορεί να ψηφίζουμε μνημόνια επειδή μας εκβιάζουν, αλλά φέρνουμε και νόμους που ανταποκρίνονται στις ιδεοληψίες μας».

Ο κ. Τσίπρας, λοιπόν, είπε απανωτά κατά την δευτερομιλία του:
- «Θέλω να σας ρωτήσω γιατί αυτά τα νεύρα. Τι έχετε πάθει;»
- «Βρίσκεστε σε κατάσταση νευρικής κρίσης».
- «Τι έχετε πάθει;»
- «Μην ξινίζετε, κύριοι, το πρόσωπό σας!»
- «Κύριε Μητσοτάκη, τα νεύρα δεν κάνουν καλό. Κι αντί κάθε δεκαπέντε μέρες να ανακαλύπτετε και κάτι και να ζητάτε και μια εξεταστική επιτροπή, μήπως εκεί στην Πειραιώς να φτιάχνατε μια εξεταστική επιτροπή για να ανακαλύψετε την αιτία που σας προκαλεί τόσα νεύρα; Διότι τα νεύρα στο τέλος δεν θα σας οδηγήσουν σε καλό».

Και στην τριτολογία του:
- «Μιας και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μου ευχήθηκε σε ήπιο και πράγματι τόνο αστικής ευγένειας «καλές διακοπές» δεν θα τον κακοκαρδίσω. Άλλωστε φαίνεται ότι τις χρειάζεται ο ίδιος ιδιαίτερα. Πράγματι η δευτερολογία σας ήταν σε ήπιους τόνους ακριβώς για να αποφύγετε να ταυτιστείτε με αυτό για το οποίο σας κατηγόρησα, για τα πολλά νεύρα».
- «Κλείνω λοιπόν λέγοντάς σας ότι πράγματι ελπίζω αυτές οι διακοπές, τουλάχιστον, να σας απαλείψουν λίγο τα νεύρα, διότι η πολιτική ζωή του τόπου χρειάζεται συγκρούσεις πάνω στα πραγματικά επίδικα».

Δηλαδή, ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε και εμμονικά επανήλθε στο θέμα των «νεύρων» όχι μόνο μια φορά, αλλά… επτά!

Προφανώς, ουδείς είχε νεύρα. Πάντα οι τόνοι ανεβαίνουν στις πολιτικές αντιπαραθέσεις, πάντα γίνονται παρατηρήσεις από τα έδρανα, συνήθως μάλιστα ακούγονται πολύ περισσότερα και πολύ περισσότερες φωνές διαφωνίας και διαμαρτυρίας.

Απλώς ο κ. Τσίπρας χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη και επαναλαμβανόμενη αναφορά για να στοχοποιήσει όχι τα επιχειρήματα των πολιτικών του αντιπάλων, αλλά την ψυχική τους υγεία!

Μετέτρεψε δηλαδή την πολιτική αντιπαράθεση σε θέμα αρμοδιότητας της ψυχιατρικής επιστήμης.

Η μέθοδος είναι γνωστή: Γιατί έχεις νεύρα; Τι σου συμβαίνει; Τι έχεις πάθει; Τι νευρική κρίση είναι αυτή; Τι είναι αυτά τα ξεσπάσματα; Τίποτε δεν σε ικανοποιεί; Πώς ξινίζεις έτσι τα μούτρα σου; Μήπως χρειάζεσαι λίγη ξεκούραση; Μήπως να σε στείλουμε διακοπές σε κανένα νησάκι;

Πρόκειται για μια σοβιετικού τύπου μέθοδο, με την οποία κάθε διαφωνών θεωρείτο ψυχοπαθής και είχε ανάγκη ψυχιατρικής «περίθαλψης».

Και με αυτήν την μέθοδο οι Σοβιετικοί έστελναν στα ψυχιατρεία όλους τους διαφωνούντες…

read more "Ο πολιτικός εκνευρισμός του Αλέξη Τσίπρα"

Ποιός είναι ο πραγματικός ρόλος του Μάθιου Νίμιτς; Τροφοδοτεί τελικά την σκοπιανή αδιαλλαξία;

5 Αυγούστου 2017

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου (που λέει ο λόγος…) ένας συνταξιούχος Αμερικανός διπλωμάτης, με βλέμμα ξεδοντιασμένης νυφίτσας, προσπαθεί να λύσει το Σκοπιανό.

Διορισμένος χαριστικά από το σύστημα Κλίντον, μήπως και εξασφαλίσει ρόλο στα …αποφάγια της βαλκανικής κρίσης, ο κύριος Μάθιου Νίμιτς βρέθηκε στον απόηχο της κατάπτυστης (για την Ελλάδα) «ενδιάμεσης συμφωνίας», που ανακοινώθηκε στον περίβολο της «ροζ βίλας» από τον αναιδέστατο Αμερικανό πρέσβη της εποχής, να προσφέρει τις υπηρεσίες του για να γεφυρώσει-υποτίθεται- τις διαφορές γύρω από την ονομασία του γειτονικού κράτους.

Ο ρόλος του, πανεύκολος, αφού στην ουσία η Ελλάδα είχε παραιτηθεί, ως μη όφειλε, από την σταθερή θέση περί μη αποδοχής του όρου «Μακεδονία» και είχε σταδιακά διολισθήσει στην αποδοχή ενός μικτού ονόματος με επιθετικό προσδιορισμό.

Επί 23 ολόκληρα χρόνια(προσοχή: ούτε ένα ούτε δύο) η απεχθής αυτή νυφίτσα περιφέρει το σαρκίο της ταξιδεύοντας στην πρώτη θέση των αεροπλάνων και διανυκτερεύοντας στα πολυτελέστερα ξενοδοχεία, για να «διαπιστώνει» τις συνεχιζόμενες αποκλίσεις και να συνιστά μεγαλύτερες προσπάθειες στις εμπλεκόμενες πλευρές. Για να τροφοδοτεί δηλαδή την σκοπιανή αδιαλλαξία και να ρεζιλεύει την ελληνική δημοκρατία, ακόμη και σε εποχές που είχε πανίσχυρη επιρροή στον βαλκανικό χώρο.

Ο τύπος αυτός ισχυρίζεται ότι αμείβεται συμβολικά με …ένα δολάριο το χρόνο! Κατά την προσωπική μου πεποίθηση, αλλά χωρίς να μπορώ να το αποδείξω, πρόκειται για μεγάλη …αρπάχτρα που σιτίζεται από ξένα κέντρα αποφάσεων, τύπου Σόρος, προς υλοποίηση επιδιώξεων στην περιοχή των «Δυτικών Βαλκανίων», διαμετρικά αντίθετων με τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Διορισμένος σε καμιά 15αριά διοικητικά συμβούλια ακαδημαικών και άλλων οργανισμών, ο Νίμιτς παριστάνει ακόμη και σήμερα ότι πασχίζει για λύση, ενώ είναι φανερό προς τα πού γέρνει. Η Ελλάδα, ξεβρακώθηκε, έκανε πίσω από την αρχική «κόκκινη γραμμή» και έμεινε το κράτος αχταρμάς των θερμοκέφαλων «Σλαβομακεδόνων» και των Αλβανών κατσαπλιάδων που στρογγυλοκάθισαν στην κυβέρνηση, να μας κουνάει περιπαικτικά το δάχτυλο και να ζητάει ένταξη στο ΝΑΤΟ από την πίσω πόρτα.

Κατά την ταπεινή και πάλι, προσωπική μου άποψη, ο Νίκος Κοτζιάς δεν έχει κανένα λόγο να διαπραγματευθεί με αυτήν την «αρπάχτρα». Ότι μπορούσε να προσφέρει αυτός ο κύριος το έχουμε δει. Γι αυτό και πρέπει να απαιτήσουμε την αντικατάσταση του. 23 χρόνια στο ίδιο βιολί είναι πολλά. Κι ας έρθει από εδώ να τον κεράσουμε…μια τυρόπιττα, αν δεν του φτάνουν τα κέρματα που ισχυρίζεται ότι εισπράττει…

read more "Ποιός είναι ο πραγματικός ρόλος του Μάθιου Νίμιτς; Τροφοδοτεί τελικά την σκοπιανή αδιαλλαξία; "

Ώρα για "ρουά ματ" στην ανατολική Μεσόγειο

Στη διεθνή σκακιέρα οι συγκυρίες για κάθε χώρα δεν ακολουθούν απαραίτητα την εσωτερική κατάστασή της. Αυτό ισχύει κατεξοχήν στην παρούσα φάση για την Ελλάδα. Η αποτυχία του πραξικοπήματος στην Τουρκία και οι επιλογές της ηγεσίας του νεοοθωμανικού κατεστημένου εκεί κυριαρχούν στη διαμόρφωση των εξελίξεων όχι μόνο για τα δεδομένα στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά και για το εύρος ή τις δυναμικές που αναπτύσσονται στην Ευρασία.

Ο τρόπος που χειρίζεται την εσωτερική πραγματικότητα ο Ερντογάν, μ? ένα πρωτοφανές «προγκρόμ», διαμορφώνει στην Τουρκία περιβάλλον υπέρβασης του κεμαλισμού και επείγουσας συγκροτήσεως του σουλτανάτου. Σε αντίθεση με όσα γίνονται παραδεκτά στην κυρίαρχη συζήτηση στη Δύση, ο Ερντογάν δεν πρέπει να θεωρείται παράφρων ή μεσσιανιστής με την πρωτογενή έννοια. Το ΑΚΡ στην Τουρκία επιχειρεί μια νέα δομή για την Οθωμανία. Ο Ταγίπ Ερντογάν με κάθε κόστος δοκιμάζει μια τεράστια πολιτικοδιπλωματική και γεωπολιτική στροφή για την Τουρκία.

Εγκαταλείπει τη Δύση -στην ευρωπαϊκή και τη νατοϊκή δομή της- και στρέφεται στην Ευρασία. Οχι ως επιπλέον μέλος ή «φτωχός συγγενής» στη διαδρομή Ρωσία - Κίνα, αλλά στη γεωπολιτική ενότητα της Ευρασίας, που παίζει σημαντικότατο ρόλο στη διεθνή τάξη ισχύος Κασπία - Μαύρη Θάλασσα. Αφού η νεοοθωμανική Τουρκία δοκίμασε τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης του λαού από το ΑΚΡ να ηγεμονεύσει επί των σουνιτών σε σύμπραξη με την Αδελφότητα των Μουσουλμάνων κυριαρχώντας στην Ισλαμική Διάσκεψη (τον ΟΗΕ της ενότητας των μουσουλμάνων) και απέτυχε, λόγω των πολέμων και των διασπάσεων στη Μεσοποταμία και στη συνέχεια του εγχειρήματος της Αραβικής Ανοιξης, τώρα πλέον αλλάζει προσανατολισμό.

Εγκαταλείπει το «σουνιτικό τόξο» της Μ. Ανατολής - Αφρικής, όπου η παρουσία της Δύσης είναι καθοριστική, και αναζητά, με την κυρίαρχη ηγεμονική μορφή του Ερντογάν επικεφαλής, τη θέση της στον άξονα της χριστιανικής (σλαβικής) Ρωσίας και του σιίτικου Ιράν των Περσών. Η σχέση ένταξης αυτής στην Ανατολή προϋποθέτει ένα «διαβατήριο» για την Τουρκία. Και αυτό, όσο και αν «ξενίζει» στην πρώτη προσέγγιση, δεν είναι η Κωνσταντινούπολη ή το «παράλιο μέτωπο» της Μ. Ασίας. Ο κεντρικός πυρήνας των Νεοοθωμανών επιλέγει την Ανατολία (με πρωτεύουσα την Αγκυρα) και αυτή είναι το «διαβατήριο» που πρέπει να κρατά για να έχει δεσπόζουσα θέση στη διαδρομή Μαύρη Θάλασσα - Κασπία, δηλαδή στον ενεργειακό «δρόμο του μεταξιού».

Το καθεστώς Ερντογάν, με αφορμή το εγχείρημα πραξικοπήματος του Ιουλίου, επιχειρεί έναν «αγώνα δρόμου» για να δομήσει μια επόμενη Τουρκία στη «στέπα», που είναι ο φυσικός της χώρος, και όχι στη θάλασσα, που είναι το ανέφικτο όνειρό της. Οι Τούρκοι δεν είναι Ελληνες και δεν θα γίνουν τέτοιοι όσα εδάφη του Ελληνισμού και αν καταλάβουν.

Απέναντι στην πραγματικότητα αυτή που διαμορφώνεται, η Ελλάδα, παρά τη δομική χρεοκοπία της και τη μη αρμοδιότητα διακυβέρνησης του εγχώριου πολιτικού, οικονομικού - τραπεζικού και επιχειρηματικού κατεστημένου της -ο ρόλος τους ήδη έχει περιοριστεί σε αυτόν «διαχειριστή πολυκατοικίας»-, θα πρέπει να συνδράμει σε ένα ρουά ματ στην ανατολική Μεσόγειο: Να ανακοινώσει κοινή ΑΟΖ με την Αίγυπτο, την Κύπρο και τον Λίβανο, και να επεκταθεί σε όλα τα επίπεδα -συμπεριλαμβανομένου του στρατιωτικού, με πρόνοια τύπου άρθρου 5 του ΝΑΤΟ- η «πενταμερής (εγκάρδια) συμμαχία» Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου, Ισραήλ, Ιορδανίας, χωρίς «τρίγωνα» και χωρίς την «παγίδα» της Παλαιστίνης («πράσινη» διεθνής επιχειρηματική ζώνη τύπου Σιγκαπούρης στο μέλλον) σε αυτήν.

Με τον τρόπο αυτόν η Τουρκία, που στην παρούσα φάση έχει αποδιοργανώσει τον στρατό της, είτε θα αποδεχθεί τη «νέα τάξη» στην ανατολική Μεσόγειο είτε θα εμπλακεί σε μια θερμή σύγκρουση, που θα τη διαλύσει οριστικά. Ο Ερντογάν και οι Νεοοθωμανοί στην παρούσα φάση έχουν πιθανότητες, ακόμη και αν χάσουν το Βυζάντιο (από την Καππαδοκία ως την Αττάλεια) την επόμενη πενταετία, να διατηρήσουν την ενότητα της Ανατολίας. Στην αντίθετη περίπτωση, το χάος μπορεί να απορυθμίσει ολοσχερώς την τουρκική οντότητα άμεσα.

read more "Ώρα για "ρουά ματ" στην ανατολική Μεσόγειο "

Με νέο απόρρητο έγγραφο επανέρχεται ο «Ρουβίκωνας»

Με νέο απόρρητο έγγραφο επανέρχεται ο «Ρουβίκωνας»

11:35 π.μ. - διάφορα, Ελλάδα, πολιτική - 0 σχόλια

Mε νέα ανακοίνωση της ο «Ρουβίκωνας» επανέρχεται δημοσιοποιώντας νέο απόρρητο έγγραφο σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας στην τουρκική πρεσβεία. Παράλληλα, παίρνει θέση για την αναβολή της εκδίκασης της υπόθεσης σύλληψης ατόμου που κατηγορείται για την επίθεση με μπογιές κατά του συγκεκριμένου κτιρίου και πραγματοποίησε ο «Ρουβίκωνας», αλλά και για την πρόσφατη ένοπλη επίθεση στο κτίριο της πρεσβείας του Μεξικού στην πλατεία Κολωνακίου.

Για την εκδίκαση της υπόθεσης αναφέρεται «αφού διαβάστηκαν τα "αναγνωστέα έγγραφα", κατέθεσε ο μάρτυρας κατηγορίας (που υπέπεσε σε πολλές αντιφάσεις). Έπειτα, "απολογήθηκε" ο σύντροφος και παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο οι περιβόητες φωτογραφίες του βίντεο όπου υποτίθεται ότι αναγνωρίστηκε ο σύντροφος από δύο αστυνομικούς της Κρατικής Ασφάλειας. Το μόνο που έχουμε να δηλώσουμε είναι ότι οι επίμαχες φωτογραφίες προέρχονται από το αναρτημένο στο διαδίκτυο βίντεο της συλλογικότητάς μας και όποιος το έχει δει, εύκολα αντιλαμβάνεται ότι είναι τουλάχιστον γελοίο να ισχυρίζεται κάποιος ότι μέσω αυτού του βίντεο μπορεί να αναγνωριστεί ο οποιοσδήποτε. Το δικαστήριο κάποια στιγμή διέκοψε και όταν επέστρεψε, η πρόεδρος αναφώνησε την πρόταση που θα μείνει στην ιστορία των Τριμελών Πλημμελειοδικείων: "Το δικαστήριο αναβάλλει λόγω έλλειψης των αποδεικτικών στοιχείων"! Ναι, καλά διαβάσατε. Αντί ο σύντροφος να αθωωθεί λόγω έλλειψης στοιχείων ... αναβλήθηκε η δίκη.(!). Εν συνεχεία, ως δικαιολογία της αναβολής το δικαστήριο επικαλέστηκε την ύπαρξη... και δεύτερου βίντεο (την ύπαρξη του οποίου η υπεράσπιση προφανώς αγνοούσε μιας και δεν υπήρχε στη δικογραφία) το οποίο κρίθηκε ότι θα πρέπει να προβληθεί στην...τρίτη κατά σειρά απόπειρα διεξαγωγή της δίκης».

Στην ίδια ανακοίνωση η ομάδα Ρουβίκωνας σημειώνει ότι «η προσπάθεια των αστυνομικών και δικαστικών αρχών να καταδικάσει τον σύντροφό μας, δεν μας προκαλεί καμία εντύπωση, αν αναλογιστεί κανείς ότι προέρχεται ξεκάθαρα από -άνωθεν- αλυσιδωτές πιέσεις. Αρχικά, από την Τουρκική Πρεσβεία προς την Κυβέρνηση και κατόπιν από τη δεύτερη προς τις διωκτικές αρχές. Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε ένα ακόμα "Απόρρητο-Κατεπείγον" έγγραφο από την ενδοϋπηρεσιακή επικοινωνία που ακολούθησε μετά την παρέμβαση στην Πρεσβεία».

Τέλος κατηγορεί τα ΜΜΕ για παραλήρημα «που εκδηλώθηκε την Τρίτη 2 Αυγούστου και αφορούσε στον Ρουβίκωνα, εκτός από όλα τα παραπάνω και τα wikileaks έγγραφα της ομάδας (που με "ραδιούργο" τρόπο ανακαλύψαμε... μέσα στη δικογραφία), είχαμε και την έμμεση σύνδεσή μας με ένα περιστατικό επίθεσης στη Μεξικανική Πρεσβεία. Ασφαλώς, είναι η συνέχεια της στρατηγικής που επιδιώκουν μετά από το χρέωμα της ομάδας με διάφορα γεγονότα (όπως η ένοπλη περιφρούρηση στις 10 Μάρτη και η εκτέλεση του μαφιόζου Χαμπίμπι), ώστε να ποινικοποιηθεί η ομάδα δια του 187 Α.»

Και επισημαίνουν οι συντάκτες της ανακοίνωσης «η προσπάθεια τους θα πέσει στο κενό, όσες συλλήψεις, απαγωγές και έρευνες σπιτιών κι αν κάνουν, όση παραπληροφόρηση και αν δημοσιευτεί στον Τύπο, όσες επερωτήσεις και αν γίνουν στη Βουλή. Εγκληματίες και Τρομοκράτες ήταν, είναι και θα είναι το κράτος και οι εκάστοτε διαχειριστές του. Συνεργοί Εγκληματιών και Τρομοκρατών είναι οι υπάλληλοι των Πρεσβειών, όπως του Μεξικού και για αυτό καλά θα κάνουν να φυλάγονται.»

read more " "

Πενήντα μέτρα πολιτισμός...

Τόσο είναι απ' τις ακτές του Ατλαντικού, τις Κοπακαμπάνες και τις Ιπανέμες, μέχρι την πρόσοψη των ξενοδοχείων και των πολυκατοικιών της παραλιακής λεωφόρου.
Μέχρι εκεί φτάνει ο πολιτισμός.
Από 'κει και πίσω οι νονοί και οι βαρόνοι, η πορνεία, τα ναρκωτικά, το έγκλημα, η φτώχεια, ή βρώμα και ο τρίτος κόσμος.

Και τα λεφτά. Τα πολλά λεφτά, τα μαύρα, τα βρώμικα, τα εργολαβικά και τα πολιτικά, αυτά που φαγώθηκαν για να χτιστούν στάδια, κτήρια κι εγκαταστάσεις που σε είκοσι μέρες από τώρα θα στέκουν άχρηστες και έρημες.
Λεφτά που δεν δόθηκαν ποτέ σ' εκείνους που ανήκουν και τα χρειάζονται, σε σχολεία, νοσοκομεία, κοινωνικές δομές, σε προστασία του περιβάλλοντος, έλεγχο της μόλυνσης του νερού και του αέρα, αποχετεύσεις, δρόμους, κατοικίες.

Λεφτά που δόθηκαν όμως για να μπουκωθούν ολυμπιακές επιτροπές "αθανάτων"θανατηφόρων γεροντιών και ραμολιμέντων, εργολάβων,  "νονών" κάθε είδους, επιτροπών, προμηθευτών, "ειδικών", παρατρεχάμενων και άλλων κυβερνητικών και κρατικών εσμών.

Κι όλα αυτά για ποιό λόγο εκτός από τον προφανή, δηλαδή τον άνομο πλουτισμό;
Για μιά διεθνή φιέστα που εκτός από το όνομα καμία σχέση έχει με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το πνεύμα και το νόημά τους, όπως γεννήθηκαν πριν από 28 αιώνες, ή έστω όπως κάποιοι τους ονειρεύονταν όταν τους αναβίωσαν πριν 120 χρόνια.

Αυτό όμως είναι και το ζητούμενο από την Νέα Τάξη πραγμάτων: η απαξίωση κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας που μπορεί να προάγει το πνεύμα, την αγνή άμιλλα, την ειρήνη, τα ανθρώπινα ιδεώδη.
Όλα αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα που πρέπει να συκοφαντηθούν, να απαξιωθούν στα μάτια του παγκόσμιου κοινού και με κάθε μέσο να εμπορευματοποιηθούν και να καταλήξουν παιχνίδι και προπαγάνδα και έρμαιο της Παγκοσμιοποίησης.

Αντί για ειρήνη και ανακωχή, τρομοκρατία και καινούργιες εντάσεις και καταστολή και αστυνομοκρατία, και κοινωνικοί ξεσηκωμοί εξαιτίας των ίδιων των Αγώνων.
Αντί για ευγενή άμιλλα και κότινους αγριελιάς, διαφημίσεις, αναβολικά,  και χρήμα.
Αποκλεισμοί ομάδων και χωρών για πολιτικούς και άλλους σκοτεινούς λόγους, εκμετάλλευση αθλητών, ιδεών, σημαιών, εκμετάλλευση των πάντων.

Αυτός είναι ο πολιτισμός που ευαγγελίζεται η Παγκοσμιοποίηση.
Πενήντα μέτρα πολιτισμός. 
Όση η βιτρίνα.
Και μετά το χάος, η ανθρώπινη εκμετάλλευση, ο θάνατος του πνεύματος, η διαπόμπευση και η καταρράκωση των αξιών.

Υπερβολές; Ίσως.
Αλλά ας δούμε ποιές απ' τις αξίες του ανθρώπου, όσες αυτός κατάκτησε μέσα στην πάροδο των αιώνων, δεν μαγάρισε ήδη ή προσπαθεί να μαγαρίσει η Νέα Τάξη.
Την Δημοκρατία;
Την ελευθερία;
Την ειρήνη; 
Τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Το ακηδεμόνευτο πνεύμα και τον καθαρό αθλητισμό; 
Τι; Τί απ' όλα αυτά άφησε αλώβητο;

Αυτό που θα δούμε τις επόμενες είκοσι ημέρες δεν είναι Ολυμπιακοί Αγώνες. 
Είναι η τερατώδης μετάλλαξη μιάς ιδέας, η προπαγάνδα του συστήματος, η βιτρίνα της Παγκοσμιοποίησης.

Και πίσω απ' την βιτρίνα είναι αυτό που μας περιμένει: οι φαβέλες και η ανθρώπινη δουλεία.

Αν δεν ξεσηκωθούμε παγκοσμίως, η Βραζιλία των Ολυμπιακών Αγώνων του σήμερα, θα είναι το δικό μας μέλλον, το αύριο ολονών μας!...

read more "Πενήντα μέτρα πολιτισμός... "

Οι 8 Τούρκοι και το εθνικό δίλημμα

Η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών με την οποία διαχωρίζεται η υπόθεση της χορήγησης ασύλου από τη Σουηδία σε Τούρκους πολίτες από αυτήν των 8 πραξικοπηματιών των οποίων έχει ζητήσει την έκδοση το καθεστώς Ερντογάν, είναι ενδεικτική των διαθέσεων της ελληνικής κυβέρνησης. Τι όμως είναι ηθικό, αλλά και ποιο είναι το εθνικό συμφέρον;

Ασφαλώς το εθνικό δίλημμα και το πολιτικό βάρος της υπόθεσης αυτής, είναι πολύ μεγάλα. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, μάλλον κανείς πολιτικός αρχηγός δεν θα ήθελε να βρίσκεται στη θέση του Αλέξη Τσίπρα. Βεβαίως η απειρία ή η έλλειψη ικανοτήτων από την ελληνική πλευρά περιέπλεξε το πρόβλημα. Γιατί θα μπορούσαν ίσως να έχουν γίνει ορισμένοι ελιγμοί για να βγάλουν το βάρος πάνω από τους ώμους της χώρας η για να εξασφαλιστεί περισσότερος χρόνος.

Είναι ηθικά ορθό να εκδώσει η ελληνική πλευρά τους 8 Τούρκους αξιωματικούς; Ιδιαίτερα από τη στιγμή που η έκδοσή τους μπορεί να ισοδυναμεί σχεδόν με καταδίκη σε θάνατο; Γιατί στην Τουρκία είναι ανοιχτή η συζήτηση για επαναφορά της θανατικής ποινής, ενώ ασφαλώς και σε επίπεδο σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων υπάρχουν (για να χρησιμοποιήσουμε κομψές εκφράσεις...) πολλά ακόμη βήματα που πρέπει να γίνουν. Πώς να στείλεις σε πιθανό θάνατο 8 ανθρώπους;

Από την άλλη πλευρά πώς μπορεί να αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση το βάρος ή το ρίσκο ενδεχομένως να αρνηθεί το αίτημα της νόμιμης κυβέρνησης (έστω και με σημαντικό δημοκρατικό έλλειμμα) της Τουρκίας, αν αυτό εκδηλωθεί πιεστικά ή και εκβιαστικά μέσω διλήμματος ραγδαίας επιδείνωσης των διμερών σχέσεων η και ακόμα χειρότερα;

Η αίσθηση που επικρατεί σε διπλωματικούς κύκλους είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν αποκλείεται να ενδώσει στο τουρκικό αίτημα, αν αυτό εξακολουθήσει να τίθεται πολύ πιεστικά. Ακόμη και αν αυτό μπορεί να της δημιουργήσει πολιτικό εσωτερικό πρόβλημα ή να θεωρηθεί εθνική υποχώρηση. Βεβαίως, για να βάζουμε και τα πράγματα στη θέση τους, η προσπάθεια ορισμένων ΠΑΣΟΚικών κύκλων να προσομοιάσουν την υπόθεση αυτή με την υπόθεση Οτσαλάν είναι μάλλον ατυχής. Η υπόθεση της παράδοσης Οτσαλάν είναι σαφώς ετεροβαρής και πολύ πιο σημαντική.

Τι θα μπορούσε να έχει κάνει η ελληνική πλευρά; Τουλάχιστον δύο αυτονόητες κινήσεις. Αφενός να διαχειριστεί μέσω της ελληνικής δικαιοσύνης διαφορετικά τις κατηγορίες προς τους "8" από ελληνικής πλευράς. Να τους αποδώσει μεγαλύτερες ποινές κερδίζοντας έτσι χρόνο μέχρι να καταστεί δυνατή η έκδοσή τους αφού όμως πρώτα ολοκλήρωσαν την εντός Ελλάδας κράτησή τους. Έτσι θα μπορούσε να κερδίσει χρόνο μέχρι να καταλαγιάσει η κατάσταση στην Τουρκία και... ποιος ξέρει; Μπορεί οι εξελίξεις να γίνονταν με την πάροδο του χρόνου πιο ευνοϊκές.

Αφετέρου να κάνουν την υπόθεση ευρωπαϊκό και όχι μόνο ελληνικό πρόβλημα. Να διαπραγματευτεί με τους εταίρους και την Ε.Ε., να αναζητήσει νομικά τρόπους να κάνει την υπόθεση ζήτημα του ευρωπαϊκού δικαστηρίου ή της Ε.Ε. και όχι ελληνικό. Να τους προωθήσει ενδεχομένως προς τα ευρωπαϊκά ενδότερα θέτοντας πιεστικά το ζήτημα στη βάση της αδυναμίας της χώρας να το διαχειριστεί, λόγω της ιδιαιτερότητας της θέσης και των ευαίσθητων σχέσεών της με την Τουρκία.

Δεν γνωρίζω διπλωματικά και νομικά τις διαδικασίες και τα περιθώρια, ωστόσο η οδός που έχει επιλεγεί είναι η πλέον αδιέξοδη. Όποια απόφαση και αν ληφθεί δεν προβλέπεται τίποτε το ευνοϊκό για τη χώρα. Είτε εκδοθούν είτε όχι η ρετσινιά και το ηθικό δίλημμα, είτε το αυξημένο ρίσκο, θα βαραίνουν τις εξελίξεις. Δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον εύκολη λύση.

read more "Οι 8 Τούρκοι και το εθνικό δίλημμα "

Η Ελλάδα στο μεγάλο παιχνίδι της ενέργειας

Οι αγωγοί και οι ανταγωνισμοί για τις σφαίρες επιρροής 

«Όποιος ελέγχει την ενέργεια ελέγχει ολόκληρες ηπείρους»

Χένρυ Κίσινγκερ

Της Αννας Μπαλλή

Είναι γνωστό ότι εδώ και χρόνια στη χώρα μας και στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων έλαβε χώρα μια αντιπαράθεση ισχυρών δυνάμεων, ένα είδος νέου Ψυχρού Πολέμου, όπως έγραψαν και οι New York Times, με διακύβευμα τον έλεγχο των αγωγών του λεγόμενου Νοτίου Άξονα, που προγραμματίζονταν να μεταφέρουν φυσικό αέριο στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη. Μέσω του σχεδιασμού αυτών των αγωγών φυσικού αερίου η Ελλάδα βρέθηκε, όπως και άλλες χώρες των Βαλκανίων, να παίρνει μέρος σε ένα παιχνίδι με μεγάλους και ισχυρούς παίκτες. Ένα παιχνίδι που αφορούσε τις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας-Ευρώπης, το συσχετισμό δυνάμεων ανάμεσά τους και τις προσπάθειές τους να διατηρήσουν ή να ανατρέψουν προς το συμφέρον τους τις υφιστάμενες σφαίρες επιρροής.

Η σημερινή βεβαιότητα για το ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου για την Ευρώπη, που εκφράζεται από κυβερνητικά στελέχη και δείχνει την Ελλάδα να παίρνει τελικά θέση στους σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον για τους αγωγούς μεταφοράς ενέργειας, όπως έγινε φανερό και από την πρόσφατη επίσκεψη στη χώρα μας του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι, είναι αποτέλεσμα μιας περιπετειώδους πορείας χρόνων. Μιας πορείας με επικίνδυνες ταλαντεύσεις, σχέδια επί σχεδίων, συγκρούσεις, πιέσεις, συζητήσεις και συμφωνίες που ακυρώθηκαν στην πορεία και επανασχεδιασμούς σε αυτό το μεγάλο παιχνίδι στο οποίο θυσιάστηκαν ηγέτες και κυβερνήσεις, δρομολογήθηκαν πολλές από τις εξελίξεις που βιώνουμε σήμερα και ήδη τα Βαλκάνια (και όχι μόνο) έχουν πληρώσει ακριβά.

Οι ανταγωνισμοί

Η επιθυμία της Μόσχας να αυξήσει τις ενεργειακές της εξαγωγές προς την Ευρώπη παρακάμπτοντας μη φιλικούς μεσάζοντες, όπως για παράδειγμα την Ουκρανία, βρισκόταν πίσω από όλα τα σχέδια ρωσικών αγωγών που θα διοχέτευαν το ρωσικό αέριο στην Ευρώπη.

Για την ακρίβεια, στους σχεδιασμούς της Μόσχας υπήρχαν δύο βασικοί αγωγοί: ο αγωγός Νορθ Στριμ, που ήδη λειτουργεί και συνδέει υποθαλάσσια τη Ρωσία με τη Γερμανία, παρακάμπτοντας όλες τις «ενδιάμεσες» χώρες, που θα μπορούσαν ενδεχομένως να δημιουργήσουν προβλήματα , και ο Σάουθ Στριμ, ο οποίος είχε συμφωνηθεί να περάσει και από τη χώρα μας, για τη διέλευση φυσικού αερίου προς την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη. Οι δύο αυτοί αγωγοί έχουν χαρακτηρισθεί ως «βραχίονες» μιας «ενεργειακής τανάλιας» που θα έσφιγγε την Ευρώπη από Βορρά και από Νότο και θα την καθιστούσε σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από το ρωσικό αέριο. Αν ο Νορθ Στριμ μετέφερε απευθείας αέριο από τη Ρωσία στη Γερμανία, αναδεικνύοντας σχέσεις στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, ο δεύτερος αγωγός φυσικού αερίου έπρεπε να περάσει από τα Βαλκάνια, μοναδική πύλη της Ρωσίας για τη διέλευση του αερίου της προς την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη. Σύμφωνα με το σχεδιασμό, θα έφερνε το φυσικό αέριο από το ρωσικό λιμάνι του Νοβοροσίσκ στην ανατολική ακτή του Εύξεινου Πόντου, στο Μπουργκάς της Βουλγαρίας, με υποθαλάσσιο αγωγό, ώστε να παρακάμπτεται η Ουκρανία. Από το Μπουργκάς και μέσω Βουλγαρίας θα ξεκινούσαν δύο κλάδοι του «Σάουθ Στριμ». Ο πρώτος θα πήγαινε μέσω Σερβίας, Ουγγαρίας και Αυστρίας στη Βόρεια Ιταλία. Ο δεύτερος θα περνούσε από τη Βουλγαρία στην Ελλάδα και από την Ήπειρο υποθαλάσσια απέναντι, στο Οτράντο της Νότιας Ιταλίας. «Με τον Σάουθ Στριμ το Κρεμλίνο προσεγγίζει πολιτικά την Ελλάδα, εδραιώνει την επιρροή του στη Σερβία, καθώς τη βάζει στο ενεργειακό παιχνίδι, αποκαθιστά ενεργειακούς δεσμούς με την Ουγγαρία, αμφισβητεί την αμερικανική επικυριαρχία στη Βουλγαρία και κυρίως εγκαθιδρύει σχέσεις στρατηγικής ενεργειακής συνεργασίας με την Ιταλία, αντίστοιχες με εκείνες που σφυρηλατεί με τη Γερμανία μέσω του Νορθ Στριμ».(1) Φυσικά οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, που δεν ήθελαν να δουν το έργο αυτό να πραγματοποιείται, από καιρό είχαν αναγάγει σε μείζον ζήτημα στρατηγικής σημασίας την ενεργειακή απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Μόσχα και την ανάδειξη εναλλακτικών πηγών και οδών μεταφοράς ενέργειας. Όσο για τη Γερμανία, μέχρι πρόσφατα ηγετική δύναμη στην Ευρώπη, εκεί, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Spiegel, συγκρούονταν δυο σημαντικές τάσεις στη γεωπολιτική θεώρηση του Βερολίνου. Η μία έβλεπε με θετικό βλέμμα τη στενή συνεργασία με τη Μόσχα και την απαγκίστρωση από την επιρροή της Ουάσινγκτον, υποστηρίζοντας την κατασκευή των δύο ρωσικών αγωγών· η δεύτερη εναντιωνόταν σε αυτή τη σχέση και προτιμούσε τις παλιές ψυχροπολεμικές ισορροπίες.(2) Οι δύο αυτές τάσεις είχαν και τους εκπροσώπους τους: η πρώτη τον πρώην Γερμανό καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο οποίος με το που αποχώρησε από την καγκελαρία βρέθηκε να είναι πρόεδρος του συμβουλίου στη ρωσική Gazprom. Η δεύτερη τον πρώην υπουργό Εξωτερικών του Σρέντερ Γιόσκα Φίσερ, ο οποίος εργαζόταν ως σύμβουλος για την κατασκευή του Ναμπούκο, που υποστηριζόταν από την Ουάσιγκτον και η κατασκευή του αποσκοπούσε να εκτοπίσει το ρωσικό φυσικό αέριο, προωθώντας φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν. Η σημερινή καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ ήταν φανερό ότι συμμεριζόταν τις απόψεις του προκατόχου της, τασσόμενη υπέρ των ρωσικών αγωγών.

Ο αγωγός Ναμπούκο, ύστερα από επτά χρόνια προσπαθειών για την κατασκευή του, ακυρώθηκε το 2013, δίνοντας τη θέση του στο σχέδιο για τον Διαδριατικό Αγωγό Φυσικού Αερίου ή Trans-Adria-Pipeline (ΤΑΡ) ως της οδού που θα αξιοποιηθεί για τη μεταφορά φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη. Για τον ρωσικό αγωγό Σάουθ Στριμ, ο οποίος θα περνούσε από τη χώρα μας, οι εξελίξεις ήταν χειρότερες, καθώς και για τους πρωθυπουργούς της Βουλγαρίας Σεργκέι Στάνισεφ, της Ελλάδας Κώστα Καραµανλή και της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που τον στήριζαν. Μια σειρά από γεγονότα στις τρεις χώρες, που φαίνεται να συνδέονται με τη στήριξή τους στα ρωσικά ενεργειακά σχέδια, οδήγησε πολύ σύντομα τους δύο πρώτους σε εκλογική ήττα και τον τρίτο σε παραίτηση. Συγκεκριμένα, στις εκλογές που διεξήχθησαν στη Βουλγαρία τον Ιούλιο του 2009 το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Σεργκέι Στάνισεφ ηττήθηκε από την Κεντροδεξιά και τον ίδιο τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μπόικο Μπορίσοφ, ο οποίος ευθύς εξαρχής έδειξε ότι διάκειται αρνητικά στην κατασκευή του ρωσικού αγωγού. Λίγους μήνες αργότερα, επίσης το 2009, όταν ο Κώστα Καραμανλής έχασε τις εκλογές, από τον Γιώργο Παπανδρέου, σήμανε και το τέλος στις ιδιαίτερα θερμές ελληνορωσικές σχέσεις που είχαν καλλιεργηθεί ως τότε. Στο σύντομο διάστημα της πρωθυπουργίας του ο Γ. Παπανδρέου –εκτός από το γεγονός ότι άνοιξε την πόρτα της Ελλάδας στα μνημόνια– σε συνεργασία με τον Βούλγαρο Μπορίσοφ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να καταστήσουν αδύνατη την κατασκευή του ρωσικού αγωγού Σάουθ Στριμ, όπως και του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσoφ ανακοίνωσε και την έξοδο της χώρας του από το σχέδιο ταυτόχρονα με την πρόθεσή του να εξετάσει τη συμμετοχή της χώρας του στην αµερικανική αντιπυραυλική ασπίδα. Για την Ελλάδα, η συμμετοχή στον ρωσικό αγωγό ακυρώθηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, η οποία αποφάσισε να συμμετάσχει στην κατασκευή και στο πέρασμα μέσω ελληνικού εδάφους του αμερικανικών συμφερόντων αγωγού φυσικού αερίου TAP. Στη συνέχεια, κατόπιν πιέσεων, παραιτήθηκε στην Ιταλία ο τελευταίος θερµός υποστηριχτής των ρωσικών αγωγών, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, και η νέα κυβέρνηση παρεμπόδιζε την υλοποίηση του έργου κωλυσιεργώντας να υπογράψει τις σχετικές διακρατικές συµφωνίες. Όσο για την Άνγκελα Μέρκελ, με την κρίση της Ουκρανίας είδε να διαταράσσεται σοβαρά η ειδική σχέση της με τη Ρωσία.

Με την κρίση της Ουκρανίας και την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία, η Ευρώπη ανακοίνωσε ότι παγώνουν οι διαδικασίες για την έγκριση εκ μέρους της Κομισιόν του αγωγού Σάουθ Στριμ και αναβάλλεται η έγκριση της αύξησης εμπλοκής της Gazprom στον αγωγό OPAL, ο οποίος τροφοδοτείται από τον Νορθ Στριμ, διασχίζει τη Γερμανία και καταλήγει στην Τσεχία. Έτσι, στις αρχές Δεκεμβρίου του 2014, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Τουρκία, ο ίδιος ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε την οριστική εγκατάλειψη του σχεδίου κατασκευής του αγωγού Σάουθ Στριμ, λέγοντας με έκδηλο θυμό ότι «αν η Ευρώπη δεν θέλει τον αγωγό, δεν θα τον έχει». Ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών της Γερμανίας, στη διάρκεια μιας επίσκεψης στη Μόσχα, όταν συναντήθηκε με τον Πούτιν και τον επικεφαλής της Gazprom Αλεξέι Μίλερ, θρήνησε για τη θλιβερή κατάσταση των σχέσεων μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας. Ο Γκάμπριελ δήλωσε, σύμφωνα με τα πρακτικά του Κρεμλίνου από τη συνάντηση, πως δεν μπορούσε να καταλάβει πώς «η εξέλιξη των κρατών μας», όπως είπε, «πήρε τελείως διαφορετική κατεύθυνση». Σε ό,τι αφορά την Ουκρανία, πρόσθεσε: «Αισθάνομαι ότι η κατάσταση που περιβάλλει την Ουκρανία είναι πιθανότατα ένα σύμπτωμα και όχι η αιτία των προβλημάτων που έχουν λάβει χώρα». Κατηγόρησε γι' αυτό τις «πλευρές σε Ευρώπη και ΗΠΑ που επωφελούνται από τη συνέχιση αυτής της σύγκρουσης και όχι από την επίλυσή της».(3)

Πολύ σύντομα το Κρεμλίνο παρουσίασε έναν νέο αγωγό, τον Τουρκικό αγωγό, που με υποθαλάσσια διαδρομή στη Μαύρη Θάλασσα θα μετέφερε το φυσικό αέριο στην Τουρκία με στόχο τη δημιουργία ενός κόμβου λίγο πριν από τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Όλοι γνώριζαν, και η Ρωσία, ότι ο Τουρκικός αγωγός δεν είχε πολλές πιθανότητες να κατασκευασθεί, όχι μόνο γιατί και αυτός θα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα συμβατότητας με την κοινοτική νομοθεσία, όπως και ο Σάουθ Στριμ, αλλά και λόγω των προβλημάτων που πάντα υπάρχουν στις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας. Πράγματι, τελικά η Μόσχα ακύρωσε πρόσφατα και αυτόν τον αγωγό ως αντίδραση στην κατάρριψη του μαχητικού αεροσκάφους της από την Τουρκία στα σύνορα με τη Συρία. Όμως, πριν από την ακύρωσή του, η νεοεκλεγείσα ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις της Ουάσιγκτον κατά τις επισκέψεις του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του τότε υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Παναγιώτη Λαφαζάνη στη Ρωσία, συζητούσε μεσούσης της κρίσιμης διαπραγμάτευσης με τους Ευρωπαίους εταίρους την επέκταση του Τουρκικού αγωγού και στην Ελλάδα. Αξίζει να σημειώσουμε ότι, όταν τον περασμένο Μάιο ο ειδικός απεσταλμένος και συντονιστής για τις διεθνείς ενεργειακές σχέσεις των ΗΠΑ Άμος Χοχστάιν είχε συναντήσει τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, ο τελευταίος είχε υπερθεματίσει για την αναγκαιότητα να κατασκευαστεί ο Τουρκικός αγωγός. Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ είχε χαρακτηρίσει ούτε λίγο ούτε πολύ τον ελληνορωσικό αγωγό «ανύπαρκτο σχέδιο» και είχε φύγει «χολωμένος» από τη συνάντηση.(4) Πολλά, μάλιστα, δημοσιεύματα της περιόδου εκείνης ανέφεραν ότι οι Ρώσοι είναι έτοιμοι να εκταμιεύσουν 5 δισ. ευρώ και να τα δώσουν στην Ελλάδα ως προκαταβολή για τον αγωγό αυτό. Φρούδες ελπίδες. Αυτό που κάποιοι έβλεπαν ήδη από την άνοιξη του 2013 και το αποκαλούσαν «νέα Γιάλτα» με οικονομικό πρόσωπο(5), όταν η Gazprom και Sintez, αιφνιδιάζοντας τους πάντες, αποφάσισαν να αδιαφορήσουν και να μην καταθέσουν δεσμευτικές προσφορές ούτε για τη ΔΕΠΑ ούτε και για τη ΔΕΣΦΑ, επιβεβαιωνόταν στο οικονομικό φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης στο οποίο συμμετείχε και ο Έλληνας πρωθυπουργός. Εκεί, εκτός από την ελληνική αποστολή, στο συνέδριο συμμετείχαν δώδεκα διευθύνοντες σύμβουλοι και εβδομήντα μεγαλοστελέχη αμερικανικών εταιρειών κολοσσών(6), ενώ υπογράφτηκαν και συμφωνίες ενεργειακού ενδιαφέροντος μεταξύ Shell-Gazprom και BP-Rosneft.(7) Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, σε παρασκηνιακές επαφές σε ανώτατο επίπεδο μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας το Κρεμλίνο φέρεται να αποδέχτηκε να απομακρυνθεί από την Ελλάδα και την Κύπρο με κάποιο αντάλλαγμα, όπως τη συμμετοχή του στη λύση για τη Συρία. Έτσι, όχι μόνο ρούβλια δεν επρόκειτο να δει η ελληνική κυβέρνηση, αλλά χρειάστηκε και τη συνδρομή της Ουάσιγκτον για να αποφύγει το Grexit που είχε ετοιμάσει ο Σόιμπλε. Έπειτα από όλα αυτά, το κλίμα μεταξύ Αθήνας και Ουάσιγκτον άλλαξε.

Στη συνάντηση που είχε στη Νέα Υόρκη τέλος Σεπτεμβρίου ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι με τον Αλέξη Τσίπρα και τον Έλληνα ομόλογό του Νίκο Κοτζιά, συζητήθηκαν οι διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους Ευρωπαίους εταίρους της, που οδήγησαν στη νέα δανειακή σύμβαση, η αναδιάρθρωση του χρέους, το προσφυγικό, το Κυπριακό, το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, οι εξελίξεις σε Ουκρανία, Συρία, καθώς και τα ενεργειακά θέματα, για τα οποία ο Τζον Κέρι δεν έκρυψε τη βαρύτητα που έχουν για την Ουάσιγκτον. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών τόνισε στον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Κοτζιά τη στρατηγική σημασία των αγωγών TAP και του ελληνοβουλγαρικού IGB για την αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου, ενώ παράλληλα εξέφρασε την πρόθεση των ΗΠΑ να υποστηρίξουν την επίλυση του ζητήματος με την ονομασία των Σκοπίων και του Κυπριακού. Η νέα ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να έλαβε το μήνυμα και τώρα δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι εργάζεται πυρετωδώς για την υλοποίηση των αγωγών ΤΑΡ και IGB που υποστηρίζονται από την Ουάσιγκτον και τις δυνατότητες της Βόρειας Ελλάδας να γίνει πύλη εισόδου για το αμερικανικό σχιστολιθικό αέριο. Παράλληλα, καταβάλλεται προσπάθεια για δημιουργία και αγωγού από τα κοιτάσματα της Μεσογείου (Κύπρος, Ισραήλ, Αίγυπτος) προς την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Οι ΗΠΑ στα Βαλκάνια και η ρωσο-γερμανική συμφωνία για τον Νορθ Στριμ 2

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ επανήλθε –αυτή τη φορά επισκεπτόμενος την Αθήνα αρχές Δεκεμβρίου– και επανέλαβε στον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Κοτζιά τη σημασία των αγωγών ΤΑΡ και IGB για την αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου και την πρόθεση των ΗΠΑ να υποστηρίξουν την επίλυση του ζητήματος με την ονομασία των Σκοπίων και του Κυπριακού. Επιπλέον, και προφανώς για να μην υπάρξει καμία αμφιβολία για τη συνεννόηση που υπάρχει και μεταξύ Κρεμλίνου και Ουάσιγκτον, ο Τζον Κέρι ενημέρωσε τον Έλληνα ομόλογό του για τις πολύ καλές συνομιλίες που είχε ο ίδιος με τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ με στόχο την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Επίσης, έγινε συζήτηση για την Ουκρανία, και ο Τζον Κέρι είπε πως υπήρχε πολύ καλή επαφή μεταξύ των προέδρων Μπαράκ Ομπάμα και Βλαντιμίρ Πούτιν στη συνάντησή τους στο Παρίσι, στο περιθώριο της Συνόδου για την κλιματική αλλαγή. Μάλιστα, η διάθεση της αμερικανικής πλευράς, όπως είπε, είναι η επέκταση της συνεργασίας με τη Ρωσία. Να σημειώσουμε ότι και η Ρωσία έχει εκδηλώσει επανειλημμένως την επιθυμία της για επέκταση και εμβάθυνση της συνεργασίας της με τις ΗΠΑ.

Της επίσκεψης Κέρι είχε προηγηθεί η επίσκεψη του ειδικού απεσταλμένου και συντονιστή για τις διεθνείς ενεργειακές σχέσεις των ΗΠΑ Άμος Χοχστάιν, ο οποίος είχε συνάντηση με τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά στο Μέγαρο Μαξίμου, παρουσία και του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Ντέιβιντ Πιρς, και στη συνέχεια συνάντηση με τον υπουργό Ενέργειας Παναγιώτη Σκουρλέτη. Η συνάντηση με τον κ. Σκουρλέτη έγινε σε πολύ καλό κλίμα, που δεν θύμιζε σε τίποτα εκείνη μεταξύ Χοχστάιν-Λαφαζάνη. Ο κ. Σκουρλέτης χαρακτήρισε τον αγωγό TAP έργο κορυφαίας στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα, και ο Άμος Χοχστάιν έκανε λόγο για το ρόλο στρατηγικού εταίρου στην περιοχή που μπορεί να αναλάβει η χώρα μας. Αμέσως μετά πραγματοποιήθηκε τριμερής συνάντηση, στην οποία συμμετείχε και η υπουργός Ενέργειας της Βουλγαρίας Τεμενούσκα Πέτκοβα. Ο αγωγός ΙGB βρίσκεται επίσης ψηλά στην ατζέντα της ενεργειακής διπλωματίας των ΗΠΑ. Το έργο θεωρείται εξαιρετικά κρίσιμο, καθώς θα συνδεθεί με το ελληνικό δίκτυο και με τον αγωγό TAP και θα επιτρέψει καταρχήν στη Βουλγαρία και σε δεύτερη φάση σε Ρουμανία, Σερβία και Ουγγαρία, που είναι επίσης εξαρτημένες σε μεγάλο βαθμό από τη Ρωσία, να παραλαμβάνουν φυσικό αέριο και από άλλες πηγές. Είτε από το Αζερμπαϊτζάν, μέσω του TAP, είτε υγροποιημένο αέριο, μέσω του τερματικού σταθμού στη Ρεβυθούσα. Με την επίσκεψη του Άμος Χοχστάιν μοιάζει να συνδέεται και η απόφαση της διοίκησης των ρωσικών σιδηροδρόμων RZD, που συμμετείχαν στους διαγωνισμούς για τον ΟΛΘ, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και την εταιρεία διαχείρισης τροχαίου σιδηροδρομικού υλικού ROSCO, να αποχωρήσει από τους τρεις διαγωνισμούς.

Των στενών σχέσεων Ελλάδας-ΗΠΑ είχαν προηγηθεί φυσικά πολλές συζητήσεις και έντονη δραστηριότητα Αμερικανών αξιωματούχων στα κράτη αυτά και στη χώρα μας, όπως αποκάλυπτε λίγες μέρες αργότερα ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών κατά τη διάρκεια συνέντευξής του, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της διεθνούς διάσκεψης με τίτλο: «Θρησκευτικός και πολιτιστικός πλουραλισμός και ειρηνική συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή». Ο κ. Κοτζιάς, αφού ανακοίνωσε την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Βουλγαρίας την επόμενη ημέρα στη χώρα μας και μίλησε για τις υποδειγματικές σχέσεις των δύο κρατών τονίζοντας ότι είναι δύο στρατηγικοί εταίροι, πρόσθεσε: «Την ίδια μέρα με τον Βούλγαρο υπουργό Εξωτερικών έρχεται η υφυπουργός των ΗΠΑ κα Νούλαντ. Η κα Νούλαντ είναι συχνή συνομιλήτριά μας. Εσείς το ξέρετε αλλά, αν τυχόν κάποιος δεν το γνωρίζει, είναι η αρμόδια για τη Ν.Α. Ευρώπη. Καμιά φορά πάει και λίγο πιο πάνω, όπως στην Ουκρανία, όπως θυμάστε. Με την κα Νούλαντ έχουμε συζητήσει επανειλημμένως αντικείμενα της αρμοδιότητάς της και ακούμε με προσοχή τις απόψεις της – και νομίζω ακόμη περισσότερο εκείνη τις δικές μας. Συζητήσαμε για τους αγωγούς στη Νέα Υόρκη με τον κ. Χόσταιν, ο οποίος είδε και τον κ. Σκουρλέτη. Ασφαλώς υπάρχει μια συζήτηση με πάρα πολλές πλευρές που αφορά τον TAP, αφορά τον κάθετο αγωγό Ελλάδα-Βουλγαρία-Ρουμανία, αφορά τη μεταφορά υγροποιημένου αερίου, αφορά τη μεταφορά από άλλες χώρες (Τουρκμενιστάν, Ιράν κλπ.) πετρελαίου και κατά πόσο είναι δυνατό να το επεξεργαστούν τα δικά μας διυλιστήρια για λόγους οικονομικής ανάπτυξης – και έχουμε και συζητήσεις γύρω από το φυσικό αέριο που έρχεται από τη Ρωσία».

Ο κ. Κοτζιάς, πέρα από τις συχνές συνομιλίες της ελληνικής κυβέρνησης με την υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ για τις Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές υποθέσεις κα Νούλαντ (η οποία έγινε κυρίως γνωστή από την κρίση της Ουκρανίας, όταν μιλώντας στον εκεί Αμερικανό πρέσβη του είπε το γνωστό «γ...ε την ΕΕ»), αναφερόμενος στους ρωσικούς αγωγούς έκανε και μια ακόμη αποκάλυψη: «Είχα δηλώσει εξαρχής στους Αμερικάνους», είπε, «ότι η ελληνική κυβέρνηση, όταν και εφόσον φτάσουν οι ρωσικοί αγωγοί μέχρι τα σύνορά μας, δεν θα τους απαγορεύσει τη διέλευση. Όμως, είχα πει και τότε και εξακολουθώ να λέω ότι για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο πρέπει πρώτα να συμφωνήσουν η Τουρκία με τη Ρωσία [σ.σ. ακόμη δεν είχε ανακοινωθεί η ακύρωση του Τουρκικού αγωγού]. Είναι γνωστό ότι σε αυτούς τους αγωγούς τους ρωσικούς και στον Σάουθ Στριμ που πήγαινε στη Βουλγαρία αντιτάχθηκαν πάρα πολλές δυτικές δυνάμεις. Πρέπει όμως να σας πω ότι στο διάστημα που γινόταν η δημοσιογραφική φασαρία περί αγωγών στην Ελλάδα, υπήρξε εν σιωπή η συμφωνία για τη διαμόρφωση ενός δεύτερου αγωγού, Νορθ Στριμ, απευθείας μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας».(8)

Πράγματι, τη 18η Ιουνίου 2015, η ρωσική εταιρία Gazprom με τη γερμανική εταιρία ΕΟΝ, την Αυστριακή OMV και την αγγλοολλανδική Royal Dutch Shell υπέγραψαν συμφωνία που προβλέπει το διπλασιασμό της μεταφερόμενης ποσότητας φυσικού αερίου μέσω της διαδρομής του Νορθ Στριμ πράγμα που θα επιτευχθεί με την κατασκευή παράλληλου αγωγού χωρητικότητας 55 δισ. κυβικών εκατοστών σε ετήσια βάση. Αυτή η συμφωνία επιβεβαιώνει ότι υφίσταται μια συμφωνία στρατηγικού χαρακτήρα ανάμεσα στη Ρωσία και τη Γερμανία, με την τελευταία να συνεχίζει να τη στηρίζει και να επιδιώκει να ελέγξει μέσω της ενέργειας από τους ρωσικούς αγωγούς την ευρωπαϊκή πολιτική. Οι οργισμένες αντιδράσεις, όμως, δεν άργησαν να εμφανιστούν, προσθέτοντας ένα ακόμα πρόβλημα στη Γερμανία και την ΕΕ, στα ήδη πολλά και σημαντικά που έχουν προκληθεί από την πολιτική του Βερολίνου.

«Ο προτεινόμενος αγωγός για την ενίσχυση της παροχής ρωσικού φυσικού αερίου προς τη Γερμανία κινδυνεύει να στερήσει από την Ουκρανία περισσότερα από 2 δισ. δολάρια σε τέλη διέλευσης και αντιβαίνει στο στόχο της μείωσης της ενεργειακής εξάρτησης από τη Ρωσία της ΕΕ», δήλωσε στις 5 Νοεμβρίου σε συνέδριο η υφυπουργός Ενεργειακής Διπλωματίας των ΗΠΑ Ρόμπιν Ντάνιγκαν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιδιώξει να βοηθήσει το Κίεβο στον απόηχο της προσάρτησης της Κριμαίας από τη Μόσχα και στοχεύει να ενισχύσει τους ενεργειακούς δεσμούς με την Ουκρανία, καθώς η Ρωσία απειλεί να σταματήσει να παρέχει αέριο μέσω του Κίεβου. «Θα πρέπει να ρωτήσει κανείς: Γιατί να υποστηρίζεις την Ουκρανία με το ένα χέρι και με το άλλο να την πνίγεις;», διερωτήθηκε η Ντάνιγκαν και τόνισε ότι: «Ο Νορθ Στριμ 2 απειλεί στην πραγματικότητα όχι μόνο την επιβίωση της Ουκρανίας και τους πόρους της, αλλά είναι ένας κίνδυνος στη διαφοροποίηση των καυσίμων στην Ευρώπη, ειδικά στη Νοτιοανατολική Ευρώπη».

Οι επικριτές του σχεδίου, κυρίως οι χώρες της Βαλτικής, η Πολωνία και άλλες κεντροευρωπαϊκές χώρες, προσφάτως έστειλαν επιστολή στην Κομισιόν με την οποία εκφράζουν την αντίθεσή τους στον Νορθ Στριμ 2, υποστηρίζοντας ότι ο νέος αγωγός έρχεται σε αντίθεση με το Τρίτο Ενεργειακό Πακέτο της ΕΕ.

Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μάρος Σέφκοβιτς δήλωσε ότι συνομίλησε με τον Γερμανό αντικαγκελάριο Σίγκμαρ Γκάμπριελ για να εκφράσει τις ανησυχίες της Επιτροπής σχετικά με το αν το έργο παραβιάζει τους κανόνες της ΕΕ. «Όπως δείξαμε και στα προηγούμενα έργα, όπως ο Σάουθ Στριμ, για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι πολύ σαφές ότι τέτοια σχέδια πρέπει να σέβονται το ευρωπαϊκό δίκαιο», δήλωσε.
Ο πρόεδρος της Πολωνίας Αντρέι Ντούντα προέβη σε ηχηρές δηλώσεις εναντίον της συμφωνίας λέγοντας ότι αυτή αγνοεί τα πολωνικά συμφέροντα. Ακόμα πιο ηχηρή ήταν η αντίδραση του πρωθυπουργού της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίκο, ο οποίος δήλωσε ότι η συμφωνία μεταξύ της ρωσικής Gazprom και των Ευρωπαίων εταίρων της για την επέκταση του αγωγού φυσικού αερίου Νορθ Στριμ συνιστά «προδοσία» που θα κοστίσει στην Ουκρανία και τη Σλοβακία δισεκατομμύρια ευρώ.(9)

H γειτνίαση του Οικοπέδου 10 της κυπριακής ΑΟΖ με το υπεργιγαντιαίο κοίτασμα Ζορ της Αιγύπτου αποτέλεσε καταλυτικό παράγοντα για την προσέλκυση του ενδιαφέροντος τριών κοινοπραξιών. Ανακοινώθηκαν και επίσημα την Τετάρτη 27 Ιουλίου τα ονόματα των οκτώ ενεργειακών κολοσσών που υπέβαλαν αίτηση αδειοδότησης στα οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ. Ανάμεσα στις εταιρείες και κοινοπραξίες που ξεχωρίζουν είναι η αμερικανική EXXONMOBIL, η Qatar Petroleum και η Statoil.
Πηγή Χάρτη: www.ethnos.gr

Ο αγωγός φυσικού αερίου East Med Pipeline

Για να επανέλθουμε όμως στην Ελλάδα, εκτός από τις επαφές για τους αγωγούς TAP και ΙGB υπάρχουν και οι επαφές της ελληνικής κυβέρνησης με Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο, προκειμένου οι ποσότητες των νέων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων των τριών αυτών χωρών να διοχετευθούν προς την Ευρώπη μέσω της χώρας μας. Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Ισραήλ, ο Αλέξης Τσίπρας είχε συνάντηση με τον Νετανιάχου και με τον υπουργό Ενέργειας Γιουβάλ Στάινιτς, η οποία χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα εποικοδομητική. Κοινός στόχος των δύο κυβερνήσεων, ανέφεραν οι ίδιες πηγές, είναι να επιταχυνθεί και να αξιοποιηθεί στο έπακρο το άριστο κλίμα μεταξύ των δύο χωρών, για τη βέλτιστη αξιοποίηση των κοιτασμάτων που ήδη έχουν βρεθεί και να υπάρξει προετοιμασία για το ενδεχόμενο να εντοπιστούν νέα κοιτάσματα. Επίσης, η επίσκεψη του Αιγύπτιου προέδρου Αλ Σίσι στην Αθήνα, όπως και η τριμερής με τον Κύπριο πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη θέτουν τις βάσεις μιας μελλοντικής συνεργασίας των τριών χωρών. Ο κ. Τσίπρας έκανε γνωστό ότι οι τρεις ηγέτες συζήτησαν για ενεργειακά δίκτυα, για την ανακάλυψη του κοιτάσματος Zhor στην Αίγυπτο, για την περαιτέρω αξιοποίηση των κυπριακών κοιτασμάτων, καθώς και για την προώθηση αγωγών ενέργειας μέσα από τον ελλαδικό χώρο.

Η ανακάλυψη του γιγαντιαίου κοιτάσματος φυσικού αερίου Zhor στα ανοικτά των ακτών της Αιγύπτου και η έκθεση του Hudson Institute για την ενέργεια, όπου επισημαίνεται ότι το Ισραήλ και η Κύπρος διαθέτουν σήμερα από τα μεγαλύτερα δυνητικά ενεργειακά αποθέματα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, προκαλούν την πιο ενεργό εμπλοκή της ΕΕ στα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί κράτος-μέλος της. Οι Βρυξέλλες εκδηλώνουν ενδιαφέρον να στηρίξουν τον αγωγό φυσικού αερίου, τον East Med Pipeline, από το Ισραήλ στην Ευρώπη μέσω Κύπρου και Ελλάδας.(10)

Με το σχέδιο αυτό δυσανασχετεί η Τουρκία, που βλέπει να διαψεύδονται οι ελπίδες της για την ανάληψη αρχηγικού ρόλου στη διαχείριση των θαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και να καταστεί ενεργειακός κόμβος Δύσης και Ανατολής. Όμως, όση υποστήριξη κι αν λαμβάνει ο Ερντογάν από τη Μέρκελ και όποια πλεονεκτήματα κι αν προβάλλει η Άγκυρα για να εξασφαλίσει το ρόλο αυτό, όλα αυτά ακυρώνονται μέχρις στιγμής τόσο από τις κακές σχέσεις που έχει δημιουργήσει με την πολιτική της η Τουρκία απέναντι σε όλους σχεδόν τους γείτονές της και τους ισχυρούς διεθνείς παίκτες, όσο και από το γεγονός ότι είναι κοινό μυστικό πλέον η στήριξη και η συνεργασία της με το αποκαλούμενο «Ισλαμικό Κράτος».

Επίλογος

Όλα δείχνουν ότι σε πρώτη φάση –αν όχι σε όλες τις λεπτομέρειες, πάντως σε γενικές γραμμές– μια ενεργειακή συμφωνία έχει συναφθεί μεταξύ των ισχυρότερων παικτών και έχει ήδη αρχίσει να ισχύει. Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της συμφωνίας, η χώρα μας πράγματι παρουσιάζεται να έχει τη δυνατότητα να γίνει ενεργειακός κόμβος της Ευρώπης. Όμως αυτό δεν θα επιτευχθεί με πολιτικές κορώνες· απαιτεί οι πολιτικές δυνάμεις και πρωτίστως η κυβέρνηση να πολιτευθούν με υπευθυνότητα, καθώς τα πάντα και στο εσωτερικό της χώρας μας και στο διεθνές περιβάλλον εξακολουθούν να είναι πολύ ρευστά. Στα Βαλκάνια ο ανταγωνισμός συνεχίζεται και πέρα από το ενεργειακό πεδίο. Συγκεκριμένα, όπως κατέθεσε ο Τζον Κέρι σε επιτροπή του Κογκρέσου, «η Σερβία, το Κόσοβο, η πΓΔM και το Μαυροβούνιο [...] σχηματίζουν τη νέα μετωπική γραμμή εναντίον της Ρωσίας» (11), και οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στην πρόσφατη σύνοδό τους στις Βρυξέλλες έστειλαν πρόσκληση στο Μαυροβούνιο να ενταχθεί στη συμμαχία. Επίσης, θα ήταν ανόητο να πιστέψει κανείς ότι η Τουρκία θα παραιτηθεί των φιλοδοξιών της. Η Άγκυρα, που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη παρά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει, εξακολουθεί να αξιοποιεί προς όφελός της, αντίθετα από εμάς, τη στρατηγική της θέση. Έτσι, αυτές τις μέρες, όπως αναφέρεται στον τουρκικό Τύπο, ο απεσταλμένος της Τουρκίας στον Οργανισμό Ασφάλειας και Συνεργασίας στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) Τακάν Ιλντέμ αναλαμβάνει τη θέση βοηθού γ.γ. του ΝΑΤΟ υπεύθυνου για θέματα διπλωματίας και η Μπουρκού Σαν τοποθετήθηκε ήδη διευθύντρια της Εσωτερικής Γραμματείας του τμήματος Επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ.

Το να μπορέσει να σταθεί όρθια μια χώρα όπως η Ελλάδα ανάμεσα σε ανταγωνισμούς αυτού του επιπέδου απαιτεί πρώτα απ' όλα κατανόηση των εξελίξεων και των στρατοπέδων που δημιουργούνται, σωστές προβλέψεις, υπευθυνότητα και σχεδιασμό, πολιτική που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας, που δεν θα στρέφεται κατά του ελληνικού λαού και όραμα που δεν θα διχάζει αλλά θα ενώνει. Κάτι που μέχρι σήμερα, δυστυχώς, οι πολιτικοί μας και πολλοί «δημοσιολογούντες» φαίνεται ότι δεν διαθέτουν.

Σημειώσεις
1. Γιώργος Δελαστίκ, «Οι αγωγοί ξαναμοιράζουν τα Βαλκάνια», Έθνος, 3.5.2008.
2. Άρης Χατζηστεφάνου, «Φυσικό αέριο: Αυλαία για τον Nabucco», περ. Επίκαιρα, Σεπτέμβριος 2012.
3. Judy Dempsey, «Η ασάφεια της Γερμανίας προς τη Ρωσία και την ενέργεια της», http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/?fa=62243
4. Γιώργος Φιντικάκης, «Στην αγκαλιά του “θείου Σαμ” για τα ενεργειακά η κυβέρνηση. Επίθεση από ISKRA», Τα Νέα 15.10.2015.
5. «Έτοιμη η “ενεργειακή Γιάλτα”», Το Ποντίκι,13.5.2013.
6. www.nytimes.com/2015/06/19/business/international/despite-tensions-us-company-officials-attend-russian-economic-forum.html?_r=1
7.www.gazprom.com/press/news/2015/june/article229578/
www.bp.com/en/global/corporate/press/press-releases/rosneft-and-bp-sign-production-exploration-and-refining-agreements.html
8. Υπουργείο Εξωτερικών, Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015, www.mfa.gr/epikairotita/proto-thema/sunenteuxe-tupou-upourgou-exoterikon-kotzia-meta-to-telos-tes-diethnous-diaskepses-me-thema-threskeutikos-kai-politistikos-plouralismos-kai-eirenike-sunuparxe-ste-mese-anatole.html
9. www.euractiv.gr
10. Μιχάλη Έρνεστ, «Το παιχνίδι της ενέργειας στην Αν. Μεσόγειο», http://www.eboulevard.gr/2015/10/27/paihnidi-tis-energeias-stin-mesogeio
11. Στάθης Ευσταθιάδης, «Η Ουάσιγκτον συνεχίζει να ξηλώνει το “βαλκανικό πλεκτό” της Μόσχας», Το Βήμα, 13.12.2015.

ΑΓΩΓΟΙ ΚΑΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ LNG ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
· Ο Διαδριατικός Αγωγός Φυσικού Αερίου (Transadriatic Pipeline, TAP). Μεταφέρει το αζέρικο φυσικό αέριο (από το Αζερμπαϊτζάν) της Κασπίας Θάλασσας διαμέσου Τουρκίας, Ελλάδας (547 χλμ.), Αλβανίας και υποθαλάσσια της Αδριατικής Θάλασσας στην Ιταλία. Είναι τμήμα του Νότιου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου, ενός σύνθετου συστήματος αγωγών φυσικού αερίου μήκους πάνω από 4.000 χλμ., που διέρχεται από επτά χώρες και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: α) τον Αγωγό Νότιου Καυκάσου (SCPX) – Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, β) τον Αγωγό Φυσικού Αερίου Ανατολίας (Trans Anatolian Pipeline, TANAP) – Τουρκία και γ) τον Αδριατικό Αγωγό (TAP) – Ελλάδα, Αλβανία, Ιταλία. Το έργο δεν έχει πρόβλημα χρηματοδότησης, αφού οι μέτοχοί του είναι οικονομικοί κολοσσοί.
Όπως ανακοινώθηκε πριν λίγες μέρες από την Κομισιόν μεταξύ των έργων στον τομέα της ενέργειας που θα μπορούν να είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση είναι:
· Ο Διασυνδετήριος Αγωγός Ελλάδας-Βουλγαρίας (IGB). Ο αγωγός IGB θα έχει μήκος 180 χλμ., θα ξεκινάει από την Κομοτηνή και θα καταλήγει στη Stara Zagora της Βουλγαρίας.
· Οι σταθμοί αποθήκευσης LNG (φυσικό αέριο) στην Αλεξανδρούπολη και την Καβάλα.
· Παρεμβάσεις στους υπάρχοντες αγωγούς στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα μεταξύ Κούλα-Σιδηροκάστρου.
· Παρεμβάσεις στους σταθμούς στους Κήπους, αλλά και στον αγωγό μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας που θα έχει μήκος περίπου 800 χλμ, θα ξεκινάει από την Κομοτηνή και θα καταλήγει στη Θεσπρωτία και από εκεί με υποθαλάσσιο αγωγό στο Οτράντο Ιταλίας.
· Ο υποθαλάσσιος αγωγός φυσικού αερίου Ισραήλ-Κύπρου- Ελλάδας μέσω Κρήτης και είναι τμήμα του Αγωγού Ανατολικής Μεσογείου (East Med ή Eastern Mediterranean Pipeline) Φυσικού Αερίου, που αποτελείται από ένα σύστημα υποθαλάσσιων και χερσαίων αγωγών. Στοχεύει στην απευθείας διασύνδεση των κοιτασμάτων της Νοτιοανατολικής Μεσογείου με το Ευρωπαϊκό Σύστημα φυσικού αερίου μέσω της Ελλάδας. Ο αγωγός έχει σχεδιαστεί για να μεταφέρει περίπου 15 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου από τα πρόσφατα ανακαλυφθέντα κοιτάσματα στην περιοχή της Λεκάνης της Λεβαντίνης (Κύπρος και Ισραήλ), καθώς και τα εν δυνάμει κοιτάσματα στην Ελλάδα, τόσο προς το Ελληνικό Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου όσο και προς το αντίστοιχο ιταλικό μέσω του αγωγού Ποσειδών.

* Δημοσιεύθηκε στο HELLENIC NEXUS, τεύχος 103, Ιανουάριος 2016

read more "Η Ελλάδα στο μεγάλο παιχνίδι της ενέργειας "