69

◄ | 1ος αιώνας π.Χ. | 1ος αιώνας | 2ος αιώνας | ►
◄◄ | ◄ | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | ► | ►►

Το 69 σε άλλα ημερολόγια
Γρηγοριανό ημερολόγιο	69 LXIX
Ab urbe condita	822
Αρμενικό ημερολόγιο	άγνωστο
Κινεζικό ημερολόγιο	2765 – 2766 戊辰 – 己巳
Αιθιοπικό ημερολόγιο	61 – 62
Εβραϊκό ημερολόγιο	3829 – 3830
Περσικό ημερολόγιο	553 ΠΕ – 552 ΠΕ
Ισλαμικό ημερολόγιο	570 ΠΕ – 569 ΠΕ
Ινδουιστικά ημερολόγια
Βικράμ Σαμβάτ	124 – 125
Σάκα Σαμβάτ	άγνωστο
Κάλι Γιούγκα	3170 – 3171
π • σ • ε

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 69 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

Γεγονότα

• 1 Ιανουαρίου - Οι ρωμαϊκές λεγεώνες στη Γερμανία αρνούνται να ορκιστούν πίστη στον Γάλβα.
• 10 Ιανουαρίου - Ο Γάλβας υιοθετεί τον Γάιο Πίσωνα Λικιανό και τον ορίζει αναπληρωτή Ρωμαίο αυτοκράτορα.
• 15 Ιανουαρίου - Ο Γάλβας και ο υιοθετημένος γιος του δολοφονούνται από την Πραιτωριανή Φρουρά στη Ρωμαϊκή Αγορά. Ο Μάρκος Σάλβιος Όθων καταλαμβάνει την εξουσία στη Ρώμη ανακηρύσσοντας τον εαυτό του αυτοκράτορα, αλλά θα κυβερνήσει μόνο για τρεις μήνες πριν αυτοκτονήσει.
• 14 Απριλίου - Ο Βιτέλλιος οδηγεί τις λεγεώνες του Ρήνου σε νίκη εναντίον του Ρωμαίου αυτοκράτορα Όθου.
• 20 Δεκεμβρίου - Ο Βεσπασιανός, πρώην στρατηγός του Νέρωνα, εισέρχεται στη Ρώμη για να διεκδικήσει τον τίτλο του αυτοκράτορα.
• 22 Δεκεμβρίου - Συλλαμβάνεται και δολοφονείται στη Ρώμη ο αυτοκράτορας Βιτέλλιος.

Γεννήσεις

Θάνατοι

• 15 Ιανουαρίου - Γάλβας, Ρωμαίος αυτοκράτορας
• 16 Απριλίου - Μάρκος Σάλβιος Όθων, Ρωμαίος αυτοκράτορας
• 22 Δεκεμβρίου - Βιτέλλιος, Ρωμαίος αυτοκράτορας

Κατηγορίες:

• 1ος αιώνας
• Έτη

read more "69"

η μηνες σε φωτο

read more "η μηνες σε φωτο"

Γράμμα προς «λευκούς» και απέχοντες

Αγαπητή φίλη, αγαπητέ φίλε… Απευθύνομαι σε σένα που έχεις αποφασίσει να μην πας να ψηφίσεις ή θα πας αλλά θα ρίξεις λευκό, έτσι για να αποφύγεις πιθανές συνέπειες, που δεν υπάρχουν σε μια τέτοια χώρα-μπάχαλο που ζούμε. Ξέρω γιατί σκέφτεσαι έτσι. Γιατί τους έχεις σιχαθεί όλους. Και έχεις δίκιο που τους έχεις σιχαθεί. Δεν έχεις δίκιο όμως να κρατήσεις αυτή τη στάση. Και θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω γιατί: Σχεδόν όλοι αυτοί είναι το σύστημα. Οι μισοί σε καταδυναστεύουν και οι άλλοι μισοί ακυρώνουν με την συμπεριφορά τους -ηθελημένα ή αθέλητα- τα όνειρά σου. Αυτό το σύστημα λοιπόν έχει μια επιδίωξη: Ή να σε κάνει δικό του ή να σε κάνει ουδέτερο. Είναι λοιπόν φανερό πως εσένα σε έκανε ουδέτερο επειδή δεν κατάφερε να σε κάνει δικό του. Κι αυτό μοιάζει με νίκη για την προσωπικότητά σου. Είναι όμως; ► Είναι νίκη, θα πεις, γιατί εγώ δεν είμαι ηλίθιος να ψηφίσω αυτούς που έγιναν αιτία να χάσω τη δουλειά μου, να κλείσω το μαγαζί μου, να ξεπαγιάσω τον χειμώνα, να καταθέσω τις πινακίδες του αυτοκινήτου μου, να μου κόψει το ρεύμα η ΔΕΗ, να δω τα παιδιά μου να ξενιτεύονται, συγγενείς μου να αυτοκτονούν, τη σύνταξή μου να μειώνεται στο μισό, τη συμμετοχή μου στα φάρμακα να γίνεται μεγαλύτερη από την αξία τους, την εφορία και τις τράπεζες να με απειλούν πως θα μου πάρουν το σπίτι… ► Είναι νίκη, θα πεις, γιατί δεν είμαι σαν κι αυτούς που έχουν άι-κιού μαρουλιού και μνήμη χρυσόψαρου ώστε να με παρασύρουν τώρα αυτοί οι απατεώνες με τις προεκλογικές τους μπαρούφες πως θα ανοίξουν δουλειές, θα κόψουν φόρους, θα αποκαταστήσουν αδικίες και τη Δευτέρα να τα ξεχάσουν όλα και να ξαναρχίσουν τα «προαπαιτούμενα» και τις «οδυνηρές αλλά αναγκαίες» θυσίες… ► Είναι νίκη, θα πεις, γιατί δεν με πιάνουν κορόιδο οι ροζ λιγούρηδες που είναι πρόθυμοι να μας τάξουν τα πάντα για μια καρέκλα, νανουρίζοντάς μας με παραδοξότητες του στιλ ευρώ χωρίς μνημόνια, ψαρόσουπα χωρίς ψάρι… Που παριστάνουν τους ανθρωπιστές ζητώντας από μια χώρα με 2,5 εκ. ανέργους να ανοίξει διάπλατα τα σύνορα της στους λαθρομετανάστες. Που λέει πως Έλληνες και Τούρκοι είμαστε αδέλφια. Στη Θράκη όμως, όχι στον Πόντο ή στην Ιωνία… ► Είναι νίκη, θα πεις, γιατί δεν μασάω με τα χολιγουντιανά κατασκευάσματα των καναλιών και των εργολάβων, σαν το Ποτάμι, που ξοδεύει εκατομμύρια και καμιά δικαιοσύνη δεν αναρωτιέται ποιος του τα έδωσε και γιατί. Που απευθύνεται σε μαζοχιστές οι οποίοι φτάνουν σε οργασμό όταν ψηφίζουν, αναλογιζόμενοι το ξύλο που θα φάνε μετά… ► Είναι νίκη, θα πεις, γιατί δεν είμαι αυτόχειρας να ενισχύσω κι άλλο τους φασίστες που τους γέννησαν οι Γερμανοί με το κλίμα που έφτιαξαν στον τόπο μου. Γιατί ξέρω πως αύριο θα βγουν στο δρόμο και θα σπάνε κεφάλια Εβραίων, Αλβανών, Πακιστανών, αφρικανών, κομμουνιστών και όποιων τους συμπαθούν ή δεν προσκυνούν τους ίδιους. ► Είναι νίκη, θα πεις, γιατί και οι κομμουνιστές δείχνουν κολλημένοι σε προηγούμενο αιώνα. Αδυνατούν να συνεγείρουν τον κόσμο ακόμα και μέσα σε μια τέτοια κρίση. Βάζουν στόχους σωστούς μεν αλλά μακρινούς, δυσδιάκριτους. Και σου λένε ή αυτόν θα πετύχουμε ή τίποτα… Σωστά όλα αυτά. Και επιπλέον εγώ θα σου πω και κάτι που πιστεύω ακράδαντα: Πως αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν την κατάσταση θα ήταν παράνομες σε αυτή τη «δημοκρατία» που ζούμε. Μήπως όμως μπορούν να επιταχύνουν τις εξελίξεις; Τις όποιες εξελίξεις, δεν έχει σημασία. Αντί να συνεχίσουμε δηλαδή να ζούμε αυτή την κατοχή και αυτή τη τραγωδία, δεν είναι καλύτερα η ελπίδα μας για ανατροπές να φουντώσει το βράδυ των εκλογών αντί να σβήσει; Δεν είναι καλύτερα αντί να τους δεις χαρούμενους να λένε πως νίκησε η… σταθερότητα, δηλαδή η προσπάθεια εξόντωσής μας και το ξεπούλημα της χώρας, να τους δεις πανικόβλητους, σκεφτόμενους τον Κορυδαλλό που τους περιμένει; Κάθε ψήφος εναντίον τους φέρνει πιο κοντά αυτό το ενδεχόμενο. Παράλληλα φέρνει πιο κοντά στο ξεγύμνωμα τους φιλόδοξους πρίγκιπες της εξουσίας. Ενθαρρύνει επίσης κάθε νέα φωνή και ιδέα που σε αυτές τις εκλογές δεν της επετράπη να ακουστεί στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ ή θάφτηκε μέσα στη μεταμεσονύκτια δημοκρατία των δεκάλεπτων τους. Δεν σου ζητώ να ψηφίσεις το συνασπισμό «ΔΡΑΧΜΗ» με τον οποίο είμαι υποψήφιος. Δεν ονειρεύομαι καριέρα πολιτικάντη. Το είδα απλά σαν βήμα να βγω και να φωνάξω, επειδή νιώθω πως η πατρίδα μου μού λέει «καληνύχτα». Και το βήμα της «ΔΡΑΧΜΗΣ» είναι ένα σουβλερό καρφί στο μάτι τους. Αν θες να σου εξηγήσω γιατί. Πολύ απλά. Αναφέροντας μόνο το εξής παράδοξο: Όλα τα εγχώρια ΜΜΕ του συστήματος λένε πως αν η Ελλάδα επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα θα γίνει Αλβανία του Χότζα. Από την άλλη, όλα τα εκτός Ελλάδος ΜΜΕ λένε πως αν η Ελλάδα επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα θα την μιμηθούν και άλλες χώρες (το γνωστό «ντόμινο»), οπότε η ευρωζώνη θα καταρρεύσει. Δηλαδή: Όλες οι χώρες θα λιγουρευτούν την «Αλβανία του Χότζα» και θα θέλουν να της μοιάσουν! Βγάζεις νόημα; Ασφαλώς και βγάζεις. Σε δουλεύουν ψιλό γαζί. Άλλωστε ζεις στον αιώνα της μαζικής εξαπάτησης. Το διαισθάνεσαι αυτό. Όμως δεν αρκεί. Ασχολήσου, ψάξε, μελέτησε, μάθε, σκέψου και τότε θα βεβαιωθείς πως δεν σε δουλεύουν μόνο. Σε έκαναν και συνεργό τους, μια και αφήνεις αναπάντητες τις κλήσεις που καταγγέλλουν το έγκλημα τους. Σήκω και δώσε την απάντηση που τους αξίζει. Η Ελλάδα υπάρχει εδώ και 35 αιώνες. Δεν γεννήθηκε πριν από δώδεκα χρόνια, τότε που ο ολέθριος Σημίτης κουνούσε τα πρώτα ευρώ μπροστά από το ΑΤΜ, με τον Παπαδήμο δίπλα του να γελά για το πάρτι των τοκογλύφων που αρχίζει. Τι θα χάσεις; Ήδη έχασες πολλά και θα χάσεις και τα υπόλοιπα. Ξεκίνα λοιπόν το δικό σου πάρτι.

read more "Γράμμα προς «λευκούς» και απέχοντες"

Κεμάλ Ατατούρκ

Κεμάλ Ατατούρκ
1881 – 1938

Ο στρατιωτικός, πολιτικός και αναμορφωτής Κεμάλ Ατατούρκ (Mustafa Kemal Ataturk) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 12 Μαΐου 1881 από ταπεινής καταγωγής τουρκική οικογένεια και ονομάστηκε Μουσταφά. Κατά τη φοίτησή του στη στρατιωτική σχολή, ένας δάσκαλός του που τον θαύμαζε του συνέστησε να πάρει το όνομα Κεμάλ, που σημαίνει ωριμότητα και τελειότητα.
Ως στέλεχος του οθωμανικού στρατού αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία της πατρίδας του, αναπτύσσοντας παράλληλα έντονη πολιτική δράση. Ο επιτυχής απελευθερωτικός αγώνας του εναντίον των δυνάμεων της Αντάντ (συμμαχία Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας), μετά την ήττα της Τουρκίας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενέπνευσε πολλά εμβρυώδη κράτη της Ασίας και της Αφρικής να αγωνιστούν για την ανεξαρτησία τους.
Ο Μουσταφά Κεμάλ οραματίστηκε ένα κοσμικό τουρκικό κράτος και το έκανε πραγματικότητα, κυβερνώντας απολυταρχικά. Στις 29 Οκτωβρίου 1923 ανακήρυξε την Τουρκική Δημοκρατία κι έγινε ο πρώτος πρόεδρός της. Τον επόμενο χρόνο κατάργησε το Χαλιφάτο, θέτοντας σε εφαρμογή το ευρύ μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα.
Έκλεισε όλα τα ιδρύματα που βασίζονταν στο ισλαμικό κανονικό δίκαιο. Κατάργησε το παραδοσιακό σύστημα εκπαίδευσης, που ήταν κυρίως θρησκευτικό, και ίδρυσε λαϊκά σχολεία νέου τύπου. Εκσυγχρόνισε το νομικό οθωμανικό σύστημα και θέσπισε την πλήρη ισότητα των δύο φύλων. Τα ανατολίτικα καλούπια στο ντύσιμο, που είχαν θρησκευτική σημασία, πετάχτηκαν για να φορεθούν ευρωπαϊκά ρούχα.
Το 1928 αντικατέστησε την αραβική γραφή με το λατινικό αλφάβητο και φρόντισε να διαδοθεί στο λαό η δυτική κλασική μουσική και το θέατρο. Με ένα ευρύ πρόγραμμα ερευνών στο πεδίο της τουρκικής γλώσσας και ιστορίας, θέλησε να ενισχύσει ως συνεκτικό δεσμό την εθνική συνείδηση, αντί για τη θρησκεία. Το 1933 δημοσιεύθηκε νόμος με τον οποίο έγινε υποχρεωτική η χρήση οικογενειακού ονόματος στους πολίτες και η Εθνοσυνέλευση έδωσε στον Κεμάλ το όνομα Ατατούρκ (Πατέρας των Τούρκων).
Ο αναμορφωτής του τουρκικού κράτους πέθανε στις 10 Νοεμβρίου 1938 στην Κωνσταντινούπολη.

read more "Κεμάλ Ατατούρκ "

Μάιος

Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος| Δεκέμβριος

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31

---

Μάιος
Κυρ.	Δευτ.	Τρ.	Τετ.	Πεμ.	Παρ.	Σαβ.
				1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30	31
2014

Το Καλαντάρι του Μαϊου από το Très Riches Heures du Duc de Berry

Ο Μάιος ή Μάης (Καλομηνάς στα ποντιακά), είναι ο πέμπτος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και Γρηγοριανό Hμερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο ενδέκατος μήνας Θαργηλιών που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 23 Απριλίου-23 Μαΐου. Οι λατίνοι συγγραφείς τον εκφέρουν πάντα με τη λέξη «mensis» (μήνας) ή Kalendae (καλένδες).

Πίνακας περιεχομένων

• 1 Ο Μάιος στην ιστορία
• 2 Ο Μάιος στην Ελληνική λαογραφία
• 3 Πρωτομαγιά
• 4 Άλλα στοιχεία
• 5 Σημαντικά γεγονότα
  • 5.1 Εορτές τον Μάιο
• 6 Πηγές
• 7 Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ο Μάιος στην ιστορία

Πανοραμική απεικόνιση της Κωνσταντινούπολης, ως πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Νικόλαος Γύζης, Ιστορία (1892). Λάδι σε καμβά, 89 εκ. διάμετρος. Ιδιωτική συλλογή.

Κατά τον Πλούταρχο (Βίος Νουμά 19) η ονομασία του Μήνα (Maja) προήλθε από το όνομα της νύμφης Μαίας που ήταν η ομορφότερη από τις Πλειάδες τις επτά κόρες του Άτλαντα (Ατλαντίδες) και της Πλειόνης και μητέρα του θεού Ερμή στον οποίο ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος. Από άλλους υποστηρίζεται ότι αυτό το όνομα είναι προσδιοριστικό πρεσβύτερης ηλικίας εκ του major (μεγαλύτερος): «Μαϊώρεις γαρ οι πρεσβύτεροι» (Πλούταρχος), ο δε Οβίδιος παράγει το όνομα του μήνα από το Majestas (Μεγαλειότης) που έχει αποδεχθεί και ο τεκτονισμός.
Στην αρχαία Ρώμη κατά τον μήνα Μάιο τελούνταν γιορτές προς τιμή της πηγαίας Νύμφης Ηγερίας, στο άλσος της, προς ανάμνηση των συμβουλών της, που παρέσχε στον Νουμά για τις θρησκευτικές αρχές που εισήγαγε στη Ρώμη. Κατά δε την 1η (Μπόνα Ντέα) και 2η Μαΐου συνεχιζόντουσαν τα από 28 Απριλίου αρχόμενα Φλοράλια, εορτές προς τιμή της θεάς της βλάστησης της Χλωρίδας (Flora). Επίσης κατά τον ίδιο μήνα οι Ρωμαίοι τελούσαν τα "Lemuria" Μειλίχια που ήταν εορτές προς ιλασμό των ψυχών των νεκρών. Στη τέχνη τον μήνα Μάιο οι Ρωμαίοι τον παρίσταναν με μορφή μεσήλικου άνδρα που έφερε πλατύ χιτώνα με μεγάλες περιχειρίδες (σαν το σημερινό ράσο) και έχοντας στη κεφαλή το κάνιστρο γεμάτο άνθη ενώ στα πόδια του υπήρχε ένα παγώνι (ταώς) με ανοιγμένα τα φτερά.
Ο Μάιος συνδέεται επίσης και με την όλη πορεία της Βασιλεύουσας πόλης του Μεγάλου Κωνσταντίνου του οποίου τη μνήμη γιορτάζουμε στις 21 του μήνα. Δέκα ημέρες νωρίτερα γιορτάζονται τα γενέθλια ή εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης κατά το έτος 330 μ.Χ., ενώ στις 29 η μνήμη μας γυρνάει πίσω στην Άλωσή της (1453). Η απόφαση του Κωνσταντίνου να μεταφέρει την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στη θέση του αρχαίου Βυζαντίου πάρθηκε το έτος 324. Σύμφωνα με την παράδοση ο ίδιος ο Κωνσταντίνος , κρατώντας ένα ακόντιο, χάραξε τα σύνορα της πόλης που φάνηκαν πολύ μεγάλα στους συμβούλους του. Έτσι τον ρώτησαν πόσο θα προχωρήσει ακόμη, κι εκείνος τους απάντησε: «Θα προχωρήσω μέχρις ότου σταματήσει αυτός που προχωρεί εμπρός μου».

Ο Μάιος στην Ελληνική λαογραφία

Παρ’ όλο που γενικά ο Μάιος θεωρείται ως ο τελευταίος μήνας της Άνοιξης, είναι στην ουσία το μέσο της ανθοφόρας αυτής εποχής αφού το Καλοκαίρι δεν αρχίζει παρά δύο δεκαήμερα μετά το τέλος του, στις 21 Ιουνίου. Ο Μάιος, είναι πράγματι «μήνας χαράς και λατρείας της βλάστησης, με δοξασίες και έθιμα διαχρονικού χαρακτήρα», όπως το παραδοσιακό έθιμο με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι το οποίο στολίζει την πόρτα του σπιτιού μέχρι τις 24 Ιουνίου οπότε καίγεται στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη. Οι λαϊκές προλήψεις θεωρούν τον Μάιο «μαγεμένο» γι’ αυτό αποφεύγονται οι γάμοι και οι σοβαρές εργασίες στη διάρκειά του, εξ ου και η παροιμία «Στον καταραμένο τόπο, τον Μάη μήνα βρέχει». Όλοι οι λαοί, πάντως, την Πρωτομαγιά γιόρταζαν την ανθοφορία της Φύσης και την απαρχή των «καλών καιρών». Κι ενώ οι λαϊκές παροιμίες, όπως, «Μάη μου, Μάη δροσερέ κι Απρίλη λουλουδάτε» και «ο Μάης έχει τ’ όνομα κι ο Απρίλης τα λουλούδια», προσπαθούν να μας επαναφέρουν στην τάξη, οι παιδικές αναμνήσεις δεν μας το επιτρέπουν. Κι έτσι συνεχίζουμε να τραγουδάμε: «Ο Μάιος μας έφτασε/εμπρός βήμα ταχύ/να τον προϋπαντήσουμε/παιδιά στην εξοχή».

Πρωτομαγιά

Aπεικόνιση των διαδηλώσεων στο Σικάγο τον Μάη του 1886.

Η 1 Μαΐου έχει χαρακτηρισθεί σχεδόν παγκόσμια ημέρα αργίας (αν και δεν είναι αργία, είν' απεργία) και διατυπώσεων των διεκδικήσεων των εργαζομένων, αφού είναι συνδεδεμένη με το εργατικό κίνημα όταν το 1886 έγιναν οι μεγάλες διαδηλώσεις στο Σικάγο με αίτημα τα τρία οχτάρια: οχτώ ώρες εργασίας, οχτώ ψυχαγωγία και οχτώ ύπνος. Στην χώρα μας, η απεργία των καπνεργατών του 1936 στη Θεσσαλονίκη βάφτηκε με αίμα που καταγράφηκε, στις εφημερίδες της άλλης ημέρας, με μια χαρακτηριστική φωτογραφία η οποία έδειχνε μια μάνα να οδύρεται πάνω από το σκοτωμένο της παιδί. Η φωτογραφία εκείνη ενέπνευσε τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον «Επιτάφιο»: «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες/μέρα Μαγιού σε χάνω…».

Άλλα στοιχεία

Στο παλιό Ιαπωνικό ημερολόγιο, ο μήνας καλείται Σατσούκι (Ιαπωνικά: 皐月). Είναι επίσης ένα κοινό όνομα για τις γυναίκες. Στην Ιαπωνία, υπάρχει η αποκαλούμενη ασθένεια του Μάη, ένα είδος ασθένειας όπου οι νέοι σπουδαστές ή οι εργαζόμενοι αρχίζουν να βαριούνται το σχολείο ή την εργασία τους. Οφείλεται σε μια ιαπωνική συνήθεια που όλα τα σχολικά έτη και τα οικονομικά έτη αρχίζουν την 1η Απριλίου.
Στα Φινλανδικά, ο μήνας καλείται toukokuu, που σημαίνει "ο μήνας της σποράς". Στα Σλοβένικα, καλείται veliki traven, ποια μέσα που σημαίνει "ο μήνας της υψηλής χλόης".

Σημαντικά γεγονότα

(Περισσότερα γεγονότα στις επί μέρους ημερομηνίες)

Εορτές τον Μάιο

• Ο Μάιος είναι ο μήνας που διεξάγεται τις περισσότερες φορές ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision.
• 2η Κυριακή του Μαΐου: ημέρα της μητέρας

Πηγές

• Σιμόπουλος, Διονύσης Π. Οι Μήνες Μάιος και Ιούνιος, Γεωτρόπιο Ελευθεροτυπίας, Τεύχος 472 (2 Μαΐου 2009)
• Συλλογικό (Επιμέλεια: Κωστής Γιούργος), Αφιέρωμα: Μάιος, ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ Καθημερινής, 6 Μαΐου 2001

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• Παναγιώτη Βαχτσαβάνη, Για να μην τα πάρει ο ποταμός: Λαογραφία Μαϊου

Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος

Κατηγορίες:

• Μήνες
• Λαογραφία

read more "Μάιος"

Απρίλιος

Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος| Δεκέμβριος 1η | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30

---

Απρίλιος
Κυρ.	Δευτ.	Τρ.	Τετ.	Πεμ.	Παρ.	Σαβ.
		1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29	30
2014

Το Καλαντάρι του Απριλίου από το Très Riches Heures du duc de Berry

Ο Απρίλιος, ή Απρίλης, ή Απρίλτς (Ποντιακά), είναι ο τέταρτος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό Hμερολόγιο, ο όγδοος κατά το Εκκλησιαστικό που αρχίζει τον Σεπτέμβριο, ο δεύτερος κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο και ο δέκατος στο αττικό ημερολόγιο ο οποίος ονομάζονταν Μουνιχιών και αντιστοιχούσε στο χρονικό διάστημα 24 Μαρτίου-22 Απριλίου του Γρηγοριανού ημερολογίου. Ο Απρίλιος περιλαμβάνει 30 ημέρες.

Πίνακας περιεχομένων

• 1 Ο Απρίλιος στην αρχαιότητα
• 2 Ο Απρίλιος στην Ελληνική λαογραφία
• 3 Πρωταπριλιά
• 4 Ο Απρίλιος και το Πάσχα
• 5 Σημαντικά γεγονότα τον Απρίλιο
  • 5.1 Εορτές τον Απρίλιο
• 6 Πηγές
• 7 Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ο Απρίλιος στην αρχαιότητα

Η λέξη Απρίλιος ετοιμολογείται από το λατινικό Aprillis, από το ρήμα aperire, που σημαίνει «ανοίγω». Είναι ο μήνας κατά τον οποίο ο καιρός «ανοίγει» και έρχεται η Άνοιξη, όπως σημειώνεται στο Μέγα Συναξαριστή. Ο Απρίλιος μέχρι την εποχή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ιουλίου Καίσαρα περιελάμβανε 29 ημέρες και από τότε 30. Το 65 μ. Χ. ο Νέρων προσπάθησε, χωρίς επιτυχία, να μετονομάσει τον Απρίλιο σε Νερώνιο (Neronius) σε ανάμνηση της σωτηρίας του μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του στην οποία συμμετείχε και ο δάσκαλός του Σενέκας, που τελικά αυτοκτόνησε για να αποφύγει τον εξευτελισμό.

Ο Άγιος Γεώργιος

Πολλές, πάντως, ήσαν οι γιορτές των αρχαίων Ρωμαίων οι οποίες ήσαν αφιερωμένες σε διάφορους θεούς τους, όπως στην Αφροδίτη και τον Απόλλωνα (την 1η Απριλίου), στην Κυβέλη (τα Μεγαλήσια΄ από τις 4 έως τις 10 Απριλίου), ενώ στις 22 Απριλίου γιορτάζονταν (με ανάλογες κρασοκατανύξεις) τα Vinalia priora, οι πρώτες γιορτές κρασιού του έτους. Στα τέλη του μήνα ξεκινούσαν επίσης και τα Floralia, τα Ρωμαϊκά Ανθεστήρια, προς τιμήν της θεάς της βλάστησης και της Άνοιξης, της Flora.

Ο Απρίλιος στην Ελληνική λαογραφία

Ο ελληνικός λαός αποκαλεί τον μήνα αυτόν και με τα ονόματα Απρίλης, Απρίλες, και Λαμπριάτης από την συμπτωματικά μεγάλη θρησκευτική εορτή που τελείται συνήθως το μήνα αυτό. Ο Απρίλιος και ο Μάιος θεωρούνται οι καθ΄ αυτού μήνες των λουλουδιών εξ ου και η ονομασία Απριλομάης: "Ο Απρίλης με τα λούλουδα κι ο Μάης με τα ρόδα". Χάρη στην ανοιξιάτικη σύνδεσή του ο Απρίλης τραγουδήθηκε ιδιαίτερα από τους ποιητές αλλά κι από τον λαό μας: «Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθό Απρίλη» και «Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε». Η ενασχόληση, επίσης, του λαού μας με την γεωργία μάς έχει κληροδοτήσει και πολλές άλλες παροιμίες και δημώδη στιχάκια. Για τις απριλιάτικες βροχές, για παράδειγμα, λέγεται το εξής: «Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά που ‘χει πολλά σπαρμένα». Σ’ άλλες πάλι περιοχές ο Απρίλης αποκαλείται και «Γρίλλης» (γκρινιάρης) επειδή στον μήνα αυτόν τελείωναν τα αποθέματα της προηγούμενης συγκομιδής και δημιουργούνταν οικογενειακές γκρίνιες. Αποκαλείται και τιναχτοκοφινίτης επειδή τινάζουν τα κοφίνια για να τα καθαρίσουν: «Απρίλης, γρίλλης, τιναχτοκοφινίτης». Αναφέρεται, επίσης, και ως Αϊ-γεωργίτης λόγω της εορτής του Αγίου Γεωργίου στις 23 του μήνα, η οποία γιορτάζεται με διάφορους αθλητικούς και ιππικούς αγώνες. Οι κτηνοτρόφοι, και οι Σαρακατσάνοι, θεωρούν τον Άγιο Γεώργιο προστάτη τους, ενώ στις παραδόσεις, τα παραμύθια και τα τραγούδια συνδέεται με τον αρχαίο μύθο του Περσέα και της Ανδρομέδας.

Πρωταπριλιά

Η «Πρωταπριλιά» με τα αθώα ψέματά της είναι ένα πανευρωπαϊκό έθιμο. Στην Ελλάδα το αρχαίο αυτό έθιμο έφτασε, μάλλον, την εποχή των Σταυροφοριών κι έχει τις ρίζες του στους αρχαίους Κέλτες. Επειδή τον Απρίλιο ο καιρός καλοσύνευε συνήθιζαν την πρωταπριλιά να πηγαίνουν για ψάρεμα. Τις περισσότερες φορές γύριζαν φυσικά με άδεια χέρια, κι έτσι κατέφευγαν σε ψεύτικες ιστορίες για μεγάλα ψάρια. Στη χώρα μας διαγωνίζονται για το ποιος θα πει το μεγαλύτερο ψέμα, όπως το: «Έλα να πούμε ψέματα/ ένα σακί γιομάτο/ φόρτωσα ένα μπόντικα/ σαράντα κολοκύθια/ κι απάνου στα καπούλια του/ ένα σακί ρεβύθια».

Ο Απρίλιος και το Πάσχα

Τα παραδοσιακά κόκκινα αβγά τα τελευταία χρόνια έχουν μεταραπεί σε πολύχρωμα.

Ορθόδοξη εικόνα της Ανάστασης του Χριστού.

Ο Απρίλης είναι ο κατ’ εξοχήν μήνας όπου γιορτάζεται το Πάσχα, αν και ορισμένες φορές το Ορθόδοξο Πάσχα μπορεί να γιορταστεί μέχρι και στις 8 Μαΐου (όπως έγινε το 1983). Το Πάσχα έχει τις ρίζες του στην αρχαία Αίγυπτο, όπου γιορτάζονταν η εαρινή ισημερία, κι από εκεί πέρασε στους Εβραίους ως «Πεσάχ», σε ανάμνηση της Εξόδου τους από την αιχμαλωσία, και τέλος έφτασε και στους χριστιανούς αφού ταυτίστηκε με τον σταυρικό θάνατο του Ιησού Χριστού την περίοδο του Εβραϊκού Πάσχα, το οποίο γιορταζόταν κατά την ημέρα της πρώτης εαρινής πανσελήνου.
Στους πρώτους τρεις αιώνες της χριστιανοσύνης, όμως, οι διάφορες εκκλησίες γιόρταζαν την μεγάλη αυτή φεγγαρογιορτή σε διαφορετικές ημερομηνίες. Άλλες μεν κατά το παράδειγμα των αποστόλων Ιωάννη και Παύλου, κατά την ημέρα του θανάτου του Χριστού την 14η του Εβραϊκού μηνός Νισσάν, μία δηλαδή ημέρα πριν από την γιορτή του Εβραϊκού Πάσχα και σε οποιαδήποτε ημέρα της εβδομάδας και αν συνέπιπτε, άλλες δε πάντοτε κατά την Κυριακή που έπονταν της πρώτης εαρινής πανσελήνου.
Λόγω των διαφορών αυτών στον εορτασμό του Πάσχα από τις διάφορες εκκλησίες η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, που συγκάλεσε ο Μέγας Κωνσταντίνος στη Νίκαια της Βιθυνίας, το 325 μ.Χ., θέσπισε τα του προσδιορισμού της εορτής του Πάσχα με μία εγκύκλιο επιστολή του Μεγάλου Κωνσταντίνου, όπου εκτίθεται ο γνωστός από τότε ως «Όρος της Νικαίας». Σύμφωνα μ’ αυτόν: «Το Πάσχα θα πρέπει να εορτάζεται την Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο της άνοιξης, κι αν η πανσέληνος συμβεί Κυριακή τότε να εορτάζεται την επομένη Κυριακή (για να μην συμπέσει με τον εορτασμό του Εβραϊκού Πάσχα).» Ο εορτασμός του Πάσχα λοιπόν συνδέθηκε άμεσα με την εαρινή ισημερία και την πρώτη πανσέληνο της άνοιξης.
Πολλά, όμως, από τα σημερινά έθιμα της γιορτής αυτής προέρχονται από την αρχαιότητα και τους γιορτασμούς των αρχαίων προς τιμήν του Άττι, του Διονύσου και του Άδωνι, που τελούνταν κι αυτές την Άνοιξη. Τα έθιμα αυτά της Λαμπρής περιλαμβάνουν τα κόκκινα αυγά, σύμβολο γονιμότητας και αναγέννησης, και τις κούνιες, έθιμο υγείας κι ευεξίας. Σε συνδυασμό με το Πάσχα έχουμε επίσης και τις εορτές της Κυριακής των Βαΐων, και την προηγούμενη ημέρα του Λαζάρου, που θεωρείται γιορτή «νεκραναστάσιμη» και «σύμβολο χαρμολύπης» η οποία «προτυπώνει την Ανάσταση του ίδιου του Χριστού και αναδεικνύει την βεβαιότητα της ανάστασης όλων των κεκοιμημένων». Την εβδομάδα, τέλος, της Διακαινησίμου, που ακολουθεί το Πάσχα και ονομάζεται «Ασπροβδόμαδο», οι γιορτασμοί της Λαμπρής συνεχίζονται με χορούς και τραγούδια σε ξωκλήσια και πλατείες.

Σημαντικά γεγονότα τον Απρίλιο

(Περισσότερα γεγονότα στις επί μέρους ημερομηνίες)

Εορτές τον Απρίλιο

• 01/4/1955 - Η οργάνωση ΕΟΚΑ ξεκινά ένοπλο αγώνα για ανεξαρτησία της Κύπρου και ένωση με την Ελλάδα.
• 01/4/1947 - Θάνατος, Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας.
• 02/4/2005 - Θάνατος, Πάπας Ιωάννης Παύλος Β', ο πρώτος πολωνικής καταγωγής.
• 03/4/1922 - Στην ΕΣΣΔ ο Λένιν διορίζει τον Ιωσήφ Στάλιν γενικό γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος.
• 03/4/1928 - Δικάζονται ο Νίκος Καζαντζάκης και ο Δημήτρης Γληνός για διάδοση ανατρεπτικών ιδεών.
• 03/4/1948 - Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Χάρι Τρούμαν, υπογράφει το Σχέδιο Μάρσαλ, σύμφωνα με το οποίο παρέχεται οικονομική βοήθεια σε χώρες της Ευρώπης ύψους 13 δις δολαρίων.
• 03/4/1990 - Ο καρδιοχειρουργός Γεώργιος Τόλης πραγματοποιεί την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς στην Ελλάδα.
• 04/4/1968 - Δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στο Μέμφις των ΗΠΑ.
• 04/4/1975 - Ιδρύεται η εταιρεία πληροφορικής Microsoft.
• 05/4/1897 - Κηρύσσεται ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος του 1897.

Πηγές

• Σιμόπουλος, Διονύσης Π. Οι Μήνες Μάρτιος και Απρίλιος, Γεωτρόπιο Ελευθεροτυπίας, Τεύχος 463 (28 Φεβρουαρίου 2009)
• Συλλογικό (Επιμέλεια: Κωστής Γιούργος), Αφιέρωμα: Απρίλιος, ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ Καθημερινής, 1 Απριλίου 2001

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Το Βικιλεξικό έχει λήμμα που έχει σχέση με το λήμμα:

Απρίλιος

• Παναγιώτη Βαχτσαβάνη, Για να μην τα πάρει ο ποταμός: Λαογραφία Απριλίου
• Παιδικά: Ο Μήνας Απρίλιος
• Παροιμίες Απριλίου
• You Tube: Ορφέας Περίδης, Απρίλιος

Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος

Κατηγορίες:

• Μήνες
• Λαογραφία

read more "Απρίλιος"